Katastrofa lotu Vnukovo Airlines 2801

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu Vnukovo Airlines 2801
Tupolew Tu-154, który uległ katastrofie (nr. rej. CCCP/RA-85621). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Zurychu we wrześniu 1992 roku.
Tupolew Tu-154, który uległ katastrofie (nr. rej. CCCP/RA-85621). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Zurychu we wrześniu 1992 roku.
Państwo  Norwegia
Terytorium zależne  Svalbard
Miejsce Spitsbergen
Data 29 sierpnia 1996
Godzina 10:22 czasu lokalnego
Rodzaj Zderzenie z ziemią
Przyczyna Błąd pilota
Ofiary 141 osób
Ranni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Tupolew Tu-154
Użytkownik Vnukovo Airlines
Numer RA-85621
Start Rosja Moskwa
Cel lotu Norwegia Longyearbyen
Numer lotu 2801
Pasażerowie 130 osób
Załoga 11 osób
Położenie na mapie Svalbardu
Mapa lokalizacyjna Svalbardu
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Arktyki
Mapa lokalizacyjna Arktyki
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 78°12′50″N 16°05′43″E/78,213889 16,095278Na mapach: 78°12′50″N 16°05′43″E/78,213889 16,095278

Katastrofa lotu Vnukovo Airlines 2801 wydarzyła się 29 sierpnia 1996 roku na wyspie Spitsbergen w archipelagu Svalbard w Norwegii. Samolot Tupolew Tu-154M (nr rej. RA-85621) linii Vnukovo Airlines odbywał lot z Moskwy do Longyearbyen. Na pokładzie samolotu znajdowali się głównie górnicy z Rosji i Ukrainy lecący do pracy w kopalniach na terenie Svalbardu. W katastrofie zginęło 141 osób (130 pasażerów i 11 członków załogi) – wszyscy przebywający na pokładzie.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Tu-154M wystartował z lotniska Wnukowo w Moskwie o godzinie 4:44 GMT. Problemy rozpoczęły się w czasie podchodzenia do lądowania na lotnisku w Longyearbyen o godzinie 7:56 GMT. W tym czasie w okolicy panowały złe warunki pogodowe – wiał silny wiatr. Personel latający poprosił o pozwolenie na lądowanie na pasie nr 10. Kontroler lotu miał problemy ze zrozumieniem tego, co mówią piloci, więc nie wydał zgody. Piloci postanowili lądować na pasie nr 28, co wymagało korekty kierunku lotu. O godzinie 8:19 GMT drugi pilot stwierdził, że maszyna zboczyła z kursu. W tym samym czasie kontroler lotów poinformował załogę samolotu, że maszyna leci za wysoko i domagał się natychmiastowego zmniejszenia wysokości lotu. O godz. 8:22:17 GMT system ostrzegawczy w kokpicie dał sygnał, że maszyna znajduje się zbyt nisko. Chwilę później kapitan lotu krzyknął Horyzont!. Piloci nie mieli już czasu na reakcję i o godz. 8:22:23 GMT (10:22:23 czasu lokalnego) maszyna uderzyła o zbocze góry Operafjellet na wysokości 907 metrów, 14 kilometrów od lotniska. Zginęło 141 osób. Do dziś jest to największa katastrofa lotnicza, jaka wydarzyła się na terenie Norwegii.

Akcja ratownicza[edytuj | edytuj kod]

Miejsce katastrofy zlokalizowano o godz. 10:06 GMT (12:06 czasu lokalnego). Ekipy ratownicze dotarły tam około pół godziny później. Większość szczątków samolotu znajdowała się na zboczu, ale wiele spadło też w przepaść. Ratownicy szybko ocenili, że nikt nie przeżył katastrofy. Jeszcze tego samego dnia rozpoczęto poszukiwanie ciał ofiar. Ostatnie ciała zostały odnalezione 5 września.

Przyczyny katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Norwescy śledczy w czasie dochodzenia ustalili, że główną przyczyną katastrofy był błąd załogi. W trakcie lotu nawigator nieprawidłowo nastawił wskaźnik GPS, przez co ten pokazywał złą lokalizację maszyny. Praca nawigatora nie została skontrolowana przez żadnego z pilotów. Śledztwo wykazało również, że nawigator był przepracowany. Piloci nadmiernie zaufali wskaźnikowi GPS. Po wleceniu w górzysty obszar, załoga podejrzewała, że wskazania te mogą być błędne. Wywołało to spór, czy kontynuować procedurę podchodzenia do lądowania, czy odejść na drugi krąg. Pomimo niepewności, co do wskazań systemu GPS, załoga zdecydowała się lądować, co skończyło się tragicznie. Ponadto piloci nie wiedzieli, iż kontrola AFIS działa inaczej w Norwegii, niż w Rosji. Podczas lądowania Longyearbyen, piloci otrzymali tylko wskazówki jak podejść do lądowania, podczas, gdy w Rosji otrzymaliby od kontroli AFIS polecenia. Komunikacja z kontrolą lotów była utrudniona, przez słabą znajomość języka angielskiego pilotów Tupolewa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]