Województwo podolskie
| Województwo podolskie | |||
|
|||
 Województwo podolskie na mapie I Rzeczypospolitej |
|||
| Nazwa łacińska | Palatinatus Podoliae | ||
| Istniało | 1434–1793 | ||
| Prowincja | Małopolska | ||
| Stolica | Kamieniec Podolski | ||
| Sejmik | Kamieniec Podolski | ||
| Wojewoda | zobacz: wojewodowie podolscy | ||
| Powierzchnia | 17 770 km² | ||
| Liczba powiatów | 3 | ||
| Liczba senatorów | 3 | ||
Województwo podolskie – województwo Korony Królestwa Polskiego część Małopolski, utworzone w 1434 roku z ziem Podola przyłączonych do Królestwa Polskiego jeszcze w XIV wieku (zob. Księstwo Podolskie). Po 1793 przekształcone w gubernię podolską Cesarstwa Rosyjskiego. Starostą grodowym był starosta kamieniecki, któremu podlegał także zamek w Latyczowie.
Siedziba sejmiku poselskiego i deputackiego znajdowała się w Kamieńcu Podolskim. W związku z turecką okupacją Podola w latach 1672-1676 sejmiki odbywały się w Haliczu, a w latach 1677-1698 we Lwowie[1]
Granice województwa:
Od rzeki Strypy do Wołoczyska do Januszpola. Od wschodu rzeka Murachwa. Granicę południową od Wołoszczyzny stanowił Dniestr, a zachodnią od Pokucia, rzeka Dniestr i Stypa[1].
Powiaty:
Herb: złote słońce w polu białym.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
|
||||||||||||||||
