Jak wytresować smoka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jak wytresować smoka
How to Train Your Dragon
Gatunek animowany,
familijny,
fantastyczny
Data premiery Ziemia 18 marca 2010
Polska 9 kwietnia 2010
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Reżyseria Peter Hastings
Scenariusz Peter Tolan
Adam Goldberg
Cressida Cowell
Główne role Gerard Butler
Jonah Hill
America Ferrera
Muzyka John Powell
Montaż John K. Carr
Produkcja Bonnie Arnold
Dystrybucja Stany Zjednoczone United International Pictures Sp z o.o.
Budżet 165 mln USD[1]
Kontynuacja Jeźdźcy smoków (sezony 1-2)
Jak wytresować smoka 2 (2014)[2]

Jak wytresować smokaamerykański film animowany na podstawie książki Cressidy Cowell, twórców Shreka, Madagaskaru i Kung Fu Pandy. Akcja filmu rozgrywa się w świecie wikingów i dzikich smoków.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się na wyspie Berk, gdzie wszyscy walczą ze smokami. Nastolatek o imieniu Czkawka jest nieco wątły i polowanie na smoki nie wychodzi mu. Chce udowodnić, że jest coś wart. Jego ojciec, Stoick Ważki, a zarazem wódz plemienia, zapisuje go na zajęcia walk ze smokami.

Jednak gdy nastolatek poznaje tajemniczego smoka – Nocną Furię – dowiaduje się, że to, jak wikingowie wyobrażają sobie smoki (czyli podłe bestie, które żyją, by zabijać), to nieprawda. Chłopak postanawia, że pomoże Nocnej Furii, ponieważ kiedy spadała (po tym gdy zaplątała się w wystrzeloną przez Czkawkę linę), straciła jeden płat na tylnej części ogona i nie mogła wydostać się z wąwozu. Bohater robi skórzany płat dla Szczerbatka (tak nazywał spotkanego smoka, z powodu jego wysuwanych zębów) oraz wiele udogodnień do latania (strzemiona siodło itp.). Czkawka ćwiczy ze Szczerbatkiem dowiadując się przy okazji wielu rzeczy o smokach i używa tej wiedzy na treningach.

Podejrzliwość Astrid skłoniła ją do szukania przyczyny przeobrażenia się Czkawki w coraz lepszego ucznia kursu. Po pewnym czasie odnalazła kryjówkę, gdzie główny bohater pogłębiał wiedzę na temat smoków. Zobaczywszy Nocną Furię, od razu przygotowała się do walki, ale na szczęście Czkawka rozbroił ją i uspokoił Szczerbatka. Po zapoznaniu się z przyjacielem młodzieńca, rzuciła się do ucieczki, lecz Czkawka i jego smok zdążyli ją złapać i posadzić na drzewie. Po krótkiej namowie, Astrid zgodziła się dosiąść zwierzęcia. Podczas podróży na około wyspy, Szczerbatek zabiera dwójkę młodzieńców do smoczego leża, gdzie koncentrują się wszystkie okoliczne smoki z upolowanym jedzeniem. Żaden smok nawet nie ugryzł pożywienia. Cała zdobycz została wrzucona do wielkiej jamy. Po chwili przylatuje smok z gatunku Grongiel. Zdołał upolować tylko jedną małą rybkę. W tym momencie pokazuje się powód dziwnego zachowania smoków. Wielki smok zwany Czerwona Śmierć (w książce nazywa się Green Death, czyli Zielona Śmierć). Bestia zauważyła obcych i próbowała ich pożreć. Na szczęście całej trójce udaje się uciec. Od tamtej pory Astrid staje się przyjacielem Czkawki.

Nadszedł wielki dzień dla wikinga – pierwsze zabicie smoka.Czkawka jednak zadecydował, że nie poskromi zwierzęcia. Chciał natomiast pokazać innym wikingom, że smoki nie są takie, za jakie się je uważa. Mimo chęci, plan Czkawki skończył fiaskiem. Przyczynił się do tego jego ojciec, który zdenerwowawszy się, po usłyszeniu słów "Nie jestem jednych z nich" i odrzuceniu hełmu przez jego syna, uderzył młotem w kratę, co zdenerwowało smoka. Rozwścieczona bestia zaatakowała małego Wikinga, ale z pomocą przyleciał Szczerbatek. Ludzie byli wstrząśnięci, gdyż nikt nie spodziewał się takiego obrotu sytuacji. Czkawka stawił się w obronie zwierzęcia, jednak jego przyjaciel został pojmany.

Podczas kłótni Czkawka wyjawia, że wie gdzie jest smocze leże, ale może tam trafić tylko smok. Stoik bierze związanego Szczerbatka ,którego chce użyć w roli nawigatora. Po wypłynięciu statków z portu, Czkawka wyjawia Astrid powód nie zabicia Szczerbatka przy nadarzającej się okazji. Wyjawia, że patrząc na uwiązanego smoka, widział w jego oczach swoje własne odbicie. Tak samo jak on był przestraszony i zdezorientowany. Po tej ważnej rozmowie Czkawka wpada na pewien ryzykowny pomysł.

