Order Uśmiechu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Order Uśmiechu
Awers
Awers insygniów orderu nadanego
Jamesowi H. Sullivanowi oraz legitymacja odznaczenia
Baretka
Baretka ogólna
Ustanowiono 1968
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Order Uśmiechu – międzynarodowe odznaczenie nadawane za działania przynoszące dzieciom radość.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • Na pomysł nadawania Orderu wpadła w 1968 redakcja Kuriera Polskiego, którego redaktorem naczelnym był Cezary Leżeński. Inspiracją był wywiad z Wandą Chotomską z okazji 5-lecia dobranocki dla dzieci "Jacek i Agatka", gdzie pisarka opowiedziała o chłopcu ze szpitala rehabilitacyjnego pod Warszawą, który chciał nadać jakieś odznaczenie od dzieci. Dziennikarze uznali, że to może być inicjatywa samych dzieci, żeby nagradzać dobrą pracę dorosłych, więc ogłoszono ogólnopolski konkurs na projekt odznaczenia.
  • W 1979 (ogłoszonym przez ONZ Międzynarodowym Rokiem Dziecka) po wystąpieniu Kanclerza Cezarego Leżeńskiego przed Zgromadzeniem Ogólnym Sekretarz Generalny ONZ Kurt Waldheim nadał Orderowi Uśmiechu rangę międzynarodową. Od tej pory Kapituła Orderu Uśmiechu stała się międzynarodowa.
  • W 1996 w Rabce utworzono Muzeum Orderu Uśmiechu, które obecnie znajduje się na terenie Rodzinnego Parku Rozrywki "Rabkoland", a miastu nadano status "Miasta Dzieci Świata".
  • W 2003 Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu odbyła pierwsze w historii swoje posiedzenie poza Warszawą, miało to miejsce w Świdnicy, gdzie powstało pod jej patronatem Europejskie Centrum Przyjaźni Dziecięcej. Nadano wówczas miastu Świdnica tytuł "Stolicy Dziecięcych Marzeń" i ogłoszono 21 września Światowym Dniem Dziecięcego Orderu Uśmiechu.

Projekt orderu[edytuj | edytuj kod]

Ewa Chrobak-Szota – projektantka Orderu Uśmiechu z dziećmi w Centrum Przyjaźni Dziecięcej, Żarów, 2007. Obecnie Ewa Chrobak jest Sekretarzem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu

Projekt Orderu Uśmiechu stworzyła dziewięciolatka z GłuchołazEwa Chrobak. Od talerzyka i szklanki odrysowała słońce, do którego ręcznie dorysowała nierówne promienie. Projekt, z ponad 44 tysięcy innych, wybrało jury pod przewodnictwem Szymona Kobylińskiego, który dopracował go do znanej formy[1]. Znak graficzny i nazwa "Order Uśmiechu" jest znakiem zastrzeżonym, do którego wyłączne prawa autorskie posiada Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu.

Przyznawanie Orderu[edytuj | edytuj kod]

  • Odznaczenie – w formie medalu przedstawiającego uśmiechnięte słoneczko – przyznawane jest w Polsce przez Międzynarodową Kapitułę Orderu Uśmiechu mieszczącą się w Warszawie, której sekretariat znajduje się w Świdnicy. Spośród kandydatur nadesłanych przez dzieci z całego świata Kapituła wybiera laureatów. Kawalerem Orderu Uśmiechu zostaje dorosły, którego działalność jest wyjątkowa, nietuzinkowa i przynosi dzieciom najwięcej radości, często ratuje ich życie. Ceremonii wręczania Orderu towarzyszy rytuał wypicia soku z cytryny, koniecznie z uśmiechem oraz pasowania różą. Każdy nowo pasowany Kawaler Orderu Uśmiechu przyrzeka przed dziećmi i członkami Kapituły "być zawsze pogodnym i radość dzieciom przynosić".
  • Order przyznawany jest dwa razy do roku – wiosną i jesienią. Historycznie było to pierwszego dnia wiosny i ostatniego dnia lata.
  • Kawalerami Orderu Uśmiechu są obecnie 953 osoby z przeszło 45 krajów świata. Prawo do używania tytułu Kawalera Orderu Uśmiechu mają jedynie osoby, którym go wręczono zgodnie z ceremoniałem. W wyjątkowych przypadkach Kanclerz Kapituły może wyrazić zgodę na odstąpienie od tradycyjnego ceremoniału, co miało miejsce w przypadku Papieża Jana Pawła II, Krystyny Feldman (Order przekazano pośmiertnie) i króla Arabii Saudyjskiej Abdullah bin Abdulaziz Al Saud.

