Andrzej Duda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Duda
Andrzej Duda (9851867824) (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1972
Kraków
Poseł do PE VIII kadencji
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 1 lipca 2014
do 27 maja 2015
AD-signature.png
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia)
Andrzej Duda i Lech Kaczyński – uroczystość powołania podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP (16 stycznia 2008)
Andrzej Duda jako jeden z najlepszych posłów tygodnika Polityka 2013 (trzeci od prawej)
Podczas kampanii prezydenckiej 2015

Andrzej Sebastian Duda (ur. 16 maja 1972 w Krakowie[1]) – polski polityk i prawnik. Prezydent elekt Rzeczypospolitej Polskiej[2].

Doktor nauk prawnych, od 2006 do 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, w latach 2007–2010 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, były członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm VII kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

Życiorys

Wykształcenie i praca zawodowa

W latach 1984–1990 należał do harcerstwa. Działalność tę zakończył jako drużynowy 5 Krakowskiej Drużyny Harcerskiej „Piorun”[3] w strukturach ZHP, wchodzącej w skład Szczepu 5 KDH „Wichry” (obecnie ZHR). Od 1987 uczęszczał do klasy humanistycznej II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, w którym zdał maturę w 1991[3].

W 1996 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. W lutym 1997 rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Postępowania Administracyjnego UJ, a od października 2001 w Katedrze Prawa Administracyjnego UJ jako asystent. W styczniu 2005 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy Interes prawny w polskim prawie administracyjnym napisanej pod kierunkiem profesora Jana Zimmermanna, wydanej w formie publikacji książkowej w 2008[4]. Wiosną 2005 założył własną kancelarię prawną[3]. Był także wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogiki i Administracji im. Mieszka I w Poznaniu[5].

Działalność polityczna do 2015

Na początku lat 2000. był działaczem Unii Wolności[6]. Po wyborach parlamentarnych w 2005 rozpoczął współpracę z Klubem Parlamentarnym Prawa i Sprawiedliwości. Jako doradca KP PiS uczestniczył w pracach komisji parlamentarnych (Sejmu i Senatu).

1 sierpnia 2006 na wniosek ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry został powołany przez premiera na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W resorcie odpowiadał za legislację, współpracę międzynarodową i przebieg informatyzacji sądów i prokuratur. Z funkcji wiceministra został odwołany przez Jarosława Kaczyńskiego 15 listopada 2007 w związku z wyborem przez Sejm w skład Trybunału Stanu.

16 stycznia 2008 objął stanowisko podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego. 5 lipca 2010, po wyborze Bronisława Komorowskiego na urząd Prezydenta RP, złożył dymisję z zajmowanego stanowiska, a dzień później został odwołany[7]. W 2010 kandydował bez powodzenia z ramienia PiS na prezydenta Krakowa, uzyskał mandat radnego miasta[8]. W 2011 wystąpił w filmie dokumentalnym o katastrofie smoleńskiej pt. Mgła.

Był jednym z założycieli Ruchu Społecznego im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[9].

W wyborach parlamentarnych w 2011 z listy PiS został wybrany na posła VII kadencji w okręgu krakowskim, otrzymując 79 981 głosów[10]. W związku z tym zrzekł się mandatu radnego. 27 listopada 2013 został rzecznikiem prasowym PiS[11], pełnił tę funkcję do 9 stycznia 2014. W Sejmie był m.in. członkiem Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej[9].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 z ramienia PiS uzyskał mandat eurodeputowanego VIII kadencji[12], tym samym wygasł jego mandat do Sejmu RP[13].

Wybory prezydenckie w 2015

6 grudnia 2014 rada polityczna PiS zatwierdziła jego kandydaturę jako kandydata partii w wyborach prezydenckich w 2015[14]. 30 marca 2015 jego kandydatura została zarejestrowana przez Państwową Komisję Wyborczą[15]. Poza PiS poparcia udzieliły mu partie Stronnictwo „Piast”[16], Solidarna Polska[17], Liga Obrony Suwerenności[18] i Polska Razem[19] oraz komisja krajowa związku zawodowego „Solidarność”[20].

W przeprowadzonej 10 maja 2015 pierwszej turze głosowania zajął 1. miejsce, zdobywając 5 179 092 głosy, co stanowiło 34,76% głosów ważnych. Ponieważ żaden z kandydatów nie przekroczył progu 50% głosów ważnych, Andrzej Duda wszedł do drugiej tury głosowania wraz z Bronisławem Komorowskim, który otrzymał 33,77% głosów ważnych[21]. Spośród kandydatów, którzy przegrali w pierwszej turze, oddanie na niego głosu zadeklarował Grzegorz Braun[22]. Przed drugą turą otrzymał także poparcie Prawicy Rzeczypospolitej[23], Unii Polityki Realnej[24] i Samoobrony Odrodzenie[25].

W wyniku drugiej tury wyborów z 24 maja 2015 został wybrany na urząd prezydenta RP, pokonując w głosowaniu ubiegającego się o reelekcję Bronisława Komorowskiego. Andrzej Duda uzyskał 51,55% głosów ważnych (8 630 627 głosów)[2]. Dwa dni później zrezygnował z członkostwa w PiS[26], a następnego dnia wygasł jego mandat w Parlamencie Europejskim[27].

