Platforma Obywatelska

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Platforma Obywatelska
Rzeczypospolitej Polskiej
Lider Donald Tusk
Data założenia 24 stycznia 2001
Adres siedziby ul. Władysława Andersa 21,
00-159 Warszawa
Ideologia polityczna liberalizm konserwatywny, neoliberalizm, chrześcijańska demokracja
Poglądy gospodarcze liberalizm konserwatywny
Liczba członków ok. 21 000 (grudzień 2008)
Członkostwo
międzynarodowe		 Międzynarodówka Chrześcijańsko-Demokratyczna
Europejska Grupa Parlamentarna Europejska Partia Ludowa - Europejscy Demokraci
Młodzieżówka Stowarzyszenie "Młodzi Demokraci"
Barwy      lazur (błękit)      pomarańcz
Obecni posłowie 207 (45%)
Obecni senatorowie 57 (57%)
Obecni eurodeputowani 14 (26%)
strona oficjalna

Platforma Obywatelska (PO) – polska centroprawicowa partia polityczna, założona 24 stycznia 2001 (zarejestrowana 5 marca 2002 jako Platforma Obywatelska Rzeczypospolitej Polskiej) przez Andrzeja Olechowskiego, Macieja Płażyńskiego z AWS i Donalda Tuska z Unii Wolności. Ideologię partii można określić jako połączenie liberalizmu konserwatywnego i chadecji. Obecnie partia tworzy koalicję rządzącą wspólnie z Polskim Stronnictwem Ludowym.

Spis treści

Program polityczny

PO opowiada się oficjalnie za zwiększeniem roli Parlamentu Europejskiego w strukturach UE.

Według PO fundamentem cywilizacji Zachodu jest biblijny Dekalog, zaś państwo nie może pozwalać, by łamano zawarte w nim zasady, co według partii jest pozbawianiem godności i praw innych osób. Według programu partii zadaniem Państwa jest roztropne wspieranie rodziny i tradycyjnych norm obyczajowych, służących jej trwałości i rozwojowi[1].

Sztandarowym hasłem partii dotyczącym gospodarki jest wprowadzenie podatku liniowego. Platforma chce utrzymać obowiązkową składkę ubezpieczeniową. Partia postuluje przekształcenie publicznych placówek ochrony zdrowia w spółki prawa handlowego i wprowadzenie mechanizmów konkurencyjności do szkolnictwa[1].

Platforma popiera wprowadzenie zasady wyborów większościowych z jednomandatowymi okręgami wyborczymi do Sejmu, zmniejszenie liczby posłów w Sejmie, likwidację Senatu lub przekształcenie go w izbę korporacyjną składającą się z przedstawicieli samorządu, świata nauki, gospodarki i Kościoła a także daleko idące ograniczenie immunitetu parlamentarnego.

Partia sprzeciwia się wprowadzaniu w prawie rejestrowanych związków partnerskich lub legalizacji małżeństw osób tej samej płci[2].

Ponadto PO przeciwna jest legalizacji eutanazji, zmianom w prawie dotyczącym przerywania ciąży i legalizacji tzw. "miękkich narkotyków", a także planom przywrócenia kary śmierci.

PO najczęściej postuluje: likwidację bądź łączenie jednostek organizacyjnych w administracji w celu ograniczenia kosztów (tzw. tanie państwo), współpracę z UE, uproszczenie i zmniejszenie niektórych podatków, w zakresie na jaki pozwala prawo unijne, dalszą prywatyzację przedsiębiorstw państwowych, zniesienie poboru do wojska, walkę z bezrobociem i wprowadzenie armii zawodowej, wprowadzenie częściowej odpłatności za studia państwowe (z pozostawieniem państwowego finansowania systemu stypendialnego) oraz upublicznienie wszystkich teczek peerelowskich służb specjalnych.

Platforma Obywatelska jest przeciwna także tzw. dwuczłonowej władzy wykonawczej dlatego popiera wprowadzenie systemu kanclerskiego lub prezydenckiego.

Historia PO

Platforma Obywatelska powstała w styczniu 2001 z inicjatywy Andrzeja Olechowskiego, Donalda Tuska i Macieja Płażyńskiego na fali sukcesu politycznego, jakim było uzyskanie przez Olechowskiego ponad 17% głosów w wyborach prezydenckich w październiku 2000. Do jej powstania przyczyniły się także konflikt Płażyńskiego z liderem AWS Marianem Krzaklewskim oraz porażka Tuska z Bronisławem Geremkiem w wyborach nowego przewodniczącego UW. Platforma miała stanowić całkowicie nowy ruch społeczny, oddolny i samorządowy, odcinający się od związków z dotychczasowymi partiami politycznymi. Założyciele partii początkowo chcieli zarejestrować partię pod nazwą "Platforma Obywatelska", jednak wyprzedził ich znany działacz polityczny Adam Słomka z Antyliberalnej Platformy Konfederacja Polski Niepodległej – Obóz Patriotyczny, rejestrując w sądzie własną Platformę Obywatelską. Z tego powodu założyciele partii musieli dodać do nazwy człon "RP".

Platformę zasilili z początku dawni działacze Unii Wolności o poglądach liberalnych, a także pojedyncze osoby z AWS oraz wielu niezwiązanych z dotychczasową polityką. Szerszy przypływ osób z AWS rozpoczął się po 18 marca 2001, gdy decyzję o starcie w wyborach parlamentarnych z listy PO podjęło SKL. Po wyborach większość działaczy Stronnictwa (w tym m.in. Jan Rokita i Bronisław Komorowski) przystąpiła do budowania partii politycznej o nazwie Platforma Obywatelska. W maju i czerwcu 2001 odbyły się prawybory mające ustalić kolejność kandydatów na listach wyborczych – było to pierwsze tego typu przedsięwzięcie w Polsce. PO była pierwszą partią w Polsce, która zdecydowała się na tego typu selekcję kandydatów (w ten sposób odpadli od partii tacy działacze jak np. Piotr Żak). Przy okazji kolejnych wyborów odstąpiono jednak od tej praktyki. Porozumienie o starcie z list PO podpisała również nieuczestnicząca w prawyborach Unia Polityki Realnej, której kandydaci nie uzyskali jednak w wyborach ani jednego mandatu.

W kwietniu 2003 z szefostwa zrezygnował Maciej Płażyński. Nowym przewodniczącym został Donald Tusk.

Od września 2003 partia zanotowała znaczny wzrost notowań w sondażach, co po części tłumaczy się popularnością głównego śledczego Komisji Sejmowej ds. Rywina – reprezentanta PO Jana Rokity.

W grudniu 2006 partia prowadziła rozmowy o połączeniu z Partią Centrum, do czego jednak nie doszło.

Wybory samorządowe

W wyborach samorządowych w 2002 Platforma zawarła ogólnokrajowy sojusz z PiS. Obie partie startowały razem do sejmików wojewódzkich (z wyjątkiem województwa mazowieckiego). Łącznie POPiS uzyskał wówczas ok. 16% głosów w wyborach. Po wyborach PO współrządziła w kilku sejmikach (m.in. na Mazowszu, Małopolsce i Pomorzu). Za duże niepowodzenie partii uznano przegraną Andrzeja Olechowskiego w wyborach na prezydenta Warszawy. Do sukcesów można zaś zaliczyć dobry wynik kandydatów partii w Gdańsku, Poznaniu, Koszalinie, Wrocławiu i Opolu.

W wyborach samorządowych w 2006 na poziomie wojewódzkim Platforma uzyskała najlepszy wynik w skali ogólnopolskiej (około 29% głosów), co dało jej łącznie 186 mandatów w sejmikach. W większości województw (poza pomorskim) utworzyła bloki z Polskim Stronnictwem Ludowym, w 11 także z Krajową Partią Emerytów i Rencistów, nadto z innymi regionalnymi ugrupowaniami (w tym Mniejszością Niemiecką i Ruchem Autonomii Śląska). Z list Platformy Obywatelskiej startowali także i uzyskali mandaty członkowie Forum Liberalnego oraz stowarzyszenia Młodzi dla Młodych. Po wyborach Platforma współtworzy koalicje w 14 województwach, obsadziła po 10 stanowisk marszałków i przewodniczących sejmików. W wyborach bezpośrednich kandydaci rekomendowani przez partię wygrali m.in. w takich miastach, jak Warszawa, Gdańsk, Szczecin, Wałbrzych, Lublin, Białystok, Bytom, Gliwice, Opole.

Wybory parlamentarne

W wyborach do Sejmu IV kadencji, które odbyły się 23 września 2001, Platforma brała udział jako komitet wyborczy wyborców, zajmując 2. miejsce, zdobywając 12,68% głosów i 65 mandatów (z list PO startowali wówczas również kandydaci SKL i UPR). W grudniu 2001 z klubu parlamentarnego PO wystąpili posłowie związani z Arturem Balazsem, którzy założyli nową organizację – SKL-RNP (8 mandatów). W wyborach do Senatu Platforma startowała w ramach komitetu Blok Senat 2001, uzyskując zaledwie 1 mandat (na 15 zdobytych przez komitet). 2 kandydatów PO wygrało odbywające się w trakcie kadencji wybory uzupełniające.

W wyborach parlamentarnych w 2005 PO zdobyła 24,14% głosów, co dało jej 2. miejsce, 133 mandaty poselskie i 34 senatorskie. Przez długi czas sondaże dawały jednak tej partii zwycięstwo.

W przyspieszonych wyborach parlamentarnych w 2007 Platforma zdobyła 41,51%, wygrywając wybory i wyprzedzając Prawo i Sprawiedliwość. Partia otrzymała 209 mandatów w Sejmie VI kadencji i 60 mandatów w Senacie V kadencji. Po wyborach i zawarciu koalicji z PSL premierem został Donald Tusk.

