Krenneryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krenneryt
Krennerite-118304.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny AuTe2
Twardość w skali Mohsa 2.5
Przełam muszlowy
Łupliwość doskonała {001}
Pokrój kryształu Kryształy prążkowane, krótkie pryzmatyczne
Układ krystalograficzny rombowy, Pma2
Gęstość minerału 8,53[1] g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa od srebrnego po złoty
Rysa zielono-szara
Połysk metaliczny
Inne nieprzezroczysty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Krenneryt – jest minerałem rzadkim, jest tellurkiem złota zawierającym stosunkowo niewielkie ilości srebra. Wzór AuTe2 zmienia się w przedziale (Au0,8,Ag0,2)Te2.

Krenneryt został odkryty w 1877 roku w Sacaramb, w Rumunii przez węgierskiego mineraloga Józefa Krennera (1839–1920), na cześć którego został nazwany[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Jest minerałem kruchym, nieprzezroczystym, o metalicznym połysku i doskonałej łupliwości. Rozpuszcza się w HNO3. Zawiera: Au – ok. 33%, Ag – 7,22%, Te – 59,8%. Bardzo rzadko tworzy kryształy o pokroju rombowym, krótkosłupowym - na ich ścianach widoczne są wzdłużne prążkowania. Występuje w skupieniach ziarnistych i wypryśnięciach.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Powstaje w warunkach hydrotermalnych – w złożach złota. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: sylvanit, calaveryt, nagyagit, kwarc, złoto rodzime, pirotyn, piryt. Dwa chemicznie podobne tellurki złotawo-srebrowe: calaveryt i sylvanit posiadają układ jednoskośny, natomiast krenneryt jest w rombowy. Występuje w żyłach hydrotermalnych wraz z tellurem.

Miejsca występowania: Rumunia - Siedmiogród, KanadaQuebec, USAKolorado (Cripple Creek), AustraliaKalgoorlie.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ruda złota

Przypisy

  1. Krennerite (Krennerit) [dostęp:2011-06-09] (niem.)
  2. mindat.org - Krennerite [dostęp:2011-06-09] (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Britannica, Edycja Polska, tom. 21 Ko-Kr, praca zbiorowa, Wyd. Kurpisz, Poznań 2001
  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.
  • R. Duda, L. Rejl: Wielka encyklopedia Minerałów, Elipsa 2, ISBN 83-86013-00-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]