Kultura Longshan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kultura Longshan
Kultura Longshan
Nazwa chińska
Hanyu pinyin Lóngshān wénhuà
Wade-Giles Lung-shan wen-hua
Zn. tradycyjne 龍山文化
Zn. uproszczone 龙山文化

Kultura Longshanchińska kultura neolityczna będąca bezpośrednią kontynuacją kultury Yangshao[1], która wykształciła się w rejonie centralnego i dolnego biegu Rzeki Żółtej między 2500 p.n.e. a 1850 p.n.e., na terenie m.in. północnej części prowincji Henan oraz wzdłuż wybrzeży Morza Wschodniochińskiego.

Nazwa pochodzi od miejscowości Longshan (龙山, dosł. Smocza Góra) w prowincji Szantung, gdzie w latach 1930-1931 odkryto pozostałości pierwszej osady przypisywanej tej kulturze[1].

Kubek pochodzący z okresu kultury Longshan

Badania archeologiczne pozwoliły na odkrycie osad otoczonych wałami ziemnymi[1]. Wyróżniająca cecha tej kultury był wysoki poziom wytwarzania naczyń oraz kół. Charakterystyczne są w szczególności wyrabiane na kole garncarskim[1] wyroby wykonane z wypolerowanej czarnej ceramiki[2] o wyszukanych kształtach, o czerepach grubości od 2 do 4 mm. Są to m.in. naczynia na trzech nóżkach (por. ding), puchary o esowatej linii wsparte na rzeźbionej nóżce lub w kształcie moździerza z uchwytami. Ozdoby w formie delikatnych linii i ząbków były wyciskane. Odnaleziono też liczne wyroby wykonane z kamienia (przede wszystkim narzędzia), krzemienia, nefrytu, kości i muszli, choć znana była już także miedź[2]. W okresie kultury Longshan uprawiano kilka rodzajów zbóż i warzyw, a także poddawano fermentacji ryż[2]. Rozpowszechniona była hodowla koni, krów, świń, owiec, psów i kur[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Encyklopedia historyczna świata. Tom III. Kraków: Wyd. Opres, 2000, s. 26-27. ISBN 83-85909-61-3.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005, s. 139. ISBN 83-05-13407-5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]