Katastrofa lotu Aeroperú 603

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katastrofa lotu Aeroperú 603
Boeing 757, który uległ katastrofie (nr. rej. N52AW). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Miami w styczniu 1996 roku.
Boeing 757, który uległ katastrofie (nr. rej. N52AW). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Miami w styczniu 1996 roku.
Państwo  Peru
Miejsce Pacyfik, wybrzeże Pasamayo
Data 2 października 1996
Godzina 1:16 czasu lokalnego
7:16 czasu polskiego
Rodzaj Zderzenie z taflą wody
Przyczyna Awaria samolotu
Ofiary 70 osób
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Boeing 757-23A
Użytkownik Aeroperú
Numer N52AW
Start Peru Lima
Cel lotu Chile Santiago
Numer lotu 603
Pasażerowie 61 osób
Załoga 9 osób
Położenie na mapie Peru
Mapa lokalizacyjna Peru
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 12°02′S 77°30′W/-12,033333 -77,500000Na mapach: 12°02′S 77°30′W/-12,033333 -77,500000

Katastrofa lotu Aeropéru 603 wydarzyła się 2 października 1996 roku. W wyniku błędnych odczytów podawanych przez prędkościomierz i wysokościomierz samolotu Boeing 757-23A linii Aeroperú, lecącego z Limy do Santiago, śmierć poniosło 70 osób (wszyscy na pokładzie).

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Start[edytuj | edytuj kod]

Maszyna wylądowała w Limie, po długim locie z lotniska Miami International Airport. W Limie samolot miał postój. Na pokładzie znajdowało się 61 pasażerów i 9 członków załogi. Na czele załogi znajdował się kapitan Eric Schreiber, a drugim pilotem był David Fernández. Maszyna wystartowała i wzniosła się na 9700 m.

Awaria i Katastrofa[edytuj | edytuj kod]

Fragment rekonstrukcji lotu, przedstawiający samolot na chwilę przed katastrofą

W pięć minut po oderwaniu kół od pasa startowego prędkościomierze i wysokościomierze obu pilotów zaczęły pokazywać wartość 0. Piloci po chwili zgłosili sytuację awaryjną i chcieli lądować, ale ponieważ znajdowali się nad ciemnym oceanem, w nocy, wobec braku podstawowych instrumentów, stracili orientację. Fakt znajdowania się samolotu nad powierzchnią oceanu, a nie nad lądem, wykluczył możliwość skorzystania z radiowysokościomierza. Maszyna leciała praktycznie na oślep.

Chwilę później kabinę pilotów zaczęły zalewać kolejne alarmy i komunikaty, całkowicie pozbawione sensu, biorąc pod uwagę warunki, w jakich samolot się znajdował: przekroczenie dopuszczalnej prędkości (mimo, że prędkościomierz wskazywał 0 węzłów), ostrzeżenie przed wleceniem we front burzowy (mimo, że pogoda w okolicy była poprawna), ostrzeżenie o wejściu samolotu w przeciągnięcie (co oznaczało, że samolot leci zbyt wolno) oraz ostrzeżenie przed zbyt niską wysokością i zbliżaniem się do powierzchni ziemi -- ang. Too low! Terrain!.

Piloci poprosili o pomoc kontrolę naziemną i o podanie im ich aktualnej wysokości, na co otrzymali odpowiedź, że znajdują się na wysokości 7000 stóp (ok. 2140 m) (FL70), co okazało się być błędną wartością - radar kontroli lotów odczytywał wysokość wysłaną przez transponder samolotu, identyczną ze wskazaniami przyrządów w kokpicie. Kontroler lotów postanowił wysłać na pomoc załodze drugi samolot - oczekującego na załadunek Boeinga 707 - jednak w chwilę później maszyna obsługująca lot 603 zawadziła skrzydłem o wodę i, pomimo wysiłków pilotów, uderzyła w powierzchnię oceanu i zatonęła. Do katastrofy doszło u wybrzeży Pasamayo. Zginęło 61 pasażerów i 9 członków załogi - wszyscy utonęli.

Narodowości ofiar katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Pasażerowie Załoga Razem
 Chile 30 - 30
 Peru 11 9 20
 Meksyk 6 - 6
 Stany Zjednoczone 4 - 4
 Ekwador 2 - 2
 Wielka Brytania 2 - 2
 Włochy 2 - 2
 Australia 1 - 1
 Hiszpania 1 - 1
 Kolumbia 1 - 1
 Wenezuela 1 - 1
Razem: 61 9 70

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Przed startem samolot był poddawany czyszczeniu przez obsługę naziemną. Jeden z pracowników nakleił taśmę ochronną na elementy służące do pomiaru prędkości i wysokości samolotu (tzw. porty statyczne - samolot posiada dwa elementy pomiarowe, rurki Pitota znajdujące się na dziobie maszyny w opływającym przód samolotu strumieniu powietrza o dużej prędkości i porty statyczne umiejscowione mniej więcej w połowie długości kadłuba na jego spodniej stronie, poza takim strumieniem). Po zakończeniu mycia taśma nie została odklejona – nie zostało to dostrzeżone przez innych pracowników. Przez to w czasie lotu komputer pokładowy podawał mylące informacje i maszyna się rozbiła. Jeden z pracowników obsługi trafił do więzienia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]