Jaskinia Raptawicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jaskinia Raptawicka
Wnętrze Jaskini Raptawickiej
Wnętrze Jaskini Raptawickiej
Plan jaskini
Plan Jaskinia Raptawicka
Plan jaskini Raptawickiej
Państwo  Polska
Położenie Tatry Zachodnie
Dolina Kościeliska
Raptawicka Turnia
Długość 536 m
Głębokość 16 m
Deniwelacja 27 m
Wysokość otworów 1146, 1151 m n.p.m.
Data odkrycia znana od dawna
Ochrona
i dostępność
udostępniona do zwiedzania
Kod E-8.3
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Jaskinia Raptawicka
Jaskinia Raptawicka
Ziemia 49°14′23″N 19°51′44″E/49,239722 19,862222Na mapach: 49°14′23″N 19°51′44″E/49,239722 19,862222

Jaskinia Raptawickajaskinia w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach. Ścieżka prowadząca do niej znajduje się w odległości 4,4 km od Kir, 100 m powyżej Skały Pisanej, w wapiennej turni, zwanej Raptawicką Turnią, po zachodniej stronie doliny. Otwór jaskini, znajdujący się na wysokości ok. 180 m powyżej koryta Kościeliskiego Potoku (1146 m n.p.m.) widoczny jest z drogi prowadzącej dnem doliny. Jaskinia udostępniona jest dla turystów, można ją zwiedzać samodzielnie, bez przewodnika. Wewnątrz jaskini panuje niska temperatura.

Ścieżka w Raptawickiej Turni prowadząca do Jaskini Raptawickiej i Mylnej

Główny wejściowy otwór ma średnicę ok. 3 m. Prowadzi od niego zejście pionowym 4-metrowym progiem po stalowej drabinie do głównej komory. Jest to to pojedyncza, duża sala o wysokości 10–15 m i rozmiarach 10 × 40 m. W jej stropie znajdują się otwory dwóch małych studzienek. Od sali prowadzi kilka bocznych, zakończonych ślepo korytarzy. Po lewej stronie od wejścia 20 metrowy, opadający w dół korytarz prowadzi do ciasnej szczeliny, którą można się przecisnąć do następnej mniejszej sali, a z niej z kolei do innego szerszego korytarza, w którym znajduje się mała kapliczka.

Jaskinia Raptawicka prawdopodobnie stanowi część skomplikowanego systemu Jaskini Mylnej. Powstała w wyniku zapadnięcia się leżących poniżej komór. Jej dno pokryte jest skałami wapiennymi, otoczakami i namuliskiem, w którym znaleziono szczątki zwierząt z okresu plejstocenu. Jaskinia znana była od dawna. Po raz pierwszy opisał jaskinię Jan Gwalbert Pawlikowski w 1887 r.

Nowe wyniki pomiarów z 2014 r. ponad trzykrotnie zwiększyły długość jaskini. Wcześniej posługiwano się wartością 150 m, wynikającą z planów Stefana Zwolińskiego i Kazimierza Kowalskiego pochodzących z 1943 i 1952 r. Nowe plany obejmują m.in. wcześniej nieopisywane Partie Przystropowe o długości 71 m w których znajduje się jednocześnie najwyższy punkt jaskini (+ 11 m).

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czarny – do jaskini prowadzi czarny szlak turystyczny. Początkowo biegnie on wspólnie z czerwonym szlakiem, prowadzącym do Jaskini Mylnej, potem szlaki rozdzielają się. Czas podejścia do Jaskini Raptawickiej ok. 15 min. Końcowy odcinek podejścia ubezpieczony łańcuchem, zejście tą samą drogą lub przez Jaskinię Mylną.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Krakowski Klub Taternictwa Jaskiniowego – Jaskinie Tatr. [dostęp 02.06.2008].
  2. Oficjalna Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego przy KTJ PZA – opis jaskini, zdjęcia, plan. [dostęp 02.06.2014].
  3. Filip Filar. Raptawicka przedłużona. „Tatry TPN”. 48, s. 36, 2014. Tatrzański Park Narodowy. ISSN 0867-4531.