Jonathan Kis-Lev

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jonathan Kis-Lev
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1985, Miszmar Ajalon, Izrael
Narodowość izraelska
Dziedzina sztuki malarstwo, rytownictwo, aktorstwo, narracja, dubbing
Styl sztuka naiwna/prymitywizm

Jonathan Kis-Lev (ur. 31 grudnia 1985 w Miszmar Ajalon w Izraelu) – izraelski artysta, działacz pokojowy, były aktor. Jest on głównie znany ze swoich kolorowych obrazów prymitywnych, które zdobyły mu uznanie w Izraelu[1] i należą do ważnych kolekcji sztuki, m.in. kolekcji Banku Leumi, największego banku w Izraelu[2]. Kis-Lev jest także prezesem Izraelskiej Młodzieży Esperanckiej[3].

Działalność artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Kis-Lev w wieku pięciu lat rozpoczął prywatne lekcje malarstwa[4] i kontynuował swoją edukację artystyczną w Szkole Sztuki Aleph w Tel Awiwie, gdzie uczył się rysunku i rzeźby. W wieku 16 lat otrzymał stypendium do szkoły Lester B. Pearson United World College of the Pacific w Kanadzie, która choć nie jest szkołą artystyczną, wspiera rozwój młodych talentów. Dzięki temu Kis-Lev specjalizował się w sztukach wizualnych pod opieką nauczyciela Arta Brendona i zdał międzynarodową maturę (International Baccalaureate) ze specjalizacją w tym kierunku.

Po powrocie do Izraela, Kis-Lev rozwijał swoje umiejętności artystyczne podczas służby w Siłach Obronnych Izraela (Armii Obrony Izraela). W 2007 roku w Tel Awiwie odbyła się jego pierwsza wystawa pod tytuem „Początki: Neve Zedek i Jaffa”, którą Kis-Lev zadebuitował w izraelskim świecie sztuki[5]. Wystawę odwiedziło wielu gości, w tym burmistrz Tel Awiwu Ron Huldai.

Po zakończeniu służby wojskowej, Kis-Lev postanowił nie kontynuować nauki sztuki w Akademii Sztuk Pięknych, ale zdecydował, że sam będzie rozwijał swój styl i technikę. W następnych latach artysta opracował kilka technik, które pomogły mu „zapomnieć” o wszystkim, czego nauczył się o „właściwym” malarstwie od najmłodszych lat i „ponownie malować jak dziecko”[6]. Zaczął malować niektóre obrazy lewą ręką, zamiast jego wiodącą prawą. Zarys innych malował na płótnie odwróconym do góry nogami, np. z niebem na dole obrazu[7]. Według artysty, techniki te pomogły mu nabrać pewności siebie, uwierzyć w jego artystyczną intuicję i malować bardziej swobodnie[1][8]. Styl opracowany przez Kis-Leva został określony jako naiwny. Niektórzy krytycy opisali jego dzieła jako „pseudonaiwne”, mając na uwadze „świadome” podejście artysty do jego pracy[9].

Wystawy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • 2012: „Abstrakcja, z kawałkiem rzeczywistości”, kurator: Judith Beiner, Griffin Gallery, Boca Raton, Floryda, USA
  • 2011: „Ze złota”, kurator: Shiran Shafir Buchwald, Art and Soul Gallery, Jerozolima, Izrael
  • 2010: „Naharia, moja miłość”, kurator: Lee Rimon, The Edge Gallery, Naharia, Izrael
  • 2010: „Portrety ziemi wiecznej”, kurator: Judith Beiner, Griffin Gallery, Boca Raton, Floryda, USA
  • 2009: „Jonathan Kis-Lev”, kurator: Shiran Shafir Buchwald, Galeria Sztuki Shorashim - Międzynarodowy Bank, Tel Awiw, Izrael
  • 2007: „Początki: Neve Zedek i Jaffa”, Trade Tower Gallery, Tel Awiw, Izrael

