Jordanka Błagojewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jordanka Błagojewa
Wzrost 175 cm
Masa ciała 64 kg
Dorobek medalowy

Jordanka Błagojewa (ur. 19 stycznia 1947) – bułgarska lekkoatletka, która specjalizowała się w skoku wzwyż.

Ósma zawodniczka europejskich igrzysk juniorów z 1964 będących pierwowzorem obecnych mistrzostw Europy juniorów[1]. W 1965 zdobyła w Budapeszcie złoty medal uniwersjady[2]. Cztery lata później, w 1969, uplasowała się na odległym miejscu podczas mistrzostw Europy. Sezon 1972 rozpoczęła od zdobycia brązu halowych mistrzostw Europy, a latem została w Monachium wicemistrzynią olimpijską. Po igrzyskach, 4 września 1972, wynikiem 1,94 ustanowiła rekord świata. Bułgarka została w 1973 halową mistrzynią Europy, a w 1976 w Montrealu zdobyła brąz igrzysk olimpijskich. W swoim ostatnim występie na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie odpadła w eliminacjach. Złota medalistka mistrzostw Bułgarii w hali i na stadionie[3][4]. Reprezentowała swój kraj w pucharze Europy[5][6] oraz meczach międzypaństwowych[7].

W ciągu swojej kariery 14-krotnie poprawiała rekord Bułgarii w skoku wzwyż od wyniku 1,64 w 1964 do 1,94 w 1972[8].

Rekordy życiowe: stadion – 1,94 (4 września 1972, Monachium); hala – 1,92 (11 marca 1973, Rotterdam).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik
1964 Europejskie igrzyska juniorów Polska Warszawa 8. miejsce 1,58
1965 Uniwersjada Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Budapeszt Gold FISU.svg 1. miejsce 1,65
1969 Europejskie igrzyska halowe Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Belgrad Silver medal europe.svg 2. miejsce 1,82
1969 Mistrzostwa Europy Grecja Ateny 13. miejsce 1,68
1970 Halowe mistrzostwa Europy Austria Wiedeń 4. miejsce 1,82
1972 Halowe mistrzostwa Europy Francja Grenoble Bronze medal europe.svg 3. miejsce 1,84
1972 Igrzyska olimpijskie Niemcy Zachodnie Monachium Silver medal olympic.svg 2. miejsce 1,88
1973 Halowe mistrzostwa Europy Holandia Rotterdam Gold medal europe.svg 1. miejsce 1,92
1973 Półfinał pucharu Europy Polska Warszawa 1. miejsce 1,92
1973 Finał pucharu Europy Wielka Brytania Edynburg 1. miejsce 1,84
1976 Halowe mistrzostwa Europy Niemcy Zachodnie Monachium 11. miejsce 1,80
1976 Igrzyska olimpijskie Kanada Montreal Bronze medal olympic.svg 3. miejsce 1,91
1977 Halowe mistrzostwa Europy Hiszpania San Sebastián 6. miejsce 1,83
1980 Igrzyska olimpijskie Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Moskwa el. – 16. miejsce 1,80

Przypisy

  1. Lionel Peters i Tomas Magnusson: European Junior Championships 1964 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 24 listopada 2011].
  2. World Student Games (Women) (ang.). gbrathletics. [dostęp 24 listopada 2011].
  3. Bulgarian Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 24 listopada 2011].
  4. Bulgarian Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 24 listopada 2011].
  5. European Cup A Final and Super League (Women) (ang.). gbrathletics. [dostęp 24 listopada 2011].
  6. European Cup Semi-Finals (ang.). gbrathletics. [dostęp 24 listopada 2011].
  7. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Historia Spotkań Międzypaństwowych Reprezentacji Polski – część I: Seniorki. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, maj 1979.
  8. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]