Krzysztof Tołwiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krzysztof Tołwiński
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1968
Siemiatycze
Poseł VI kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 5 maja 2010
do 7 listopada 2011
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Krzysztof Tołwiński (ur. 28 lutego 1968 w Siemiatyczach) – polski polityk, samorządowiec, leśniczy i rolnik, były wiceminister skarbu państwa w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, poseł na Sejm VI kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia technik leśnik. Pracował w Lasach Państwowych. W 1989 rozpoczął prowadzenie wielkoobszarowego gospodarstwa rolno-hodowlanego. Zajmuje się organizacją wystaw koni hodowlanych. W 1997 wszedł w skład Krajowej Rady Izb Rolniczych. Od 1999 do 2002 był prezesem Podlaskiej Izby Rolniczej. W 2001 współtworzył Związek Zawodowy Rolników "Ojczyzna", w którym pełnił funkcję wiceprzewodniczącego. W 2005 został także doradcą Związku Zawodowego Rolników "Solidarni". W 2007 objął w nim funkcję przewodniczącego regionu podlaskiego[1]. W 2004 został wiceprezesem zarządu wojewódzkiego Związku Szlachty Polskiej, a w 2009 wiceprezesem Związku Piłsudczyków. W 2010 wstąpił również do Stowarzyszenia "Wspólnota Polska".

W latach 90. zaangażował się w działalność samorządu rolniczego, był prezesem Podlaskiej Izby Rolniczej. W 1995 wstąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Pełnił m.in. funkcje prezesa zarządu powiatowego, wiceprezesa zarządu wojewódzkiego, członka rady naczelnej i naczelnego komitetu wykonawczego PSL. Od 1998 do 2002 zajmował stanowisko wójta gminy Dziadkowice. W latach 2002–2006 z ramienia PSL zasiadał w sejmiku podlaskim II kadencji, pełniąc jednocześnie funkcję wicemarszałka województwa. W 2001 i 2005 bez powodzenia kandydował z listy PSL do Sejmu.

W wyborach w 2006 uzyskał reelekcję do sejmiku[2]. W wyniku tego głosowania w 30-osobowym sejmiku 15 mandatów uzyskała koalicja PiS z Samoobroną RP, zaś 15 opozycyjne wobec nich PSL, Platforma Obywatelska oraz Lewica i Demokraci. Wkrótce po rozpoczęciu kadencji Krzysztof Tołwiński przeszedł na stronę PiS[3], co dało jednej z grup większość i doprowadziło do wyboru Bogusława Dębskiego na urząd marszałka województwa. Ten ostatni zgłaszał kandydaturę Krzysztofa Tołwińskiego na swojego zastępcę, jednak nie uzyskiwała ona większości[4]. Ostatecznie zarząd województwa nie ukształtował się w ciągu trzech miesięcy, co doprowadziło do przedterminowych wyborów do sejmiku. W międzyczasie (w marcu 2007) Krzysztof Tołwiński przystąpił do PSL "Piast" (został prezesem władz wojewódzkich i wiceprezesem zarządu krajowego tej partii). Z jego ramienia nie uzyskał ponownie mandatu[3].

We wrześniu 2007 objął funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa[5], miesiąc później bez powodzenia kandydował do parlamentu z listy PiS. W listopadzie tego samego roku podał się do dymisji z zajmowanego stanowiska wiceministra[6].

5 maja 2010 objął mandat posła VI kadencji w miejsce Krzysztofa Putry, który zginął w katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku. W tym samym roku został członkiem PiS[7]. W 2011 nie został ponownie wybrany do Sejmu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny szlacheckiej herbu Ogończyk[8]. Jest żonaty, ma sześcioro dzieci.

Przypisy

  1. Bat dla rządu. naszdziennik.pl, 10 stycznia 2009. [dostęp 28 sierpnia 2011].
  2. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 12 kwietnia 2010].
  3. 3,0 3,1 Wzlot i upadek pewnego szlachcica. poranny.pl, 25 maja 2007. [dostęp 12 kwietnia 2010].
  4. PiS w międzyczasie opuścił Jacek Żalek, w związku z czym obie polityczne koalicje ponownie posiadały taką samą liczbę mandatów w sejmiku.
  5. Tołwiński wiceministrem skarbu. poranny.pl, 24 września 2007. [dostęp 28 sierpnia 2011].
  6. Głośna dymisja Krzysztofa Tołwińskiego. gazeta.pl, 16 listopada 2007. [dostęp 12 kwietnia 2010].
  7. Ludowcy z Kaczyńskim. naszdziennik.pl, 16 listopada 2010. [dostęp 31 lipca 2011].
  8. O Związku Szlachty Polskiej. wrotapodlasia.pl, 4 marca 2004. [dostęp 27 sierpnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]