Goliat
.PNG)
Goliat (heb. גָּלְיָת ) – postać biblijna, olbrzymi wojownik filistyński pochodzący z Gat, żyjący w XI wieku p.n.e. Jego wzrost miał wynosić sześć łokci i jedną piędź, czyli ok. 3 metry. Zginął z rąk Dawida, który pokonał go wyrzuconym z procy kamieniem[1].
Goliat wymieniony jest również w Koranie pod imieniem جالوت Ǧālūt.
Bratem Goliata był Lachmi z Gat, który zginął z rąk Elchanana, syna Jaira, w czasie wojny izraelsko-filistyńskiej za rządów Dawida.
Znalezisko archeologiczne[edytuj]
4 sierpnia 2005 roku w Tell es-Safi w okolicach Doliny Terebintu (Dolina Elah) zespół archeologów z Uniwersytetu Bar-Ilan w Ramat Gan odkrył pierwszy pozabiblijny przekaz imienia Goliat, umieszczony na fragmencie skorupy z X w. p.n.e.[2]
Uzbrojenie Goliata[edytuj]
Opis zbroi Goliata przedstawia zapewne najbogatsze ówczesne uzbrojenie.
Według opisu biblijnego Goliat miał na sobie:
- hełm z brązu
- zbroja łuskowa z brązu ważąca 5000 syklów (57 kg)
- nagolenniki z brązu
- zakrzywiony nóż z brązu
- włócznia „jak wał tkacki” z żelaznym grotem o masie 600 syklów (6,8 kg)
Dodatkowo przed nim szedł giermek niosący tarczę.
Przypisy
- ↑ Dawid i Goliat. [dostęp 2009-06-11].
- ↑ National Geographic listopad 2008, str. 53 – 65
| Ojciec ? |
 |
Postać biblijna Występuje w księgach: 1Sm |
|
Synowie ? |
