Latyczów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta ukraińskiego. Zobacz też: wieś Latyczów w województwie lubelskim.
Latyczów
Летичів
Zamek w Latyczowie
Zamek w Latyczowie
Herb
Herb Latyczowa
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Khmelnytskyi Oblast.svg chmielnicki
Populacja 
• liczba ludności

11 081
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Latyczów
Latyczów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Latyczów
Latyczów
Ziemia 49°23′N 27°37′E/49,383333 27,616667Na mapach: 49°23′N 27°37′E/49,383333 27,616667
Portal Portal Ukraina

Latyczów (ukr. Летичів – Łetycziw) – osiedle typu miejskiego na Podolu w środkowej Ukrainie (obwód chmielnicki). Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 11 tys.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto było wielokrotnie palone przez Tatarów. Do 1793 roku miasto powiatowe w województwie podolskim, później miasto powiatowe w guberni podolskiej.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zamek - w XVI wieku, dla większego bezpieczeństwa, Potoccy zbudowali w Latyczowie mury obronne i zamek
  • klasztor - od 1606 roku w Latyczowie znajduje się słynny klasztor dominikański z cudownym obrazem Matki Boskiej Latyczowskiej. Ze względu na wielką liczbę cudów i łask, jakich doznawali tutaj pielgrzymi, papież Pius VI w 1778 roku wydał dekret o koronacji obrazu. Oryginał tego obrazu znajduje się w Polsce, w Lublinie. W roku 2006 została wprowadzona kopia obrazu, która została poświęcona przez papieża Benedykta XVI w Krakowie. W 1935 roku klasztor był miejscem czystek stalinowskich, w jego katakumbach spoczywają tysiące zamordowanych. W czasie II wojny Niemcy „wyprostowali” drogę przez Latyczów (Lwów – Front Wschodni), prowadząc ją przez tereny ogrodów klasztornych i niszcząc zabytkowe mury klasztorne. Drogę tę budowali Żydzi, po jej ukończeniu zamordowani pod lasem za Zalatyczówką. Klasztor nie został wysadzony w powietrze w czasach Breżniewa, bo jeden z ówczesnych pracowników „kijowskiej architektury”, pochodzący z Latyczowa, wstawił się za jego pozostawieniem. Kościół i klasztor są obecnie odbudowane.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V, Warszawa, 1880–1902, ss. 99-104.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]