Wystawy zbiorowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2012: „Izraelska sztuka naiwna”, kuratorzy: IFAT Reiss i Dan Chill, Galeria Międzynarodowej Sztuki Naiwnej Gina, Tel Awiw, Izrael
  • 2012: „Tajna wystawa”, kuratorzy: Esti Drori i Doron Polak, Bank Leumi, Tel Awiw, Izrael
  • 2011: „Abstrakcyjne Myśli”, kurator: Dorota Polak, ZOA Gallery, Tel awiw, Izrael
  • 2009: „B-Sides”, kurator: Inbal Drue, Zavta Gallery, Tel Awiw, Izrael
  • 2009: „Dom”, kurator: Rotem Ritov, Apart Art Gallery, Tel Awiw, Izrael
  • 2009: „Tajna wystawa”, kuratorzy: Esti Drori i Doron Polak, Bank Leumi, Tel Awiw, Izrael

Działalność pokojowa[edytuj | edytuj kod]

Spotkania[edytuj | edytuj kod]

W wieku 12 lat Kis-Lev wziął udział w pokojowych warsztatach plastycznych, podczas których po raz pierwszy poznał palestyńskie dzieci. Warsztaty te były inspiracją do jego działań na rzecz pokoju. Kis-Lev wstąpił do żydowsko-arabskiego ruchu młodzieży Sadaka Reut, co wywarło na niego ogromny wpływ[10]. W wieku 16 lat został wybrany Młodym Ambasadorem Izraela przez Izraelskie Towarzystwo Szkół Zjednoczonego Świata (United World Colleges) i otrzymał stypendium do Pearson College w Kanadzie. Tam uczył się i mieszkał z rówieśnikami z całego świata, w tym z uczniami z Palestyny i krajów arabskich. "Jednoczenie ludzi, narodów i kultur w celu promowania pokoju na świecie"[potrzebne źródło] to misja ruchu Szkół Zjednoczonego Świata.

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu nauki w Kanadzie, Kis-Lev wrócił do Izraela, by służyć w Siłach Obronnych Izraela. Walczył o to, aby stacjonować w jednostce, którą uważał za propagującą pokój, a nie wojnę i okupację. Dzięki swoim staraniom został przydzielony do siedziby Koordynatora Działań Rządowych na Terytoriach Arabskich, gdzie był odpowiedzialny za współpracę z organizacjami jak UNRWA (Agencja Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie) i Lekarze Bez Granic[11]. Podczas swojej służby, Kis-Lev poinformował generała majora Yusefa Mishleba o możliwych negatywnych konsekwencjach izraelskiego planu jednostronnego wycofania się ze Strefy Gazy dla ludności palestyńskiej.

Działalność i publikacje[edytuj | edytuj kod]

W 2011 Kis-Lev został wybrany jako jeden z 25 młodych liderów izraelskich do udziału w Programie Przywództwa Politycznego Tikvah (Tikvah Program for Political Leadership) w Interdyscyplinarnym Centrum w mieście Herclijja w Izraelu[11][12]. Program ten, prowadzony pod kierunkiem profesora Petera Berkowitza i doktor Alisy Rubin Peled, miał na celu wspieranie zmian społecznych i politycznych w Izraelu i na Bliskim Wschodzie[13].

Wierząc, że sztuka może być pomostem pomiędzy Izraelczykami i Palestyńczykami, i będąc pod wpływem jego własnych doświadczeń podczas pokojowych warsztatów artystycznych, Kis-Lev dołączył w 2011 roku do grupy artystów współpracujących na rzecz pokoju. Projekt ten zgromadził 15 izraelskich i 15 palestyńskich artystów reprezentujących różne dyscypliny sztuki i był prowadzony przez Stowarzyszenie Rodzin w Żałobie na Rzecz Pokoju (Bereaved Families for Peace). Projekt obejmował regularne spotkania pomiędzy artystami w Izraelu i na terenie Autonomii Palestyńskiej. Do wspólnych działań artystów należały wizyty do Lifty (wyludnionej palestyńskiej wioski) i Muzeum Holokaustu w Jad Waszem. Inicjatywa ta zdobyła szerokie zainteresowanie mediów z powodu wyjątkowej współpracy artystów reprezentujących obie strony konfliktu na rzecz wzajemnego zrozumienia i pokoju[14].

