Jerzy Ostrogórski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jerzy Ostrogórski (ur. 7 kwietnia 1944 w Wilnie) – profesor nauk o sztukach pięknych, specjalność malarstwo. Tytuł profesora otrzymał 24 kwietnia 1996. Wykładowca w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecna nazwa uczelni od 1996 r.: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku) w latach 1965-1971. Dyplom uzyskał w pracowni prof. Stanisława Borysowskiego w 1971 r. Profesor prowadzi Pracownię Malarstwa na Wydziale Malarstwa. W latach 1992-1993 i 1998-2000 profesor Uniwersytetu Bilkent w Ankarze w Turcji. Współtwórca Galerii „OUT”. W latach 1987-1990 był prodziekanem Wydziału Malarstwa i Grafiki.

Zajmuje się malarstwem i rysunkiem. W latach siedemdziesiątych powstał cykl obrazów-obiektów zastępujący malowany kadr słowem, materialny obiekt pojęciem, portret zaimkiem osobowym on, ona. W latach osiemdziesiątych powstał cykl obrazów pt. „Notatnik ścienny”, gdzie przestrzeń płótna zrównana została ze ścianą, która chłonie nieuporządkowane, spontaniczne zapisy dotyczące obrazu, zdarzeń i faktów związanych z malarstwem. Koniec lat osiemdziesiątych to obrazy podnoszące szkic do wartości oryginału.W tym okresie powstały również obiekty wykorzystujące gotową konfekcję; cykle "Wieszaki", "Szatnie" i "Garderoby". W końcu lat dziewięćdziesiątych powstały obrazy i rysunki z cyklu „perseweracji” określane malarstwem dotknięcia. Wykorzystuje w tym malarstwie i rysunku gotowe oraz wymyślone znaki i stemple. W ten sposób powstają fikcyjne kody tworząc metaforę systemu kultury uniwersalnej.

Stypendysta Miasta Gdańska.

Zofia Watrak "Jerzy Ostrogórski pracuje seriami, do wyczerpania podejmowanych wątków artystycznych i zapoczątkowania nowych, pozornie tylko nieprzewidzialnych zwrotów i przeobrażeń. Ich źródeł można by szukać w doświadczeniach sztuki analitycznej lat 70. Analiza języka artystycznego wiodła do refleksji o przemijalności kodów artystycznych i zmieniających je kontekstach interpretacyjnych. Z tej świadomości Ostrogórski uczynił zasadę własnej twórczości, sankcjonując prawo do nieustannych przeobrażeń."

Wybrane wystawy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Wybrane ostatnie wystawy zbiorowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wizja lokalna. Pokolenia – katalog wystawy ISBN 83-917062-0-6

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom III: M-R (redaktor naukowy Janusz Kapuścik, redaktor tomu Marek Halawa), Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2000, s. 387