Życie prywatne

Andrzej Duda jest synem Jana Tadeusza Dudy i Janiny Milewskiej-Dudy, profesorów (odpowiednio nauk technicznych i chemicznych) związanych zawodowo z Akademią Górniczo-Hutniczą im. Stanisława Staszica w Krakowie[28][29]. Od 21 grudnia 1994 żonaty z Agatą Kornhauser-Dudą[30], nauczycielką języka niemieckiego w II Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie[31], z którą ma córkę Kingę (ur. 1995)[3]. Jego teściem jest Julian Kornhauser[30].

Andrzej Duda podczas studiów startował w Akademickich Mistrzostwach Polski w narciarstwie alpejskim[32]. Deklaruje się jako katolik[33].

Odznaczenia

Przypisy

  1. Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 2015-05-22].
  2. 2,0 2,1 Ponowne głosowanie. pkw.gov.pl, 25 maja 2015. [dostęp 2015-05-25].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Andrzej Duda. Kalendarium. andrzejduda.pl. [dostęp 2015-05-25]. s. 8.
  4. Andrzej Duda, Interes prawny w polskim prawie administracyjnym, C.H. Beck, Warszawa 2008, ISBN 9788374838832
  5. Andrzej Duda w czasie urlopu na UJ pracował na prywatnej uczelni w Poznaniu. wp.pl, 19 maja 2015. [dostęp 2015-05-29].
  6. Michał Krzymowski, Anna Szulc: Andrzej Duda był działaczem Unii Wolności. newsweek.pl, 14 marca 2015. [dostęp 2015-03-14].
  7. Bronisław Komorowski przyjął rezygnację ministrów. prezydent.pl, 6 lipca 2010. [dostęp 2010-09-12].
  8. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2010-11-24].
  9. 9,0 9,1 Biografia Andrzeja Dudy. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2015-04-29].
  10. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-10-28].
  11. Andrzej Duda nowym rzecznikiem prasowym PiS. pis.org.pl, 27 listopada 2013. [dostęp 2013-11-27].
  12. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-05-27].
  13. M.P. z 2014 r. poz. 399
  14. Duda oficjalnym kandydatem na prezydenta. Kaczyński: Polska potrzebuje zmian. tvn24.pl, 6 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-06].
  15. Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 2015: Informacje o Komitecie Wyborczym. prezydent2015.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-01].
  16. PIAST nie wystawi kandydata. moje.radio.lublin.pl, 8 lutego 2015. [dostęp 2015-03-30].
  17. Rada Główna SP udzieliła poparcia dla Andrzeja Dudy w wyborach prezydenckich. solidarna.org.pl, 21 marca 2015. [dostęp 2015-03-30].
  18. Oświadczenie w sprawie wyborów prezydenckich. lospolski.pl, 22 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-26].
  19. I Kongres Polski Razem Zjednoczonej Prawicy. polskarazem.pl, 27 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-27].
  20. „Solidarność” poparła Andrzeja Dudę na prezydenta. newsweek.pl, 5 maja 2015. [dostęp 2015-05-08].
  21. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-12].
  22. Grzegorz Braun: nie walczymy o procenty, ale o duszę narodu. Reżyser zapowiedział na kogo zagłosuje w drugiej turze. pch24.pl, 13 maja 2015. [dostęp 2015-05-13].
  23. Jeszcze jeden wysiłek! (oświadczenie Prawicy Rzeczypospolitej). prawicarzeczypospolitej.org, 16 maja 2015. [dostęp 2015-05-18].
  24. Oświadczenie w sprawie udzielenia poparcia w drugiej turze wyborów na Prezydenta Rzeczpospolitej Polski Panu dr Andrzejowi Dudzie. uniapolitykirealnej.org.pl, 17 maja 2015. [dostęp 2015-05-19].
  25. Popieramy. samoobrona.mazowsze.pl. [dostęp 2015-05-20].
  26. Andrzej Duda zrzekł się członkostwa w PiS. rp.pl, 26 maja 2015. [dostęp 2015-05-26].
  27. Marszałek Sejmu wygasił mandat europosła Andrzeja Dudy. onet.pl, 27 maja 2015. [dostęp 2015-05-27].
  28. Twój Prezydent. Andrzej Duda. andrzejduda.pl. [dostęp 2015-03-21].
  29. Dane osoby z wykazu osób publicznych. Andrzej Duda. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2015-03-21].
  30. 30,0 30,1 Marek Bartosik: Andrzej Duda: spóźniony pociąg do polityki. gazetakrakowska.pl, 19 listopada 2010. [dostęp 2014-12-04].
  31. Nauczyciele. sobieski.krakow.pl. [dostęp 2015-05-11].
  32. Piotr Lisiewicz: Duda story – historia miłości, podboju gór i niespodziewanego wejścia w politykę. niezalezna.pl, 15 lutego 2015. [dostęp 2015-05-25].
  33. Agata Kondzińska: Kościół i Bóg Andrzeja Dudy. Jak kandydat PiS podpiera się wiarą i przywiązaniem do Kościoła. wyborcza.pl, 23 kwietnia 2015. [dostęp 2015-05-22].
  34. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2010-09-12].

Bibliografia

  • Druk sejmowy nr 3 z biogramami kandydatów do Trybunału Stanu z 7 listopada 2007. [dostęp 2011-10-28].
  • Andrzej Duda w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2011-10-28].

Linki zewnętrzne