Język achwaski
| АшwалIи мицIи | |
| Obszar | Federacja Rosyjska (Dagestan) |
| Liczba mówiących | ok. 3,5-6 tys. |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki kaukaskie Północno-wschodnie Języki dagestańskie Zespół awaro-didojski Języki andyjskie Język achwaski |
| Pismo | brak piśmiennictwa |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | - |
| SIL | AKV |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język achwaski (nazwa własna АшwалIи мицIи) – jeden z niewielkich języków kaukaskich, używany przez Achwachów. Należy do języków andyjskich w zespole awaro-didojskim, tworzącym podgrupę wśród języków dagestańskich w grupie północno-wschodniej (nachsko-dagestańskiej) języków kaukaskich.
Język ten używany jest według różnych szacunków od ok. 3,5 tys. osób (1990 r.) do nawet 6 tys., w osiedlu Achwach-Sztab (Isztapa) w południowym Dagestanie oraz sześciu innych, niewielkich wioskach w okolicy, a także w jednej wiosce (Achwach-Dere) na terenie Azerbejdżanu. Nazwa języka wywodzi się od nazwy największej wsi, w której zamieszkują użytkownicy języka.
Język ten nie wykształcił piśmiennictwa. Jest używany wyłącznie w sytuacjach nieformalnych, w domu, wśród przyjaciół. W charakterze języka literackiego używany jest język awarski, jako największy język literacki Dagestanu. Niektórzy Achwasi znają także rosyjski, jako język urzędowy Federacji Rosyjskiej, w Azerbejdżanie także azerski.
Studia nad językiem achwaskim zapoczątkował niemiecki kaukazolog, Adolf Dirr (1867-1930) publikując w 1909 r. w Tbilisi Materiały dla badań dialektów i języków grupy ando-didojskiej (Материалы для изучения языков и наречий андо-дидойской группы), zawierające m.in. wybór tekstów achwaskich.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Bibliografia prac dotyczących języka achwaskiego. [dostęp 25 stycznia 2010].
|
|||||||||||
