Krystobalit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krystobalit
Sferyczne kryształki Krystobalitu (biało-szarawe)
Sferyczne kryształki Krystobalitu (biało-szarawe)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny dwutlenek krzemu[1] (SiO2)
Twardość w skali Mohsa 7
Przełam muszlowy
Łupliwość brak
Pokrój kryształu tabliczowy
Układ krystalograficzny tetragonalny
Gęstość minerału 2,27 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żółtobiała do brązowej, mlecznobiała, szara
Rysa biała
Połysk szklisty

Krystobalit (cristobalit) – stosunkowo rzadki minerał należący do gromady krzemianów; ceniony w kręgach jubilerskich. Nazwa pochodzi od Cerro San Cristobal w Meksyku, gdzie minerał ten został znaleziony (1884 r.).

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, niekiedy mające postać ośmiościanu lub sześcianu. Występuje w skupieniach zbitych, drobnoziarnistych, sferolitowych, kulistych, groniastych, włóknistych. Często wykształca zbliźniaczenia. Krystobalit jest przeświecający lub przezroczysty; raczej kruchy i stosunkowo lekki. Zawsze występuje w postaci niewielkich kryształów osiągających wielkość najwyżej kilku milimetrów.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W różnych skałach magmowych, z których najważniejsze to: andezyt, liparyt, trachit, obsydian, gdzie tworzy się w wysokich temperaturach, rzadziej z opalem, w skale księżycowej, w meteorytach.

Miejsca występowania: Niemcy (Góry Eifel), Francja (Masyw Centralny), Indie, USA (Yellowstone i Kalifornia), Meksyk, Czechy, Słowacja, Włochy.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • interesuje naukowców – służy do określenia warunków tworzenia się skał.
  • jest poszukiwany przez kolekcjonerów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia techniki CHEMIA. Warszawa: WNT, 1965.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons