Jarosław Gugała
Z Wikipedii
Jarosław Gugała (ur. 13 kwietnia 1959 w Pasłęku) - polski dziennikarz i dyplomata, redaktor naczelny Wydarzeń Polsatu, muzyk Zespołu Reprezentacyjnego.
Spis treści |
[edytuj] Kariera artystyczna
Z wykształcenia jest iberystą, ma również doktorat z ekonomii. W 1983, na studiach z kolegami założył Zespół Reprezentacyjny, specjalizujący się w adaptacji polskiej i prezentacji na scenie piosenek różnych obszarów kulturowych (Lluís Llach, Georges Brassens, piosenki sefardyjskie, brazylijskie).
Nagrał z zespołem płyty: Za nami noc... (pieśni Lluisa Llacha) (1985), Śmierć za idee - ballady Georgesa Brassensa (1986), Sefarad (1991), Pornograf (1993) i Kumple to grunt (2007).
[edytuj] Dziennikarstwo
W 1989 rozpoczął pracę w nowo powstałych Wiadomościach TVP, początkowo jako reporter, potem także wydawca i prezenter. W 1992 objął najpierw funkcję dyrektora I programu TVP, a potem dyrektora Telewizyjnej Agencji Informacyjnej. Pozostał na tym stanowisku do 1995.
Na początku 1997 został prezenterem i wydawcą programu publicystycznego W centrum uwagi. Obie funkcje pełnił ponad dwa lata.
Po powrocie z placówki dyplomatycznej 24 grudnia 2003 rozpoczął pracę w prywatnej stacji telewizyjnej Polsat jako prezenter i wydawca programu Informacje. Odpowiadał za program w soboty, niedziele i święta. Od 11 października 2004, kiedy Informacje zastąpiono Wydarzeniami, Gugała prezentuje co drugi tydzień wydanie popołudniowe (od poniedziałku do piątku) oraz w weekend wydanie główne.
Od 8 listopada 2005 do 28 lutego 2007 był gospodarzem wtorkowych wydań "Poranka Radia TOK FM".
Od 17 października 2006 na TV 4 prowadzi autorski program publicystyczny IV władza, do którego zaprasza redaktorów różnych gazet oraz gości, z którymi mają rozmawiać.
24 września 2007 zastąpił Tomasza Lisa na stanowisku szefa "Wydarzeń" w Polsacie.
Na przemian z Bogusławem Chrabotą pisze felietony do tygodnika Newsweek Polska.
Wykłada na Wyższej szkole dziennikarstwa im. Melchiora Wańkowicza
[edytuj] Dyplomacja
18 maja 1999 roku Sejmowa Komisja Spraw Zagranicznych zaakceptowała jego kandydaturę na stanowisko ambasadora Polski w stolicy Urugwaju – Montevideo. Piastował je do 2003. Spowodował odebranie tytułu konsula honorowego w Urugwaju Janowi Kobylańskiemu.[1]
Przypisy
|
||||||||||||||
