Język bambara
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Bamanankan | |
| Obszar | Mali, Burkina Faso, Wybrzeże Kości Słoniowej, Gwinea, Senegal, Gambia |
| Liczba mówiących | około 2 700 000[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki nigero-kongijskie *Języki mande **Język bambara |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | bm |
| ISO 639-2 | bam |
| ISO 639-3 | bam |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
 |
|
Język bambara albo bamana – język nigero-kongijski z grupy mande, używany głównie na terytorium Republiki Mali. Liczba mówiących wynosi około 2,7 miliona, dalsze cztery miliony używają języka bambara jako języka wehikularnego.
Język bambara jest językiem tonalnym, typowy szyk zdania to SOV. Najbliżej spokrewnionymi językami są diula i malinke, tworzące z językiem bambara kontinuum językowe. Maurice Delafosse sklasyfikował je jako jeden język, który nazwał mandingo.
W latach sześćdziesiątych XX wieku do zapisu bambara przystosowano alfabet łaciński z dodatkowymi znakami è oraz ò.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- George L. Campbell: Compendium of the World's Languages, Volume 1. Londyn, Nowy Jork: Routlege, s. 159-161. ISBN 0-415-06978-5.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||
