Języki jukagirskie - rodzina dwóch języków Jukagirów żyjących w północno-wschodniej Syberii, zwłaszcza w dolinie rzeki Kołymy. Obecnie używane przez około 600 osób. Silnie zagrożone wymarciem. Roboczo zaliczane do języków paleoazjatyckich, obecnie genetycznie klasyfikowane jako odrębne w rodzinie języków uralskich (część językoznawców nazywa tę rodzinę uralsko-jukagirską). Istnieje ubogie piśmiennictwo w językach Jukagirów (głównie słowniki stworzone przez naukowców), używana jest nieco zmodyfikowana cyrylica.
Klasyfikacja genetyczna [edytuj]
Cechy języka jukagirskiego [edytuj]
- Fonemy sz i ż nie występują w języku tundrowym.
- Rzeczownik posiada 7 przypadków.
- Czasownik odmienia się.
- Brak przymiotników. Ich funkcję pełnią czasowniki wyrażające cechy.
- Występują osobne gramatyczne konstrukcje dla wyrażenia akcentu logicznego.
- W słownictwie dużo zapożyczeń z języków sąsiednich ludów.
| А а |
Аа аа |
Б б |
В в |
Г г |
Ғ ғ |
Д д |
Дь дь |
| Е е |
Ё ё |
Ж ж |
З з |
И и |
Ии ии |
Иэ иэ |
Й й |
| К к |
Л л |
Ль ль |
М м |
Н н |
Нь нь |
Ң ң |
О о |
| Оо оо |
Ö ö |
П п |
Р р |
С с |
Сь сь |
Т т |
У у |
| Уу уу |
Уö уö |
Ф ф |
Х х |
Ц ц |
Ч ч |
Ш ш |
Щ щ |
| Ъ ъ |
Ы ы |
Ь ь |
Э э |
Ю ю |
Я я |
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]