Język niwchijski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Нивхгу диф /mer nivx tif/ /ɳiɣvn duf/ (S.E. Sakhalin dialect) |
|
| Obszar | Rosja, Japonia; Sachalin |
| Liczba mówiących | 1000 |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki paleoazjatyckie Język niwchijski |
| Pismo | cyrylica |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | – |
| ISO 639-2 | mis |
| ISO 639-3 | niv |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język niwchijski lub giliacki – język o nieustalonej przynależności językowej (zaliczany do grupy paleoazjatyckiej), którym posługują się Niwchowie, zamieszkujący północny i zachodni Sachalin, brzegi Amuru i część wybrzeża Morza Ochockiego. Często łączono go z językiem sąsiednich Ajnów, tworząc rodzinę niwchijsko-ajnuską. Jego badaniem zajmował się Bronisław Piłsudski, znawca kultury i języka Ajnów. W roku 1989 używało go 1089 osób.
Kod ISO/DIS 639-3: niv
|
|||||||||||||||||
