Kantyk Mojżesza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pieśń Morza po hebrajsku.
Miriam z Izraelitkami śpiewa Pieśń morza i tańczy po przekroczeniu Morza Czerwonego (Chludov Psalter)
Miriam wychwalająca Jahwe z relacji Wj 15:19 (Tomić Psalter)

Kantyk Mojżesza, właśc. Pieśń morza albo Pieśń zwycięstwa Mojżesza, Pieśń dziękczynna (hebr: שירת הים) – pieśń biblijna, stanowiąca część Księgi Wyjścia (rozdział 15). Wedle zapisu biblijnego była śpiewana przez Mojżesza i Izraelitów po wyzwoleniu z niewoli egipskiej , zaraz po przekroczeniu Morza Czerwonego, w czasie ich wędrówki do Ziemi Obiecanej.

Mojżesz z mężczyznami, a potem i Miriam z kobietami zainicjowała ową pieśń dziękczynną ku czci Jahwe, chwaląc Go za wielką potęgę i za zatopienie przez Niego wojsk faraona. Później została za to nazwana prorokinią. Pieśń chwały należy do najpiękniejszych utworów poezji hebrajskiej, jej echa można porównać w późniejszych księgach biblijnych[1].

Spis treści

Pieśń w religiach [edytuj]

Rękopis pieśni [edytuj]

Pod koniec XIX wieku w genizie synagogi Ben Ezry w Kairze w Egipcie, odnaleziono manuskrypt datowany na VII lub VIII wiek n.e., z tą pieśnią biblijną. Jego właściciel dopiero pod koniec lat 70. XX w. udostępnił go do badań naukowych. W latach 90 XX w. dokument trafił do archiwum, a 22 maja 2007 roku na wystawę do Muzeum Izraela w Jerozolimie.

Przypisy

  1. BT Wj 15,20 i przypis
  2. Śpiewnik Śpiewajmy Jehowie: pieśń nr 132 Pieśń zwycięstwa (Wyjścia 15:1)

Zobacz też [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]

  • Wj 15 - treść kantyku w Biblii Tysiąclecia