Kapituła[edytuj | edytuj kod]

  • Większość 60-osobowej kapituły obecnie stanowią Polacy, są w niej jednak przedstawiciele Wielkiej Brytanii, Argentyny, Australii, Białorusi, Belgii, Francji, Izraela, Kanady, Niemiec, Rosji, Tunezji, Ukrainy, USA, Węgier, Włoch, Rumunii, Litwy, Czech, Gruzji, Armenii, Japonii, Serbii.
  • Na czele Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu stoi Kanclerz, od 19 stycznia 2007 Marek Michalak. Jego poprzednikami byli Ewa Szelburg-Zarembina w latach 1968-1976, Radosław Ostrowicz w latach 1982-1990 i Cezary Leżeński w latach 1976-1981 i 1992-2006.
  • 16 listopada 1992 Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu została zarejestrowana w Polsce jako stowarzyszenie.
  • 24 lipca 2001 roku Fundacja Ekumeniczna Tolerancja nagrodziła Międzynarodową Kapitułę Orderu Uśmiechu dyplomem i medalem "Zasłużony dla Tolerancji" za "wybitne osiągnięcia w krzewieniu idei tolerancji".
  • W 2003 roku władze Rabki-Zdroju "w dowód uznania za pracę oraz szczególne zasługi dla Miasta Dzieci Świata" nadały Międzynarodowej Kapitule Orderu Uśmiechu Medal 50-lecia Miasta Rabka-Zdrój, zaś władze Warszawy – Medal "IV Wieki Stołeczności Warszawy".
  • W 2008 roku Zarząd Fundacji "Dziecięcy Uśmiech" w Skierniewicach z okazji 40-lecia Orderu Uśmiechu nagrodził Międzynarodową Kapitułę Orderu Uśmiechu Statuetką "Serce za Serce".

Kawalerowie Orderu Uśmiechu[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Orderem Uśmiechu.

Najmłodszym Kawalerem Orderu Uśmiechu został w 1994 roku 23-letni wówczas Marek Michalak; najstarszą odznaczoną tym orderem osobą była zaś 97-letnia (w 2007 roku) Irena Sendlerowa (zm. 2008).

Kawalerami Orderu Uśmiechu są m.in.:

Placówki im. Kawalerów Orderu Uśmiechu[edytuj | edytuj kod]

Imię Kawalerów Orderu Uśmiechu szkołom i innym placówkom wychowawczo-edukacyjno-opiekuńczym, po otrzymaniu zgody od Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu, nadają organy prowadzące, zgodnie za statutem danej placówki. Do grona placówek noszących to imię należą m.in.:

Od 2005 roku odbywają się Ogólnopolskie Zloty Szkół i Placówek im. Kawalerów Orderu Uśmiechu, którym patronuje Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu. Inicjatorem przedsięwzięcia było Gimnazjum nr 2 w Wałbrzychu, gdzie odbył się pierwszy zlot w 2005 roku, kolejne miały miejsce – w 2006 roku w Nysie, 2007 – w Świdnicy, 2008 – w Głogowie, 2009 – w Krakowie, 2010 – w Mysłowicach, 2011 – w Suliszewie, 2012 – w Warnicach.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Tablica pamiątkowa przy ul. Zgoda 11 w Warszawie
  • W 1979 roku powstał film animowany Kawaler Orderu Uśmiechu z udziałem Bolka i Lolka. Scenariusz napisał twórca rysunkowych postaci, kawaler Orderu Uśmiechu, Władysław Nehrebecki. Film dokończono po jego śmierci. Logo Orderu Uśmiechu pojawiało się w czołówce serii "Przygody Bolka i Lolka"
  • W 1998, w 30. rocznicę ustanowienia Orderu Uśmiechu, na budynku przy ul. Zgoda 11, w której mieściła się redakcja Kuriera Polskiego, odsłonięto tablicę pamiątkową.

