Języki jukagirskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Język jukagirski)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rozmieszczenie geograficzne języków rodziny uralskiej:

     języki fińskie

     języki ugryjskie

     języki samojedzkie

     język jukagirski

Języki jukagirskie - rodzina dwóch języków Jukagirów żyjących w północno-wschodniej Syberii, zwłaszcza w dolinie rzeki Kołymy. Obecnie używane przez około 600 osób. Silnie zagrożone wymarciem. Roboczo zaliczane do języków paleoazjatyckich, obecnie genetycznie klasyfikowane jako odrębne w rodzinie języków uralskich (część językoznawców nazywa tę rodzinę uralsko-jukagirską). Istnieje ubogie piśmiennictwo w językach Jukagirów (głównie słowniki stworzone przez naukowców), używana jest nieco zmodyfikowana cyrylica.

Klasyfikacja genetyczna[edytuj | edytuj kod]

Cechy języka jukagirskiego[edytuj | edytuj kod]

  • Fonemy sz i ż nie występują w języku tundrowym.
  • Rzeczownik posiada 7 przypadków.
  • Czasownik odmienia się.
  • Brak przymiotników. Ich funkcję pełnią czasowniki wyrażające cechy.
  • Występują osobne gramatyczne konstrukcje dla wyrażenia akcentu logicznego.
  • W słownictwie dużo zapożyczeń z języków sąsiednich ludów.

Alfabet[edytuj | edytuj kod]

А а Аа аа Б б В в Г г Ғ ғ Д д Дь дь
Е е Ё ё Ж ж З з И и Ии ии Иэ иэ Й й
К к Л л Ль ль М м Н н Нь нь Ң ң О о
Оо оо Ö ö П п Р р С с Сь сь Т т У у
Уу уу Уö уö Ф ф Х х Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ
Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]