Hun Sen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hun Sen
Hun Sen.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1951
Peam Koh Sna
Kambodża Premier Kambodży
Przynależność polityczna Kambodżańska Partia Ludowa
Okres urzędowania od 14 stycznia 1985
Poprzednik Chan Sy
Kambodża Minister Spraw Zagranicznych
Okres urzędowania od 1979
do 1991
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sâmdech ("Jego Ekscelencja") Hun Sen (ur. 5 sierpnia 1951, oficjalnie 4 kwietnia 1951, w Peam Koh Sna), kambodżański polityk, premier Kambodży od 1985, co czyni z niego jednego z 10 najdłużej urzędujących liderów politycznych świata[1]. Wiceprzewodniczący rządzącej Kambodżańskiej Partii Ludowej. Minister spraw zagranicznych w latach 1979-1991.

Młodość i wojna w Kambodży[edytuj | edytuj kod]

Hun Sen po zakończeniu nauki w szkole w rodzinnej miejscowości, w 1965 rozpoczął naukę w liceum Lycée Indra Devi w Phnom Penh.

W 1970, w wieku 19 lat Hun Sen dołączył do wojsk Czerwonych Khmerów, walczącymi wówczas z generałem Lon Nolem, który dokonał puczu wojskowego. 17 kwietnia 1975 Czerwoni Khmerzy zajęli Phnom Penh i obalili władzę Lon Nola. Dzień wcześniej, w trakcie ofensywy na stolicę, Hun Sen w wyniku działań militarnych, został zraniony w lewe oko i z tego powodu do dnia dzisiejszego zmuszony jest nosić szklaną protezę oka.

Po zdobyciu władzy w Kambodży przez Czerwonych Khmerów i rozpoczęciu przez nich masowych represji, Hun Sen zmienił pozycję na scenie politycznej. Zagrożony czystkami przeprowadzanymi we wschodnich prowincjach Kambodży wobec żołnierzy Czerwonych Khmerów, wraz z podległymi jednostkami, zdezerterował w 1977 do Północnego Wietnamu. W 1978 był jednym z założycieli Zjednoczonego Frontu Narodowego Wybawienia Kampuczei, który podjął walkę z reżimem Pol Pota razem z siłami komunistycznego Wietnamu. W styczniu 1979 siły te wkroczyły do Phnom Penh i przejęły władzę w kraju.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Po obaleniu reżimu Czerwonych Khmerów w 1979, Hun Sen z poparciem Wietnamu odegrał wiodącą rolę w powstawaniu Ludowej Republiki Kambodży. W 1979 objął funkcję ministra spraw zagranicznych, którą sprawował aż do 1991. Jako minister spraw zagranicznych miał znaczący wpływ na rozmowy pokojowe w Paryżu na temat zakończenia walk w Indochinach. 14 stycznia 1985, po śmierci Chan Sy, został premierem Ludowej Republiki Kambodży.

Po ustanowieniu w kraju w 1993 rządów demokratycznych, od 2 lipca 1993 do 7 lipca 1997 był jednym z dwóch współpremierów, obok księcia Norodoma Ranariddha.

7 lipca 1997 Hun Sen przeprowadził w stolicy Kambodży krwawy zamach stanu, w wyniku którego pozbawił władzy księcia Ranariddha. W odpowiedzi na plany Ranariddha przyjęcia do swojej partii FUNCINPEC byłych członków Czerwonych Khmerów, wojsko dokonało morderstw i aresztowań działaczy partii FUNCINPEC. W trakcie dwóch dni pogromów zginęło około 50 osób[2]. Nowym współpremierem na miejsce Ranariddha został wyznaczony dyspozycyjny Ung Huot.

Wybory parlamentarne w lipcu 1998 ugruntowały władzę Kambodżańskiej Partii Ludowej. 30 listopada 1998 Hun Sen już samodzielnie objął obowiązki szefa rządu, a Kambodżańska Partia Ludowa utworzyła koalicję z partią FUNCINPEC. W kolejnych wyborach 27 lipca 2003 Kambodżańska Partia Ludowa również odniosła zwycięstwo i w 2004 raz jeszcze uformowała koalicję rządową z partią Funcinpec z Hun Senem jako premierem.

Wybory parlamentarne 27 lipca 2008 ponownie wygrała Kambodżańska Partia Ludowa, zdobywając 90 mandatów w 123-osobowym Zgromadzeniu Narodowym[3]. 25 września 2008 Hun Sen oficjalnie został mianowany szefem rządu na kolejną kadencję[4].

Organizacje praw człowieka wskazują na nieustanne łamanie wolności obywatelskich przez rząd Hun Sena, poprzez zastraszanie, niesprawiedliwe wyroki (sądy działają na rzecz rządzącej partii), rozpędzanie protestów, ograniczenia wolności słowa[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Hun Sen jest żonaty z Bun Rany, przewodniczącą Kambodżańskiego Komitetu Czerwonego Krzyża. Poznał ją w 1973 w trakcie działań wojskowych i poślubił w styczniu 1976. Hun Sen i Bun Rany mają trzech synów i trzy córki, w tym jedną adoptowaną.

W październiku 2007 Hun Sen publicznie ogłosił, że jego adoptowana córka jest lesbijką, po czym wyrzekł się jej i wydziedziczył[6].

Tytuł Sâmdech ("Jego Ekscelencja") został mu przyznany w 1993 przez króla Norodoma Sihanouka. Jest to tytuł wyłącznie honorowy.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wielki Order Narodowej Zasługi (Kambodża, 1996)

Przypisy

  1. Brat Adams. 10,000 Days of Hun Sen. „The New York Times”, 31 May 2012. 
  2. "Butchers on a Smaller Scale: Hun Sen and the Cambodian People's Party", mekong.net.
  3. "Cambodian rulers claim poll win ", BBC News, 27 lipca 2008.
  4. "Hun Sen elected as Cambodian PM for five more years", yahoo.news, 25 września 2008.
  5. World Report 2012. [dostęp 2012-11-22].
  6. "Hun Sen disowns his lesbian daughter", Bangkok Post, 31 października 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]