Po dotarciu do wyspy Stoick rozkazał zbombardowanie ścian smoczego gniazda. Po wybiciu dziury okazuje się, że góra jest zapełniona smokami różnych gatunków. Wódz wydał okrzyk i zaszarżował na śpiące potwory. Jednak o dziwo, wszystkie zwierzęta uciekły bez walki. Po krótkiej radości Stoick rozkazał zewrzeć szyki. Niedługo potem z dziury wybitej przez trebuszet wyszedł Green Death. Wódz plemienia i jego przyjaciel Pyskacz decydują się odwrócić uwagę monstra od innych wikingów. Nagle przylatują na smokach wszyscy członkowie smoczego szkolenia. Czkawka rozkazał im podjąć walkę z bestią, a sam udał się uratować Szczerbatka. Jednak podczas walki Czerwona Śmierć topi okręt ze skutym smokiem. Ojciec Czkawki uwalnia Szczerbatka i Czkawka dołącza się do walki. Po pewnym czasie walczą sami, gdyż pozostali jeźdźcy zostali "uziemieni" i patrzą w przerażeniu, a jednocześnie w zachwycie na starcie, która można porównać do bitwy Dawida z Goliatem. Podczas walki, Czerwona Śmierć podpala zrobiony przez Czkawkę płat na ogonie Szczerbatka.

Czkawka dokonuje ostatecznego ataku używając kuli ognia, którą Szczerbatek potrafi strzelać do zapalenia Śmierci od środka. W ostatniej chwili zrywa się sztuczny ogon. Oboje zderzają się z ogonem bestii. Pod wpływem siły uderzenia Czkawka wypada z siodła. Szczerbatek natychmiast rzuca się uratować swojego przyjaciela. Kiedy jest parę centymetrów od niego, wszystko spowija ogień. Całą wyspę pokrył kurz, który ograniczył widoczność. Nic nie widząc Stoick szuka swojego syna w zgliszczach. Po chwili znajduje Szczerbatka. Wszyscy zebrani są niespokojni. Nie wiedzą co się stało z Czkawką. Kiedy smok odchyla skrzydła, ukazuje się Czkawka. Wszyscy odetchnęli z ulgą. Mimo iż chłopiec jest nieprzytomny, żyje.

Chłopiec długo nie mógł odzyskać przytomności. Kiedy się obudził, zdziwił się obecnością Szczerbatka w domu. Był całkowicie zdezorientowany. Kiedy próbował wstać zobaczył, że stracił stopę i zamiast niej ma zamontowaną protezę. Kiedy wyszedł z domu okazało się, że w czasie kiedy był nieprzytomny, ludzie zaprzyjaźnili się ze smokami. Czkawka dostał od Pyskacza nowy ogon dla Szczerbatka, który od razu przetestował.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

Czkawka - Młody wiking, który chciałby udowodnić całemu plemieniu, że też jest czegoś wart, podczas napadu na jego wioskę używając wyrzutni łapie najrzadszego smoka Nocną Furię. Po odnalezieniu miejsca, w którym smok się rozbił, postanawia go zabić, lecz nie pozwalana mu na to sumienie, więc go uwalnia. Z czasem Czkawka odkrywa przy pomocy Szczerbatka (bo tak nazywa znalezionego smoka), że te krwiożercze bestie, które napadały na ich wioskę, nie chciały nikogo skrzywdzić, robiły to tylko by przetrwać. Przy pomocy Szczerbatka znajduje także smocze leże, kryjówkę smoków. Stracił nogę w walce z Czerwoną Śmiercią.

Astrid - młoda dziewczyna, na szkoleniu chce być najlepsza i zdobyć pozwolenie na zabicie swojego pierwszego smoka. Na początku przeciwna przyjaźni Czkawki i Szczerbatka, potem jednak zmienia zdanie i pomaga Czkawce w uwolnieniu Szczerbatka. Dosiada Śmiertnika Zębacza.

Szczerbatek - smok gatunku Nocna Furia. Oswojony przez Czkawkę i zaprzyjaźniony z nim. Miał sztuczne skrzydło na ogonie (stracił je podczas wypadku) zrobione przez Czkawkę (które również stracił w walce z Czerwoną Śmiercią). Obecnie posługuje się skrzydłem wykonanym przez Pyskacza, o barwie czerwonej z białą czaszką.

Stoik Ważki - wódz plemienia i ojciec Czkawki. Wykorzystuje umiejętności Szczerbatka do znalezienia smoczego leża.

Pyskacz - kowal wikingów, mistrz Czkawki, który jest u niego czeladnikiem. Nadzorca treningów ze smokami i najlepszy przyjaciel Stoicka.

Śledzik - jeden z uczestników smoczego szkolenia. Dużej budowy ciała, lecz o wątłej odwadze, popisuje się znajomością terminów pochodzących typowo z gier RPG, opisując "statystyki" smoków. Dosiada Gronkiela.