Kis-Lev wierzy w moc nauki i sztuki w działaniach na rzecz pokoju pomiędzy Izraelczykami a Palestyńczykami[10]. Uważa, że promowanie spotkań mających na celu wyeliminowanie wzajemnego lęku pomiędzy obiema stronami konfliktu nie musi wiązać się z jakimkolwiek stanowiskiem politycznym[15]. Kis-Lev deklaruje się jako syjonista i nie widzi sprzeczności między swoimi poglądami i aktywnością pokojową[12]. W 2008 zaczął pisać i wykładać na temat możliwości pokoju na Bliskim Wschodzie, podkreślając wartość edukacji pokojowej jako sposobu na rozwiązanie konfliktu Izraelsko-Palestyńskiego[10][15].

Aktorstwo[edytuj | edytuj kod]

Jako nastolatek Kis-Lev pobierał lekcje sztuk wizualnych w Szkole Sztuk Pięknych Aleph w Tel Awiwie i uczestniczył w wieczornych zajęciach teatralnych w Teatrze dla Dzieci imienia Orny Porat, zanim zdecydował się dołączyć to klasy teatralnej w Szkole Aleph. Później powiedział, że podjął tę decyzję częściowo dlatego, że czuł się zbyt ograniczony koniecznością malowania martwej natury podczas lekcji malarstwa. Zaczął grać w Teatrze Narodowym Habima w Izraelu i w wieku 14 lat przeniósł się na wydział teatru w Liceum Artystycznym im. Thelmy Yellin, szkoły znanej jako izraelski odpowiednik Nowojorskiego Liceum Teatralnego (New York High School of Performing Arts), na której został oparty film „Sława” (Fame) z 1980 roku[16]. W kolejnych latach Kis-Lev zagrał w wielu sztukach teatralnych i programach telewizyjnych w Izraelu. W 2003 roku, po zagraniu wiodącej roli gwałciciela w izraelskiej operze mydlanej „Miłość jest tuż za rogiem”, zaczął stopniowo oddalać się od świata aktorskiego, koncentrując się na sztukach plastycznych i działalności na rzecz pokoju. Niemniej jednak, w latach 2008–2011 nagrał kilka książek audio dla dzieci i dorosłych dla wydawnictwa muzycznego Israeli Sonicbooks[17].

Występy teatralne[edytuj | edytuj kod]

Występy telewizyjne i filmowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1995: „Tushtush” z Yaelem Bar-Zohar i Michaelem Hanegbi (epizod gościnny, grał siebie samego), Kanał 2 (Izrael)
  • 1998–1999: „Dobry wieczór z Guyem Pinesem” (Erev Tov Im Guy Pines) (epizod gościnny, grał siebie samego), Kanał Hot 3 (Izrael)
  • 1998–2000: „Rozmowy od serca” (Balbalev) (program współprowadzony przez Efratsa Raytena), Kanał 6 (Izrael)
  • 2000: „Szczęśliwego Nowego Roku” (Shana Tova), reżyser: Michal Hagay (film zdobył pierwszą nagrodę w kategorii filmu krótkometrażowego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Hajfie w 2001 roku)
  • 2003–2004: „Miłość jest tuż za rogiem” (Ahava Me'ever LaPina) (jako Erez), Kanał 2 (Izrael)

Nagrania i dubbing[edytuj | edytuj kod]