Przypisy

  1. Wywiad z kanclerzem kapituły Orderu Uśmiechu Markiem Michalakiem. Dolnoślązak Kanclerzem Kapituły Orderu Uśmiechu A. Augustyn. Gaz.Wyb., dodatek wrocławski, 25.01.2007.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cezary Leżeński, Za jeden uśmiech, Warszawa: Horyzonty, 1996.
  • Order Uśmiechu na świecie. Kto jest kim? Order of Smile Worlwide. Who is who?, Toruń–Warszawa: Graffiti BC, 1999.
  • Henryk Łyczek, Ludzie Wielkiego Serca – Kind-hearted people, Warszawa: Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu, 2000, ISBN 83-098493-9-9.
  • Henryk Łyczek, Fenomen Orderu Uśmiechu – The Phenomenon of the Order of a smile, Warszawa 2003, ISBN 83-917565-8-0.
  • Marek Michalak, Przez wszystkie czerwone światła [w:] Pamiętniki Serca, Łomża: MPiPS i WZPS, 1996.
  • Agnieszka Szymkiewicz, 10 lat Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci Chorych SERCE [w:] Rocznik Świdnicki 1997, Świdnica: Towarzystwo Regionalne Ziemi Świdnickiej, 1998.
  • Papież Słowianin zwiastun nadziei, Toruń: OW Kucharski, 2000.
  • Polskie Rekordy i Osobliwości, Rabka: DH VITA, 2001.
  • Aleksandra Iwanowska, Jan Twardowski w oczach własnych, recenzentów i czytelników. Serdecznie niemodny i szczęśliwie zapóźniony, Poznań: Księgarnia Świętego Wojciecha, 2000.
  • Jolanta Faliszewska, Ja i moja szkoła. Podręcznik z ćwiczeniami, podręcznik do kształcenia zintegrowanego dla kl. II, str. 6-7, Kielce: MAC, Edukacja 2005, ISBN 978-83-7315-659-3.
  • Polscy Artyści Plastycy – Dzieciom. Katalog Akcji 2005/2006, red. Marek Michalak, Świdnica: Fundacja SERCE – ECPD, 2006.
  • Polscy Artyści Plastycy – Dzieciom. Retrospektywa Polskiej Sztuki, red. Marek Michalak, Świdnica: Fundacja SERCE – ECPD, 2007, ISBN 978-83-925723-0-5.
  • Złote Myśli Ludzi Wielkiego Umysłu, Talentu i Serca. Twórcy Wizerunku Polski, Warszawa: Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą", 2007, ISBN 978-83-924703-4-2.
  • Irena Conti Di Mauro, I co dalej z tą miłością ? 40 lat Orderu Uśmiechu, Warszawa: Fundacja SERCE – ECPD, 2007, ISBN 978-83-925723-8-1 (wstęp "Do Autorki" oraz "40 lat Orderu Uśmiechu" – Marek Michalak).
  • Piotr Zbróg, Małgorzata Jas, Zapraszam na słówko. Antologia tekstów kultury, podręcznik do języka polskiego dla kl. IV, str. 136-137, Kielce: MAC Edukacja, 2007, ISBN 978-83-7491-011-8.
  • Barbara Kolago, Piosenki do walizek i plecaków, Warszawa: Wydawnictwo Pani Twardowska, 2008, ISBN 978-83-927962-0-6.
  • praca zbiorowa, Złote Myśli. Twórcy Wizerunku Polski. Księga Jubileuszowa 1998-2008, Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą", Warszawa 2008, ISBN 978-83-924703-9-7
  • Cezary Leżeński, Wiesława Piątek, Życie pełne puent, Warszawa: Wydawnictwo Multi-Print, 2009, ISBN 978-83-908493-2-4.
  • Życie z orderem w tle. Ewa Chrobak z Głuchołaz i jej Order Uśmiechu [w:] Jan Cofałka, Księga Ślązaków, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2009, str. 195-202, ISBN 978-83-7383-384-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Wizyta Króla Arabii Saudyjskiej w Polsce