-
Sztafeta 4 × 100 metrów mężczyzn to czwarta sztafeta, w której rozdano medale w lekkoatletyce na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Londynie.
Dyscyplina rozpoczęła się 10 sierpnia o godzinie 19:45 czasu londyńskiego[1]. Wtedy to rozegrano pierwszą rundę zawodów. Decydująca faza, która wyłoniła mistrza olimpijskiego odbyła się 11 sierpnia o godzinie 21:00 czasu londyńskiego[2]. Zawody odbyły się na Stadionie Olimpijskim w Londynie.
Złoty medal zdobyli Jamajczycy, którzy ustanowili rekord świata (36,84 s).
| Poz. - pozycja |
OR - rekord olimpijski | NR - rekord krajowy | PB - rekord życiowy | =PB - wyrównany rekord życiowy |
SB - najlepszy wynik w sezonie | =SB - wyrównany najlepszy wynik w sezonie |
| DNS - nie wystartował | DNF - dyskwalifikacja za falstart |
| * wyniki podawane w sekundach |
W poniższej tabeli przedstawione są rekord świata i rekord olimpijski przed rozegraniem zawodów, tj. na 10 sierpnia 2012 roku.
| Rekord świata |
Jamajka (Nesta Carter, Michael Frater, Yohan Blake, Usain Bolt) |
37,04 s |
Taegu, Korea Południowa |
04.09.2011 |
| Rekord olimpijski |
Jamajka (Nesta Carter, Michael Frater, Usain Bolt, Asafa Powell) |
37,10 s |
Pekin, Chiny |
22.08.2008 |
| Data[3] |
Godzina (UTC+1) |
Wydarzenie |
| 10 sierpnia 2012 |
19:45 |
Eliminacje |
| 11 sierpnia 2012 |
21:00 |
Finał |
Przebieg zawodów [edytuj]
Eliminacje [edytuj]
W pierwsze rundzie wystartowało 16 zespołów, które zostały zgłoszone do zawodów. Bezpośrednio do finałowej rundy awansowały trzy najlepsze ekipy (Q) oraz dwie drużyny z najlepszymi czasami, którzy zajęli miejsca gorsze niż trzecie (q).
| Poz. |
Państwo |
Tor |
Rezultat |
Uwagi |
| 1 |
3 Jamajka |
6 |
37,39 |
Q,  |
| 2 |
1 Kanada |
3 |
38,06 |
Q,  |
| 3 |
2 Holandia |
7 |
38,29 |
Q,  |
| 4 |
4 Brazylia |
8 |
38,35 |
 |
| 5 |
7 Chiny |
5 |
38,38 |
 |
| 6 |
5 Saint Kitts i Nevis |
4 |
38,41 |
 |
| 7 |
6 Włochy |
9 |
38,58 |
 |
|
8 Wielka Brytania |
2 |
DSQ |
|
| Poz. |
Państwo |
Tor |
Rezultat |
Uwagi |
| 1 |
3 Stany Zjednoczone |
7 |
37,38 |
Q,  |
| 2 |
1 Japonia |
9 |
38,07 |
Q,  |
| 3 |
2 Trynidad i Tobago |
4 |
38,10 |
Q,  |
| 4 |
4 Francja |
5 |
38,15 |
q |
| 5 |
7 Australia |
2 |
38,17 |
q  |
| 6 |
5 Polska |
3 |
38,31 |
 |
| 7 |
6 Niemcy |
6 |
38,37 |
|
| 8 |
8 Hongkong |
8 |
38,61 |
|
W finale wystartowało 8 drużyn. Kanada została zdyskwalifikowana[4].
| Poz. |
Tor |
Państwo |
Zawodnicy |
Czas |
Uwagi |
1 |
6 |
Jamajka |
Nesta Carter, Michael Frater, Yohan Blake, Usain Bolt |
36,84 |
 |
2 |
7 |
Stany Zjednoczone |
Trell Kimmons, Justin Gatlin, Tyson Gay, Ryan Bailey |
37,04 |
 |
3 |
9 |
Trynidad i Tobago |
Keston Bledman, Marc Burns, Emmanuel Callender, Richard Thompson |
38,12 |
|
| 4 |
3 |
Francja |
Jimmy Vicaut, Christophe Lemaitre, Pierre-Alexis Pessonneaux, Ronald Pognon |
38,16 |
|
| 5 |
4 |
Japonia |
Ryōta Yamagata, Masashi Eriguchi, Shinji Takahira, Shōta Iizuka |
38,35 |
|
| 6 |
8 |
Holandia |
Brian Mariano, Churandy Martina, Giovanni Codrington, Patrick van Luijk |
38,39 |
|
| 7 |
2 |
Australia |
Anthony Alozie, Isaac Ntiamoah, Andrew McCabe, Josh Ross |
38,43 |
|
| 99 ! |
5 |
Kanada |
Gavin Smellie, Oluseyi Smith, Jared Connaughton, Justyn Warner |
99.99 !DSQ |
|
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
|
Mistrzowie olimpijscy w sztafecie 4 × 100 metrów |
|
1912: David Jacobs, Henry Macintosh, Victor d'Arcy, William Applegarth • 1920: Charlie Paddock, Jackson Scholz, Loren Murchison, Morris Kirksey • 1924: Loren Murchison, Louis Clarke, Frank Hussey, Alfred LeConey • 1928: Frank Wykoff, James Quinn, Charles Borah, Henry Russell • 1932: Robert Kiesel, Emmett Toppino, Hector Dyer, Frank Wykoff • 1936: Jesse Owens, Ralph Metcalfe, Foy Draper, Frank Wykoff • 1948: Barney Ewell, Lorenzo Wright, Harrison Dillard, Mel Patton • 1952: Dean Smith, Harrison Dillard, Lindy Remigino, Andy Stanfield • 1956: Ira Murchison, Leamon King, Thane Baker, Bobby Joe Morrow • 1960: Bernd Cullmann, Armin Hary, Walter Mahlendorf, Martin Lauer • 1964: Paul Drayton, Gerald Ashworth, Richard Stebbins, Bob Hayes • 1968: Charles Greene, Melvin Pender, Ronnie Ray Smith, Jim Hines • 1972: Larry Black, Robert Taylor, Gerald Tinker, Edward Hart • 1976: Harvey Glance, John Wesley Jones, Millard Hampton, Steven Riddick • 1980: Władimir Murawjow, Nikołaj Sidorow, Aleksandr Aksinin, Andriej Prokofjew • 1984: Sam Graddy, Ron Brown, Calvin Smith, Carl Lewis • 1988: Wiktor Bryzhin, Władimir Kryłow, Władimir Murawjow, Witalij Sawin • 1992: Michael Marsh, Leroy Burrell, Dennis Mitchell, Carl Lewis • 1996: Robert Esmie, Glenroy Gilbert, Bruny Surin, Donovan Bailey • 2000: Jon Drummond, Bernard Williams, Brian Lewis, Maurice Greene • 2004: Jason Gardener, Darren Campbell, Marlon Devonish, Mark Lewis-Francis • 2008: Nesta Carter, Michael Frater, Usain Bolt, Asafa Powell • 2012: Nesta Carter, Michael Frater, Yohan Blake, Usain Bolt
|
|