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Kis-Lev mieszka i pracuje w wiosce Miszmar Ajalon w biblijnej Dolinie Ajalon, gdzie spędził swoje dzieciństwo. Jest członkiem zarządu Izraelskiej Ligi Esperantystów i prezesem Młodzieży Esperanckiej[3]. Jest aktywnym członkiem organizacji Starszych Braci i Sióstr (Big Brothers Big Sisters) w Izraelu oraz Izraelskiego Związku Artystów Plastyków[11]. Uważa się za samouka. Zdobył tytuł licencjata z wyróżnieniem na Otwartym Uniwersytecie w Izraelu, ze specjalizacją z muzyki i historii sztuki[18].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Samuel Thrope: The Metamorphosis: Jonathan Kis-Lev's Jerusalems (ang.). 21/03/2011. [dostęp 2012-05-22].
  2. Jonathan Kis-Lev: סיפורו של אמן (לא) מיוסר (hebr.). 02/12/2009. [dostęp 2012-05-22].
  3. 3,0 3,1 Jonathan Kis-Lev, Rogener Pavinski: Ne nur lingvo – viv-vojo! (esperanto). Kontakto (Universala Esperanto-Asocio), 02/09/2011. [dostęp 2012-05-22].
  4. Jonathan Kis-lev (ang.). Connection Art. [dostęp 2012-05-22].
  5. Next Year in Jerusalem, by Jonathan Kis-Lev (ang.). Griffin Gallery. [dostęp 2012-05-22].
  6. Ariel Bulstein: Алмазы и золото в Иерусалиме, похожем на художника (ros.). Booknik (Fundacja Avi Chai), 14/03/2011. [dostęp 2012-05-22].
  7. Friedman Asi. „Lalsha (לאשה)”, 10 listopada 2008 (hebr.). 
  8. Shafir Buchwald: ברוכים הבאים לרשת החברתית (hebr.). Marker Cafe. [dostęp 2012-05-22].
  9. Jonathan Kis Lev artiste peintre (fr.). Search Israel. [dostęp 2012-05-22].
  10. 10,0 10,1 10,2 Corina Teichert: Vom Versuch, Grenzen zu überschreiten (niem.). Jüdische Zeitung, lipiec 2008. [dostęp 2012-05-22].
  11. 11,0 11,1 11,2 Tikvah Fund: The Tikvah IDC Program In Political Leadership 2011 Fellows (ang.). Październik 2011. [dostęp 2012-05-23].
  12. 12,0 12,1 Jonathan Kis-Lev: My experience at the Tikvah IDC program – opening my mind (ang.). Tikvah IDC Program. [dostęp 2012-05-23].
  13. Shiri Lilintal: תכנית תקווה למנהיגות פוליטית (hebr.). Herzliya Interdisciplinary Center.. [dostęp 2012-05-23].
  14. Omer Golan: סופ"ש בבית ג'אללה (hebr.). Palestinian-Israeli Bereaved Families for Peace, 29/12/2011. [dostęp 2012-05-23].
  15. 15,0 15,1 Ein Optimist sucht den Frieden (niem.). Schwäbische Zeitung, 10-07-2008. [dostęp 2012-05-23].
  16. שם הספר: הכינור של רוקה (hebr.). Korim Publishing House. [dostęp 2012-05-23].
  17. 17,0 17,1 audible.com: Search Results for Narrator: Jonathan Kis-Lev (ang.). [dostęp 2012-05-23].
  18. טקס מצטייני נשיא תשס"ט (hebr.). Open University of Israel. [dostęp 2012-05-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chill, D., Poznaj izraelskich artystów naiwnych w Galerii GINA (Meet the Israeli Natives at GINA Gallery)", GINA Gallery Art Blog, 3 kwietnia 2012 (w języku angielskim).
  • Rimon, L. Izrael, Z. (red.), Jonathan Kis-Lev, Naharia, Moja Miłość ", Can, Izraelski Magazyn Sztuki 17, Grudzień 2010, ss. 68-69 (w języku hebrajskim).
  • Shafir Buchwald, S., Jonathan Kis-Lev: Wizja artysty, Galeria Sztuki Shorashim, Tel Awiw, Izrael, 2009.
  • "'Antyczna' Galeria Przedstawia Izrael ('Ancient Gallery Exhibits Israel')". Boca Raton Forum, Boca Raton, Floryda, USA, 17 listopada 2010.
  • Naharia, Moja Miłość, katalog wystawy, Galeria Sztuki Edge, Naharia, Izrael, 2010.
  • Tajna Wystawa, katalog wystawy, Esti Drori i Doron Polak, Bank Leumi, Izrael, 2009.
  • Dom, katalog wystawy, Rotem Ritov, Galeria Sztuki Apart, Tel Awiw, Izrael, 2009.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]