Wybory do PE

13 czerwca 2004 PO wygrała wybory do Parlamentu Europejskiego, zdobywając 24,1% i najwięcej, bo 15 spośród 54 mandatów. W wyborach w 2009 PO ponownie odniosła zwycięstwo – zdobyła 44,43% głosów i 25 spośród 50 przypadających Polsce mandatów[3].

Zarówno podczas wyborów w 2004, jak i w 2009, były premier Jerzy Buzek startujący z listy PO uzyskiwał najlepszy indywidualny wynik w kraju.

Wybory prezydenckie

W wyborach prezydenckich w 2005 jako kandydat Platformy wystartował lider partii Donald Tusk. Zdobył on 36,33% głosów w pierwszej turze, zajmując 1. miejsce. W drugiej turze uzyskał 45,96% głosów – przegrał tym samym z Lechem Kaczyńskim, który zdobył o 8,08 punktów procentowych więcej.

Struktura i działacze

Herb RP
Ten artykuł jest częścią serii
Polityka III RP
Prawo
Konstytucja
Polskie prawo
Władza wykonawcza
Prezydent
Prezes Rady Ministrów
Rada Ministrów
Władza ustawodawcza
Sejm
Senat
Zgromadzenie Narodowe
Władza sądownicza
Sąd Najwyższy
Trybunał Konstytucyjny
Trybunał Stanu
Naczelny Sąd Administracyjny
Samorząd terytorialny
Samorząd w Polsce
Samorząd gminny
Samorząd powiatowy
Samorząd województwa
Kluby parlamentarne
PO PiS Lewica PSL
Wybory
Wybory w Polsce (od 1989):

prezydenckie:
1990 1995 2000 2005
parlamentarne:
1989 1991 1993 1997 2001 2005 2007
samorządowe:
1990 1994 1998 2002 2006
europejskie:
2004 2009
Referenda ogólnokrajowe (od 1989):
1996 1997 2003
 Osobny artykuł: Struktura i działacze Platformy Obywatelskiej.

Aktualny zarząd PO

Przewodniczący Platformy Obywatelskiej

Klub Parlamentarny PO

Przewodniczący
Aktualni wiceprzewodniczący

Organizacją młodzieżową PO jest Stowarzyszenie "Młodzi Demokraci"[4].

Komitet Honorowy PO

Przed wyborami parlamentarnymi w 2007, Platforma Obywatelska przedstawiła swój Komitet Honorowy. Jego przewodniczącym został Władysław Bartoszewski, a w jego składzie znaleźli się także[5]:

Poparcie

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie w wyborach do Sejmu Zmiana Mandaty w Sejmie Zmiana Mandaty w Senacie Zmiana
Wybory parlamentarne w 2001 12,68% - 65 - 2[6] -
Wybory parlamentarne w 2005 24,14% 11,46% 133 68 34 32
Wybory parlamentarne w 2007 41,51% 17,37% 209 76 60 26
Wyniki w wyborach prezydenckich
Wybory Kandydat Głosowanie Poparcie Uwagi
Wybory prezydenckie w 2005 Donald Tusk I tura 36,33% Przejście do II tury
II tura 45,96% Zwycięstwo Lecha Kaczyńskiego
Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego
Wybory Poparcie Zmiana Uzyskane mandaty Zmiana Liczba miejsc przypadających Polsce
Wybory do PE w 2004 24,1% - 15 - 54
Wybory do PE w 2009 44,43% 20,33% 25 10 50

Wyniki Platformy Obywatelskiej w wyborach

Liczba głosów w poszczególnych wyborach

Poparcie dla PO w wyborach w 2001 w poszczególnych okręgach

Poparcie dla PO w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 w poszczególnych powiatach

Poparcie dla PO w wyborach w 2005 w poszczególnych okręgach

Poparcie dla PO w wyborach w 2007 w poszczególnych powiatach

Wzrost bezwzględnej liczby głosów oddanych na PO w wyborach 2007 w porównaniu z wyborami 2005

Głosy oddane na PO i PSL w poszczególnych powiatach w 2007

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Program PO z 2007 roku: Polska zasługuje na cud gospodarczy. platforma.org, 2007. [dostęp 24 lutego 2009].
  2. ↑ PO: nie jesteśmy za legalizacją związków homoseksualnych. wprost.pl, 2008-03-30. [dostęp 24 lutego 2009].
  3. ↑ Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 2009 r. o wynikach wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r.. pkw.gov.pl, 2009-06-08. [dostęp 8 czerwca 2009].
  4. ↑ Stowarzyszenie Młodzi Demokraci. smd.org.pl. [dostęp 24 lutego 2009].
  5. ↑ Komitet Honorowy PO. platforma.org. [dostęp 24 lutego 2009].
  6. ↑ W ramach koalicji Blok Senat 2001

Linki zewnętrzne

Dodatkowe informacje w siostrzanych projektach:
 Grafiki i media  na Wikimedia Commons
 Wiadomości  na Wikinews
p • d • e
Przewodniczący klubu parlamentarnego Platformy Obywatelskiej
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Platforma_Obywatelska”
Utwórz książkę