Francina "Fanny" Elsje Blankers-Koen, w późniejszym okresie karierze zwana "Latającą gospodynią domową" (ur. 26 kwietnia 1918 w Baarn, zm. 25 stycznia 2004 w Hoofddorp) – lekkoatletka holenderska mistrzyni i multimedalistka olimpijska, mistrzyni i multimedalistka Mistrzostw Europy.
Blankers-Koen lekkoatletykę zaczęła trenować w wieku 16 lat. Jej trener Jan Blankers (trójskoczek, olimpijczyk z 1928, później mąż zawodniczki) szybko odkrył że ma olbrzymi talent. Była bardzo wszechstronna, odnosiła sukcesy w różnych konkurencja od biegu na 80 m przez płotki na pchnięciu kulą kończąc. Jednak jej specjalnością były biegów krótkie i płotkarskie oraz skoki, była także doskonałą wieloboistką. Trzykrotnie startowała na Igrzyskach Olimpijskich. Po raz pierwszy w (Berlinie w 1936, mając 18 lat. Zajęła wtedy 4 miejsce w biegu na 100 metrów. Była piąta w konkursie skoku wzwyż, oraz piąta w sztafecie 4 × 100 metrów. Później wystartowała w Londynie i Helsinkach. Największą sławę przyniosły jej jednak jej drugie igrzyska w Wielkiej Brytanii. Podczas tych igrzysk zdobyła w konkurencjach indywidualnych 3 złote medale. Jest najstarszą uczestniczką igrzysk, która zdobywała złoty medal w biegu na 100 i na 200 m – w Londynie miała 30 lat i 2 miesiące. Ponadto zdobyła też 8 medali mistrzostw Europy, z czego 5 złotych. Ustanowiła też 12 rekordów świata. Była laureatką wielu plebiscytów na najlepszych sportowców. W Hengelo organizowany jest poświęcony jej pamięci mityng Fanny Blankers-Koen Games.
Największe osiągnięcia [edytuj]
Bibliografia [edytuj]