Katastrofa lotu Delta Air Lines 1288

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katastrofa lotu Delta Air Lines 1288
Silnik N927DA po wybuchu
Silnik N927DA po wybuchu
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce Pensacola, Floryda
Data 6 lipca 1996
Godzina 14:24 czasu lokalnego
23:24 czasu polskiego
Rodzaj Wybuch silnika na pasie startowym
Przyczyna Zaniedbanie obsługi technicznej
Ofiary 2 osoby
Ranni 5 osób
Ocaleni 135 osób
Statek powietrzny
Typ McDonnell Douglas MD-88
Użytkownik Delta Air Lines
Numer N927DA
Start Pensacola
Cel lotu Atlanta
Numer lotu 1288
Pasażerowie 137 osób
Załoga 5 osób
Położenie na mapie Florydy
Mapa lokalizacyjna Florydy
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 30°28′40″N 87°11′25″W/30,477778 -87,190278Na mapach: 30°28′40″N 87°11′25″W/30,477778 -87,190278

Katastrofa lotu Delta Air Lines 1288 wydarzyła się w Stanach Zjednoczonych 6 lipca 1996 roku na lotnisku w Pensacoli w stanie Floryda. Samolot McDonnell Douglas MD-88 linii Delta Air Lines miał wyruszyć w planowy lot do Atlanty w stanie Georgia, kiedy podczas kołowania do startu doszło do wybuchu silnika. W wyniku zdarzenia śmierć poniosło dwóch pasażerów (39-letnia kobieta i jej 12-letni syn), a pięcioro zostało rannych.

Samolot[edytuj | edytuj kod]

Samolot, w którym doszło do zdarzenia to McDonnell Douglas MD-88, ostatni wariant serii MD-80, dwusilnikowych, wąskokadłubowych samolotów pasażerskich o średnim zasięgu, produkowanych przez amerykańską wytwórnię lotniczą McDonnell Douglas. Egzemplarz o numerze seryjnym 49714 został skonstruowany w 1988 roku i wyposażony w dwa silniki turboodrzutowe Pratt & Whitney JT8D-219, do Delta Air Lines trafił 2 listopada 1988 roku. Samolot mógł przewozić maksymalnie 142 pasażerów, w konfiguracji - 14 w klasie pierwszej i 128 w ekonomicznej. We flocie przewoźnika funkcjonował pod numerem rejestracyjnym N927DA i miał na swoim koncie 22 031 godzin lotu[1][2].

Inspekcja przed lotem[edytuj | edytuj kod]

Podczas inspekcji samolotu pierwszy oficer zauważył wyciek oleju z lewego silnika, jednak uznano, że nie jest to sprawa poważna. Ponadto, dostrzegł też, że w lewym skrzydle brakuje dwóch nitów. Po przedyskutowaniu sprawy z kapitanem, obaj uznali, że samolot jest zdolny do lotu, gdyż ilość oleju na lewym silniku nie była niepokojąca. Kapitan polecił pierwszemu oficerowi odnotowanie w dzienniku pokładowym braku nitów. Jak zeznali później piloci - silniki pracowały normalnie podczas kołowania, lewy został uruchomiony podczas wypychania samolotu z bramy, a prawy podczas kołowania[3].

Start i wybuch[edytuj | edytuj kod]

O godzinie 14:23 lot 1288 otrzymał od kontrolera zgodę na start z pasa startowego numer 17. Pierwszy oficer przesuwał dźwignie przepustnicy, samolot osiągnął prędkość 40 węzłów, kiedy załoga usłyszała głośny huk, po czym zgasły światła i przyrządy w kokpicie. Załoga i pasażerowie w tylnej części kabiny pasażerskiej poczuli podmuch wybuchu. Kapitan przejął kontrolę nad samolotem, przesuwając dźwignie na bieg jałowy, po czym włączył hamulce zatrzymując maszynę na pasie[3].

Po wydarzeniu pierwszy oficer próbował skontaktować się z wieżą kontroli i załogą obsługującą kabinę pasażerską, co uniemożliwiła utrata zasilania. Po chwili stewardesa weszła do kokpitu i zapytała kapitana czy powinna zarządzić ewakuację pasażerów. Ponieważ systemy alarmowe nie sygnalizowały pożaru silników, poinstruował by pasażerowie zostali na swoich miejscach. Pasażer zajmujący w kokpicie miejsce obserwatora poszedł sprawdzić kabinę pasażerską. Kapitan polecił pierwszemu oficerowi również sprawdzenie tylnej części samolotu. Drugi pilot dostrzegł otwarte wyjścia ewakuacyjne na skrzydła i usłyszał hałas pracujących silników, o czym niezwłocznie poinformował kapitana. Po wyłączeniu silników załodze udało się skontaktować z kontrolerem. O 14:27 kapitan drogą radiową poprosił o wsparcie służb medycznych oraz straży pożarnej. Około 25 pasażerów opuściło samolot przez wyjścia ewakuacyjne. Po powrocie do kokpitu pierwszy oficer poinformował kapitana, że samolot jest uszkodzony w tylnej części i że część pasażerów opuściła samolot. W tym momencie dowódca włączył systemy przeciwpożarowe silników. Bez polecenia ze strony kapitana (z powodu braku zasilania w pokładowych urządzeniach komunikacyjnych) - załoga rozpoczęła ewakuację pasażerów[3].

Uszkodzenia samolotu[edytuj | edytuj kod]

fragment silnika na pasie startowym

Lewa część kadłuba w sąsiedztwie silnika numer 1 została poważnie uszkodzona odłamkami podczas wybuchu. Na powłoce kadłuba znaleziono łącznie 16 dziur. Ze 154 przewodów przebiegających w powłoce kadłuba w pobliżu miejsca wybuchu, 146 zostało odciętych. Wnętrze kabiny zostało zniszczone w pobliżu rzędu 37, sąsiadującego z silnikiem. Odłamki znalazły się również w suficie i prawej ścianie kabiny pasażerskiej[3].

Silnik numer 1 został kompletnie zniszczony.

Przyczyna[edytuj | edytuj kod]

Prowadząca śledztwo Narodowa Rada Bezpieczeństwa Transportu uznała, że doszło do pęknięcia piasty sprężarki lewego silnika, z powodu nienależytej inspekcji ze strony mechaników Delta Air Lines. Podczas kontroli nie dostrzegli oni możliwych do wykrycia pęknięć zmęczeniowych[3].

Przypisy

  1. Aircraft N927DA Profile (ang.). airport-data.com. [dostęp 10.09.2011].
  2. N927DA Delta Air Lines McDonnell Douglas MD-88 - cn 49714 / ln 1524 (ang.). planespotters.net. [dostęp 10.09.2011].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Aircraft Accident Report: Uncontained Engine Failure; Delta Air Lines Flight 1288 (ang.). National Transportation Safety Board. [dostęp 10.09.2011].