Kościół San Giorgio Maggiore
| Kościół San Giorgo Maggiore w Wenecji |
|||||||||||
| Basilica di San Giorgio Maggiore | |||||||||||
| Państwo | |||||||||||
| Miejscowość | Wenecja | ||||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||||
| Wezwanie | św. Jerzego | ||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
Kościół San Giorgio Maggiore w Wenecji – kościół opactwa benedyktyńskiego na wyspie San Giorgio w Wenecji zbudowany w latach 1597-1610 przez Simeone Sorellę według projektu Andrea Palladio.
Prace projektowe nad świątynia trwały od 1560 roku do śmierci architekta w 1580 roku, projekt fasady został ukończony w 1566 roku.
W 1800 roku w kościele odbyły się konklawe i koronacja papieża Piusa VII.
Opis kościoła [edytuj]
Świątynia wzniesiona jest w formie bazyliki. Trzynawowe wnętrze wieńczy kopuła umieszczona na skrzyżowaniu nawy głównej i zakończonego absydami transeptu. Nawy przykryto sklepieniem kolebkowym. Nawę główną kończy wydłużone prezbiterium z oddzielonym kolumnami chórem. Widoczną z Placu św. Marka białą fasadę budowli zdobią kompozytowe półkolumny umieszczone na wysokich bazach bramujące główne wejście. Pomiędzy nimi, w niszach, umieszczono posągi św. Jerzego i św. Szczepana oraz dożów Wenecji.
Przy świątyni wznosi się wysoka dzwonnica dobudowana w 1791 roku.
We wnętrzu kościoła znajdują się nagrobki dożów weneckich oraz obrazy mistrzów renesansu, m.in. Ostatnia Wieczerza i Zbieranie manny autorstwa Jacopo Tintoretto.