Justas Vincas Paleckis
| Justas Vincas Paleckis | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1942 Kujbyszew |
| Poseł do PE VII kadencji | |
| Przynależność polityczna | LSDP |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2009 |
| Odznaczenia | |
Justas Vincas Paleckis (ur. 1 stycznia 1942 w Kujbyszewie) – litewski dziennikarz, wykładowca uniwersytecki, polityk i dyplomata, syn Justasa Paleckisa, od 2004 poseł do Parlamentu Europejskiego.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Ukończył wileńskie liceum im. Salomei Nėris. W latach 1959–1964 studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Wileńskim, naukę kontynuował w Wyższej Szkole Dyplomatycznej przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych ZSRR w Moskwie (1966–1969).
W 1960 i w latach 1963–1966 pracował jako korespondent, a następnie kierownik działu w dzienniku "Komjaunimo tiesa" ("Komsomolska Prawda"). W 1969 rozpoczął karierę w radzieckiej dyplomacji. Był kolejno: trzecim sekretarzem w Ambasadzie ZSRR w Szwajcarii, drugim sekretarzem w centrali MSZ, drugim i pierwszym sekretarzem, a następnie radcą w Ambasadzie w NRD oraz zastępcą szefa biura prasowego MSZ.
Od 1983 pracował w aparacie Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Litwy. Był zastępcą kierownika wydziału spraw zagranicznych, a następnie kierownikiem wydziału kultury i kierownikiem wydziału ideologicznego. W 1989 objął stanowisko sekretarza KC KPL, która w tym samym roku ogłosiła niezależność od KPZR.
W marcu 1990 został wybrany posłem do Rady Najwyższej Litewskiej SRR. Poparł uchwalony 11 marca 1990 Akt Odrodzenia Niepodległości. W Radzie Najwyższej przekształconej w Sejm niepodległej Litwy pełnił funkcję wiceprzewodniczącego komisji spraw zagranicznych.
W latach 1990–1993 wykładał w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Wileńskiego, a przez kolejne dwa lata w Instytucie Stosunków Międzynarodowych i Nauk Politycznych. Po zwycięstwie wyborczym Algirdasa Brazauskasa w wyborach prezydenckich w 1993 został jego doradcą do spraw polityki zagranicznej. W 1996 mianowano go ambasadorem w Wielkiej Brytanii (na okres do 2001), w latach 1997–1999 sprawował urząd ambasadora także w Portugalii, a od 1997 do 2001 również w Irlandii.
Od 2002 do 2004 był wiceministrem spraw zagranicznych w rządzie Algirdasa Brazauskasa. W czerwcu 2004 został wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego z listy socjaldemokratów. Zasiadał we frakcji Partii Europejskich Socjalistów, w której przewodniczył delegacji litewskiej. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony, zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych, brał udział w Delegacji do Komisji Współpracy Parlamentarnej UE–Rosja oraz Delegacji do Spraw Stosunków z Białorusią. W 2009 uzyskał reelekcję.
Od 1991 jest członkiem Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej. W 2009 objął funkcję zastępcy przewodniczącego tego ugrupowania.
W młodości wyczynowo uprawiał piłkę wodną, był wielokrotnym mistrzem i reprezentantem Litewskiej SRR.
Wybrane publikacje [edytuj]
- Šveicarų piramidės, 1974
- Šveicarų piramidžių papėdėje, 1985
- Lietuva Pasaulio galingųjų akiratyje 1988–1991. Nepriklausomybės atkūrimo užkulisiai žymiausių politikų memuaruose, 2005
- Gyvenimas trikampyje: Vilinius-Briuselis-Strasbūras. Europarlamentaro Justo Vinco Paleckio užrašai, 2007
Odznaczenia [edytuj]
- 1994: Krzyż Kawalerski Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja)
- 2000: Medal Niepodległości Litwy
- 2003: Krzyż Komandorski Orderu Zasługi "Už nuopelnus Lietuvai" Republiki Litewskiej
Bibliografia [edytuj]
- Profil na stronie Parlamentu Europejskiego
- Sylwetka kandydata do Parlamentu Europejskiego na stronie Głównej Komisji Wyborczej (lit.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Ambasadorowie Litwy w Wielkiej Brytanii
- Litewscy dziennikarze
- Litewscy posłowie do Parlamentu Europejskiego
- Odznaczeni Królewskim Orderem Gwiazdy Polarnej
- Odznaczeni Medalem Niepodległości Litwy
- Odznaczeni Orderem "Za Zasługi dla Litwy"
- Politycy Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej
- Posłowie na Sejm Republiki Litewskiej
- Radzieccy dyplomaci
- Urodzeni w 1942