Język brytyjski
Z Wikipedii
| Język brytyjski | |
| Obszar | Brytania |
| Liczba mówiących | język wymarły |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie *Języki celtyckie **Języki brytańskie ***Język brytyjski |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | - |
| ISO 639-2 | cel |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata
|
|
Język brytyjski - wymarły język z podgrupy brytańskich języków celtyckich. Używany na terenach południowej i środkowej Brytanii aż do południowej Szkocji. Do dnia dzisiejszego nie zachowały się praktycznie żadne źródła pisane tego języka. Przetrwała jedynie inskrypcja na metalowym wisiorku odkrytym w roku 1979.
goidelskie:
irlandzki • manx • shelta • staroirlandzki † • szkocki gaelicki
brytańskie:
bretoński • brytyjski † • kornijski • kumbryjski † • walijski
pozostałe:
celtyberyjski † • galatyjski † • galijski † • lepontyjski † • piktyjski †
