Syjon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczyt wzgórza z kościołem Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny

Syjon (hebr. ציון - wysoki) – pierwotnie południowo-wschodnie wzgórze w Jerozolimie, na którym według przekazu biblijnego znajdowała się twierdza Jebuzytów, zdobyta przez Dawida, który umieścił tam Arkę Przymierza.

Za czasów Salomona w obręb miasta włączono wzgórze północno-wschodnie, na którym wzniesiono pałac królewski i Świątynię. Od tego czasu miano Syjonu otrzymało całe wzgórze, a później zaczęto tak nazywać samą Jerozolimę.

Od ok. IV w. Syjonem nazywane jest wzgórze znajdujące się poza murami Starego Miasta, na zachód od Ofelu. Czasem dodaje się do nazwy wzgórza przymiotnik chrześcijański, dla odróżnienia go od swego starotestamentalnego poprzednika[1].

Na szczyt wzgórza biegnie kręta droga nazwana "Drogą Papieską" (Derekh Ha'apifyor) na cześć historycznej wizyty w Jerozolimie papieża Pawła VI w 1964 r. Pomiędzy 1948 a 1967 niewielka część wzgórza stanowiła fragment strefy zdemilitaryzowanej oddzielającej wrogie sobie wówczas Izrael oraz Jordanię. Na płaski szczyt wzgórza można dostać się od strony Starej Jerozolimy, wychodząc przez Bramę Króla Dawida[1].

Obecnie termin Syjon jest też używany w odniesieniu do Ziemi Obiecanej, w której Bóg będzie mieszkał wraz ze swoim ludem[1].

Budowle[edytuj | edytuj kod]

Kościół Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny na Syjonie

Na terenie wzgórza mieści się Wieczernik, gdzie miała mieć miejsce ostatnia wieczerza Jezusa z apostołami. W czasach krucjat krzyżowcy wznieśli na Syjonie symboliczny grobowiec króla Dawida, który w latach 1948-67 (gdy Ściana Płaczu znajdowała się pod kontrolą wrogiej Izraelowi Jordanii) był głównym celem żydowskich pielgrzymek. Najbardziej okazałą budowlą na górze jest wybudowany w 1906 roku przez niemieckich benedyktynów kościół i klasztor Zaśnięcia Marii Panny. Na zboczu wzgórza znajduje się także Kościół św. Piotra in Gallicantu, w miejscu, gdzie według tradycji Piotr zaparł się Jezusa trzy razy. Często odwiedzanym miejscem jest także katolicki cmentarz, na którym został, zgodnie ze swoim życzeniem, pochowany Oskar Schindler.

Współczesne użycie pojęcia Syjonu[edytuj | edytuj kod]

Mormonizm[edytuj | edytuj kod]

Mormoni, poza biblijnym znaczeniem tego słowa w odniesieniu do Jerozolimy, widzą Syjon szerzej, jako każde miasto, w którym ludzie są zjednoczeni i "czyści w sercu". W szczególności odnosi się to do miast, w których historycznie mormoni się gromadzili.

Rastafari[edytuj | edytuj kod]

Motyw Syjonu pojawia się również wśród wyznawców Rastafari. Dla Rastafarian symbolem Syjonu jest Afryka, a w szczególności Etiopia. Większość Rastafarian wierzy, że reprezentują Dzieci Izraela w czasach nowożytnych, i ich celem jest repatriacja do Afryki lub Syjonu. W muzyce reggae znajdujemy sporo odniesień do Syjonu (np. w piosenkach Boba Marleya). W swym wierzeniu Rastafarianie opierają się na treści Psalmu 87 w najczęściej używanej i akceptowanej przez nich wersji Biblii - Biblia Króla Jakuba.

His foundation is in the holy mountains.
The LORD loveth the gates of Zion
more than all the dwellings of Jacob.
Glorious things are spoken of thee, O city of God. Selah.
I will make mention of Rahab and Babylon
to them that know me:
behold Philistia, and Tyre, with Ethiopia;
this man was born there.

Gród Jego wznosi się na świętych górach,
Umiłował Pan bramy Syjonu,
Bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, miasto Boże. Sela
Wymienię Rahab i Babilon
Wśród tych, którzy mnie znają:
oto Filistea, Tyr z Etiopią:
Ten człowiek tam się narodził.

(cytat według Pisma Świętego w wersji Króla Jakuba, z 1611 roku.

Syjon w tradycji żydowskiej[edytuj | edytuj kod]

Syjon albo Córka Syjonu to biblijne określenia Izraela jako ludu wybranego. W żydowskiej tradycji Syjon jest symbolem Ziemi Obiecanej i tęsknoty, żywionej do niej przez lud Izraela.

Syjon w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

  • W klasycznej powieści Williama Gibsona pt. Neuromancer, Syjon (ang. Zion) jest rastafariańską stacją kosmiczną zbudowaną przez jamajskich robotników jako sanktuarium obok dużo większej komercyjnej stacji nazywanej przez nich Babilonem.
  • W filmie Matrix Syjon (ang. Zion) jest ostatnim miastem ludzkim, ulokowanym głęboko pod powierzchnią Ziemi.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Donato Baldi: W Ojczyźnie Chrystusa. Przewodnik po Ziemi Świętej. Aleksander Kowalski (tłum.). Wyd. 2. Kraków: Franciszkanie, 1993, s. 106-113.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons