Kebra Nagast

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kebra Nagast (odrębna pisownia: Kebra Negast; geez: ክብረ ነገሥት, kəbrä nägäst) – księga opisująca historię dynastii salomońskiej w Etiopii. Jest ona bardzo ważną, wręcz świętą księgą dla etiopskich chrześcijan, gdyż nie opisuje tylko chrześcijaństwa w Etiopii, ale również całą historię, z której mieszkańcy kraju są bardzo dumni.

Budowa i styl[edytuj | edytuj kod]

Księga ta składa się ze 117 rozdziałów, obejmujących także wydarzenia sprzed podróży królowej Saby oraz na długo po skradzeniu Arki Przymierza, dając opowiadanym wydarzeniom pewne tło historyczne. Dzieło przyjęło się dzielić na cztery główne części. Pierwsza obejmuje podstawową treść legendy: spotkanie królowej Saby z królem Salomonem, narodziny ich syna Menelika, jego podróż do Izraela, kradzież Arki Przymierza i dalsze losy Menelika jako władcy Etiopii. Druga część to rozdziały 1-18, omawiające różne wątki biblijne, i 113-117, zawierające proroctwa dotyczące przyszłości Etiopii i jej wiary w Chrystusa. Część trzecia jest już dość luźno związana z główną historią Kebra Nagast – stanowi zbiór dowodów na to, jakoby wszyscy wielcy władcy starożytności wywodzili się z narodu wybranego, czyli należeli do ludu semickiego. Część ostatnia, czwarta, obejmuje szereg proroctw dotyczących nadejścia Odkupiciela – Chrystusa. Całość Kebra Nagast jest więc również swoistym pomostem kulturowym: łączy najdalszą, pogańską przeszłość Etiopii sprzed królowej Saby, poprzez przyjęcie wiary w jednego Boga, po chrześcijaństwo.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Historia opowiedziana w tej księdze zyskała sobie ogromną popularność jeszcze na długo zanim została spisana. Do dziś po Etiopii i innych krajach Bliskiego Wschodu krążą różne wersje tej legendy: tigrajska, hebrajska, aramejska oraz rozmaite wersje arabskie.

Specyfikę tego dzieła dobrze ujmuje Edward Ullendorf, znany etiopista:

Quote-alpha.png
Kebra Nagast nie jest jedynie utworem literackim, lecz – podobnie jak Stary Testament dla Żydów, a Koran dla Arabów – jest etiopską składnicą uczuć narodowych i religijnych, i być może najprawdziwszym i najbardziej autentycznym wyrazem abisyńskiego chrześcijaństwa.”

Przekłady Kebra Nagast[edytuj | edytuj kod]

Przez długie wieki nie powstało ani jedno tłumaczenie tej księgi na języki europejskie. Dopiero w XIX wieku Franz Praetorius dokonał pierwszego przekładu na łacinę niewielkiego fragmentu legendy. Następnie w 1886 roku Carl Bezold dokonał pełnego, bardzo rzetelnego krytycznego tłumaczenia Kebra Nagast na język niemiecki, które jednak ukazało się drukiem dopiero na początku XX wieku (Bezold C., Kebra Nagast. Die Herrlichkeit der Könige, Monachium 1909). Kolejnych tłumaczeń dokonali E.A. Wallis Budge: The Queen of Sheba and Her Only Son Menyelek, Oxford-London 1932 i Stefan Strelcyn: Kebra Nagast czyli Chwała królów Abisynii, Warszawa 1956. Kolejnym przekładem jest tłumaczenie na język francuski ukończone we wrześniu 2007 przez Samuela Mahlera: Kebra Negast ou La Gloire des Rois d'Éthiopie (dostępne jedynie w sprzedaży wysyłkowej przez Internet).

Polskie przekłady Kebra Nagast[edytuj | edytuj kod]

Pierwszego niepełnego polskiego przekładu dokonał Stefan Strelcyn, a ukazał się on pod tytułem: Kebra nagast czyli Chwała królów Abisynii:fragmenty, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1956.

Drugiego - pełnego - przekładu (z tłumaczenia angielskiego) dokonał Piotr Żyra, nosi on tytuł: Kebra nagast. Chwała królów, Wydawnictwo Armoryka, Sandomierz 2011, ISBN 978-83-62661-37­-4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]