Tia Hellebaut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tia Hellebaut
Tia Hellebaut 2012.jpg
Tia Hellebaut, 2012
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1978
Antwerpia
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Reprezentacja  Belgia
Złoto
Pekin 2008 lekkoatletyka
(skok wzwyż)
Mistrzostwa Europy
Złoto
Göteborg 2006 skok wzwyż
Halowe mistrzostwa świata
Złoto
Walencja 2008 pięciobój
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto
Birmingham 2007 skok wzwyż
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tia Hellebaut (ur. 16 lutego 1978 w Antwerpii) – belgijska lekkoatletka, skoczkini wzwyż, wcześniej specjalizująca się w wieloboju lekkoatletycznym, mistrzyni olimpijska z Pekinu. Jest mistrzynią Europy z Göteborga, halową mistrzynią Europy z Birmingham oraz halową mistrzynią świata z Walencji w pięcioboju lekkoatletycznym.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Hellebaut startowała początkowo w zawodach wielobojowych. Jej najlepszy wynik w siedmioboju wynosi 6201 pkt (2006) i jest rekordem kraju. Jej największym osiągnięciem było 5. miejsce w pięcioboju na halowych mistrzostwach świata w Budapeszcie w 2004.

Jej koronną konkurencją wielobojową był skok wzwyż. Od 2004 startowała w tej konkurencji na wszystkich ważniejszych zawodach międzynarodowych. Zajęła dwukrotnie 6. miejsce na mistrzostwach świata w Helsinkach w 2005 i na halowych mistrzostwach świata w Moskwie w 2006. W 2006 zdobyła dość niespodziewanie tytuł mistrzyni Europy wynikiem 2,03 m, poprawiając swój rekord życiowy i ustanawiając nowy rekord kraju. W 2007 zdobyła tytuł halowej mistrzyni Europy, ustanawiając rekord mistrzostw i rekord kraju wynikiem 2,05 m.

W 2008 w Walencji na halowych mistrzostwach świata zdobyła złoto w pięcioboju.

23 sierpnia 2008 w finale olimpijskiego skoku wzwyż zdobyła złoty medal, skacząc 2,05 m. Pokonała Blankę Vlasić, która była druga, także z wynikiem 2,05 m.

W grudniu 2008 poinformowała, iż jest w 3 miesiącu ciąży. Z tego też powodu postanowiła zakończyć karierę sportową.

9 czerwca 2009 roku urodziła córeczkę Lotte.

16 lutego 2010 poinformowała, że planuje powrót do czynnego uprawiania skoku wzwyż[1]. Latem zajęła 5. miejsce w mistrzostwach Europy, a w lutym 2011 urodziła drugą córeczkę – Saartje[2][3].

W 2012 ponownie powróciła na skocznię – była piąta na halowych mistrzostwach świata i igrzyskach olimpijskich. W 2013 zajęła 8. miejsce podczas halowych mistrzostw Europy, po czym ogłosiła zakończenie kariery[4][5].

W marcu 2014 urodziła syna Larsa[6].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Olimpiada Data Konkurencja Rezultat Miejsce
Pekin 2008 23 sierpnia 2008 skok wzwyż 2,05 m Gold medal icon.svg
Londyn 2012 11 sierpnia 2012 skok wzwyż 1,97 m 5.

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy Miasto Data Konkurencja Wynik Miejsce
Göteborg 2006 Göteborg 11 sierpnia 2006 Skok wzwyż 2,03 m Gold medal icon.svg
Barcelona 2010 Barcelona 1 sierpnia 2010 Skok wzwyż 1,97 m 5. miejsce

Halowe Mistrzostwa Świata[edytuj | edytuj kod]

Halowe Mistrzostwa Świata Miasto Data Konkurencja Wynik Miejsce
Walencja 2008 Walencja 7 marca 2008 Pięciobój 4867 pkt Gold medal icon.svg

Halowe Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Halowe Mistrzostwa Europy Miasto Data Konkurencja Wynik Miejsce
Birmingham 2007 Birmingham 3 marca 2007 Skok wzwyż 2,05 m Gold medal icon.svg

Przypisy

  1. Tia Hellebaut to return to the High Jump (ang.). European Athletics. [dostęp 16 lutego 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-12)].
  2. Former European champions Hellebaut and Kumbernuss are mothers again (ang.). European Athletics. [dostęp 16 lutego 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-06)].
  3. Tia Hellebaut maman pour la deuxième fois (fr.). lameuse.be. [dostęp 16 lutego 2011].
  4. Tia Hellebaut beendet Karriere (niem.). leichtatletik.de. [dostęp 6 marca 2013].
  5. Mistrzyni olimpijska w skoku wzwyż zakończyła karierę (pol.). SportoweFakty.pl. [dostęp 6 marca 2013].
  6. Tia Hellebaut maman d'un petit Lars (fr.). rtbf.be. [dostęp 17 marca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]