Jacek Bromski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Bromski
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Jacka Bromskiego

Jacek Bolesław Bromski (ur. 19 grudnia 1946 we Wrocławiu) – polski prezenter radiowy, dyskdżokej, reżyser, scenarzysta i producent filmowy.

Od 1992 roku jest członkiem Komitetu Kinematografii. Kieruje Studiem Filmowym ˌˌZebraˈˈ, a od 1996 roku jest prezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich[1].

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Studiował polonistykę na UW. Był także studentem na Wydziale Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Absolwent Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi.

Na przełomie lat 60. i 70. prowadził wraz z Tadeuszem Romerem w Programie I Polskiego Radia popularny wówczas Radiowy Magazyn Przebojów, prezentujący najnowsze nagrania oraz ciekawostki ze świata muzyki rozrywkowej.

W pierwszej połowie lat 70. dyskdżokej w tworzących się wtedy w klubach pierwszych polskich dyskotekach. Wraz z Tadeuszem Romerem są zapowiadaczami dyskotekowymi na wydanej w pierwszej połowie lat 70. nowatorskiej serii longplay'ów Dyskoteka Polskich Nagrań.

Zadebiutował jako reżyser w 1984 roku filmem telewizyjnym Ceremonia pogrzebowa z Anną Romantowską i Piotrem Machalicą w rolach głównych.

W 2010 roku nakręcił film Uwikłanie z Markiem Bukowskim i Mają Ostaszewską w rolach głównych. Reżyser kręci głównie filmy sensacyjne i komedie.

Jest często nagradzanym na festiwalach twórcą komedii.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[2][3].

Był dwukrotnie żonaty.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Jako producent filmowy brał udział w produkcji m.in. filmów Historie miłosne (1997) i Kiler (1997).

Role aktorskie[edytuj | edytuj kod]

Bromski ma na koncie epizodyczne role aktorskie. W 1975 roku zagrał rolę prezentera w klubie w filmie Cdn. W 1993 roku wystąpił w piątym odcinku serialu Kuchnia polska, wcielając się w rolę Amerykanina witającego Kowalczyka. Na ekranie pojawił się również w 2009 roku – zagrał rolę ojca Mariny Chmiel w filmie U Pana Boga za miedzą.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]