Sączysmark - jeden z uczestników szkolenia. Nadmiernie pewny siebie, często dokuczał Czkawce zanim ten wykazał się zdolnością poskramiania smoków. Zaleca się do Astrid, jednak bez powodzenia. Ujeżdża Koszmara Ponocnika.

Bliźniaki Mieczyk i Szpadka - również uczestnicy szkolenia. Brat i siostra, ciągle spędzający czas na kłótniach. Mają wspólnego smoka - dwugłowego Zębiroga Zamkogłowego.

Gatunki smoków[edytuj | edytuj kod]

Nocna Furia (ang. Night Fury) - najrzadszy z głównych gatunków smoków w filmie. Jego jedynym reprezentantem w filmie jest Szczerbatek. Nocne Furie mają smukłą budowę ciała, dwie pary skrzydeł (na grzbiecie i przy początku ogona) i ciemnoniebieskie ubarwienie, maskujące je w nocy. Mogą dowolnie chować i wysuwać swoje kły. Preferują atakowanie poprzez nurkowanie z dużą prędkością na cel i szybkie spluwanie kulą kwasu duocytlenowego przeradzającej się w późniejszej fazie lotu w błękitną kulę. Jedynym ich znanym pożywieniem są ryby, stronią jednak (tak jak pozostałe smoki) od węgorzy.

Koszmar Ponocnik (ang. Monstrous Nightmare) - najbliższy typowemu wyobrażeniu smoka europejskiego, mają jednak cechy wiwerny (korzystanie ze skrzydeł zamiast przednich łap). Okazy przedstawione w filmie charakteryzują się pomarańczowo-czarnym ubarwieniem. Ponocniki znane są ze zdolności samozapłonu, pozwalającej im okryć się ogniem bez widocznych oparzeń dla smoka. Zieje płonącą, podobną do napalmu substancją o ograniczonym zasięgu.

Śmiertnik Zębacz (ang. Deadly Nadder) - ptakopodobny smok, cechujący się brakiem przednich łap (w przeciwieństwie do Koszmara Ponocnika, nie używa skrzydeł do chodzenia) i kolczastym ogonem, którego kolce może wystrzeliwać na odległość. Posiada martwą strefę (obszar, w którym nic nie widzi) z przodu głowy. Zieje podpalonym magnezem, co sprawia że jego smoczy oddech przypomina fajerwerki.

Gronkiel (ang. Gronckle) - smok o rosłej budowie ciała. Dzięki sposobowi korzystania ze skrzydeł, podobnemu do muchy, charakteryzuje się wysoką zwrotnością. Zieje stopionymi kamieniami, którymi najada się przed walką (co było pokazane w trakcie pierwszego treningu).

Zębiróg Zamkogłowy (ang. Hideous Zippleback) - dwugłowy smok, przypominający głową hydrę. Cechuje się zmienną skłonnością do współpracy - kiedy dwie głowy się kłócą, smok jest prawie bezbronny, jednak współpracując mogą zionąć ogniem poprzez wydychanie przez jedną głowę gazu i podpalaniem go przez drugą za pomocą iskry krzesanej zębami.

Czerwona Śmierć (ang. Red Death, oryginalnie w książce Zielona Śmierć, ang. Green Death) - ogromny smok mieszkający na smoczej leży. Posiada trzy pary oczu i zieje ogniem podobnym do Koszmara Ponocnika. Ostatecznie pokonany w walce ze Szczerbatkiem i Czkawką.

Straszliwiec Straszliwy (ang. Terrible Terror) - jeden z najmniejszych smoków, który wydaje się być niegroźny, lecz wcale taki nie jest.

Wersja oryginalna[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria: Peter Hastings
Scenariusz:

Montaż: John K. Carr
Produkcja: Bonnie Arnold
Dźwięk: John Powell
Obsada:

i inni

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie wersji polskiej[3]: Start International Polska
Reżyseria: Elżbieta Kopocińska-Bednarek
Dialogi polskie: Bartosz Wierzbięta
Dźwięk i montaż: Sławomir Czwórnóg
Kierownik produkcji: Elżbieta Araszkiewicz
W wersji polskiej udział wzięli:

W pozostałych rolach:

i inni

W zwiastunie w roli Hiccupa (Czkawki) wystąpił Grzegorz Drojewski.

Kontynuacja[edytuj | edytuj kod]

Dean DeBlois będzie reżyserem sequela zatytułowanego Jak wytresować smoka 2. Twórcy przypuszczają, że film gotowy będzie na lato 2014 roku (czerwiec)

Serial telewizyjny[edytuj | edytuj kod]

Film doczekał się kontynuacji w formie serialu telewizyjnego emitowanego przez kanał Cartoon Network o tytule Jeźdźcy smoków. Premiera w Stanach Zjednoczonych odbyła się 7 sierpnia 2012 roku. Jest on przejściem pomiędzy pierwszą a drugą częścią filmu.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]