Ireneusz Niewiarowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ireneusz Niewiarowski
Ireneusz Niewiarowski Kancelaria Senatu.jpg
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1953
Przedecz
Senator z okręgu wyborczego nr 93
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ireneusz Niewiarowski (ur. 23 marca 1953 w Przedczu) – polski polityk, działacz samorządowy i społeczny, poseł na Sejm I, III i IV kadencji, senator I, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Kłodawie i technikum ogrodnicze w Sochaczewie. Prowadzi indywidualne gospodarstwo rolne w gminie Kłodawa. W 1980 należał do założycieli rolniczej Solidarności. W stanie wojennym został internowany na okres od 14 grudnia 1981 do 2 czerwca 1982[1].

W latach 1992–1997 zasiadał w prezydium zarządu krajowego Stronnictwa Ludowo-Chrześcijańskiego. Od 1997 należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, zaś od 2002 do rozwiązania do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego – Ruchu Nowej Polski. W 2007 wstąpił do Platformy Obywatelskiej. Od połowy lat 90. stoi na czele Krajowego Stowarzyszenia Sołtysów. Kieruje też lokalną organizacją Towarzystwo Samorządowe, działającą głównie na obszarze dawnego województwa konińskiego. Inicjował także powstanie kilku innych organizacji pozarządowych zajmujących się działalnością społeczną.

W latach 1989–1991 był senatorem I kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego, następnie do 1993 posłem I kadencji, wybranym z listy PL. W trakcie tej kadencji przewodniczył KP Konwencja Polska. W 1997 powrócił do Sejmu (III kadencji) jako kandydat AWS, a w 2001 uzyskał mandat poselski na IV kadencję z listy PO (jako kandydat SKL). W 2005 bez powodzenia kandydował do Senatu.

W wyborach parlamentarnych w 2007 z ramienia Platformy Obywatelskiej został ponownie wybrany na senatora VII kadencji w okręgu konińskim, otrzymując 77 676 głosów. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do Senatu (VIII kadencji) w okręgu nr 93[2].

Postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego z 8 grudnia 2011 uhonorowany został Krzyżem Wolności i Solidarności[3], który otrzymał w 2012[4].

Przypisy

  1. Informacje w BIP IPN. [dostęp 20 listopada 2012].
  2. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 30 marca 2012].
  3. M.P. z 2012 r. poz. 414
  4. Krzyż Wolności i Solidarności dla Ireneusza Niewiarowskiego. naszemiasto.pl, 30 marca 2012. [dostęp 30 marca 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]