Gubernia podolska

Подольская губерния gubernia podolska
← 1793 - 1923 →
Herb guberni podolskiej
Stolica	Kamieniec Podolski
Powierzchnia  • całkowita	42 000 km²
Liczba ludności (1897)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	3 018 299 71,9 osób/km²
II rozbiór Polski	1793
Utworzenie okręgów	1923

Gubernia podolska – gubernia Imperium Rosyjskiego w latach 1793-1917 i jednostka terytorialna USRR do 1923. Położona na południowo-zachodnim krańcu imperium, graniczącym z Galicją i Bukowiną i miała obszar ok. 42 000 km². Centrum administracyjnym był Kamieniec Podolski, w USRR w latach 1921-1923 - Winnica. Od 1819 roku gubernia podolska pozostawała pod naczelnym zarządem administracyjnym wielkiego księcia Konstantego.

W 1923 z guberni podolskiej utworzono 6 okręgów: hajsyński, kamieniecki, mohylowski, płoskirowski, tulczyński i winnicki.

Podział administracyjny

W roku 1882 dzieliła się na następujące powiaty:

• bałcki,
• bracławski,
• hajsyński,
• jampolski,
• kamieniecki,
• latyczowski,
• lityński,
• mohylowski,
• olhopolski,
• płoskirowski,
• uszycki lub nowouszycki,
• winnicki

Ludność według rosyjskiego spisu z 1897 roku

Według rosyjskiego spisu ludności z 1897 roku gubernię zamieszkiwało 3 018 299 osób, podział etniczny populacji przedstawiał się następująco:

• Rosjanie (w spisie jako Rosjan określano także Ukraińców i Białorusinów) - 2 542 637 (84,2%)
• Żydzi - 369 306 (12,2%)
• Polacy - 69 156 (2,2%)
• Inni - 37 200 (1,2%)

Zobacz też

• Podole

Linki zewnętrzne

• Gubernia podolska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VIII (Perepiatycha – Pożajście) z 1887 r.