Kwas nadoctowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwas nadoctowy
Kwas nadoctowy Kwas nadoctowy
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C2H4O3
Inne wzory CH3COOOH
Masa molowa 76,051 g/mol
Wygląd Bezbarwna ciecz o ostrym zapachu octu
Identyfikacja
Numer CAS 79-21-0
PubChem 6585[1]
Podobne związki
Podobne związki kwas octowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas nadoctowy, CH3COOOH – organiczny związek chemiczny z grupy peroksokwasów, nadtlenowa pochodna kwasu octowego. Jest żrący i ma silne właściwości utleniające. Stosowany jako środek dezynfekcyjny, wybielacz oraz utleniacz w preparatyce chemicznej.

Kwas nadoctowy używany jest m.in. jako środek bielący do włókien naturalnych poprzez utlenianie. Zaletami są:

  • wyższy potencjał utleniający w porównaniu do perhydrolu (nadtlenku wodoru)
  • możliwość prowadzenia procesu bielenia w temperaturze 60 °C (bielenie perhydrolem przeprowadza się w temperaturze 98 °C)
  • proces bielenia wykonuje się w kąpieli w zakresie pH 6–8 (bielenie perhydrolem wymaga stosowania środowiska silnie alkalicznego (pH>11)

Ze względu na powodowanie nieodwracalnych zmian w komórkach drobnoustrojów stosowany jest w dezynfekcji. Jest aktywny w stosunku do form wegetatywnych i przetrwalników. Do celów wyjaławiających stosuje się roztwory i stężeniu 0,1–0,5%. Jego zastosowanie jest jednak ograniczone toksycznością i reaktywnością. W roztworach wodnych rozkłada się do tlenu i kwasu octowego[2].

Przypisy

  1. Kwas nadoctowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Stanisław Janicki, Adolf Fiebig, Małgorzata Sznitowska, Teresa Achmatowicz: Farmacja stosowana. Podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydaw. Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2847-7.