Ligustr lśniący
| Ligustr lśniący | |
|---|---|
 Kwitnący ligustr lśniący
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | oliwkowate |
| Rodzaj | ligustr |
| Gatunek | ligustr lśniący |
| Nazwa systematyczna | |
| Ligustrum lucidum W. T. Aiton Hortus Kew. (W.T. Aiton), ed. 2. 1: 19. 1810 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Ligustr lśniący (Ligustrum lucidum W.T.Aiton) – gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny oliwkowatych, przez część badaczy uważany za szczególną odmianę ligustra japońskiego.
Spis treści |
[edytuj] Występowanie
Pochodzi z Chin (regiony: Anhui, Fujian, Gansu, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Henan, Hubei, Hunan, Jiangsu, Jiangxi, Shaanxi, Sichuan, Tybet, Yunnan, Zhejiang). Rozprzestrzenił się również w innych rejonach Azji, w Australii i Nowej Zelandii, gdzieniegdzie w Ameryce Południowej i Afryce. W wielu krajach świata jest uprawiany[2].
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Wiecznie zielone drzewo o wysokości 10–15 m, z półkolistą lub podłużnie owalną koroną, często także rozwinięty jako silnie rozkrzewione małe drzewo lub krzew.
- Pień
- Prosty krótki.
- Gałęzie
- Wyrastające promieniście, przeważnie stromo wzniesione, rozgałęzione.
- Kora
- Początkowo gładka, następnie delikatnie popękana lub bruzdkowana, szara z jaśniejszymi jasnoszarymi smugami.
- Liście
- Naprzeciwległe, lancetowato-podłużne, na bardzo krótkich ogonkach, długości ok. 7–12 cm i szerokości 1–2 cm, z wierzchu silnie błyszczące, ciemnozielone.
- Kwiaty
- Kremowobiałe lub barwy kości słoniowej, o mocnym zapachu. Zebrane w wydłużonych szczytowych wiechach o długości 10–20 cm.
- Owoce
- Jagoda wielonasienna, dojrzała koloru czarnego, trująca.
[edytuj] Własności trujące
Roślina trująca. Mechanizm działania trującego nie jest znany. Zawiera ligustrynę oraz inne związki o działaniu trującym, które są obecne w liściach, owocach i zapachu kwiatów. Powoduje zaburzenia żołądkowo-jelitowe i uszkodzenie wątroby; istnieje prawdopodobieństwo zejścia śmiertelnego. U ludzi wdychanie zapachu kwiatów może prowadzić do uszkodzenia dróg oddechowych. Roślina jest najprawdopodobniej trująca dla zwierząt hodowlanych: owiec, bydła i w szczególności dla koni, zaś w mniejszym stopniu dla kóz[3][4].
[edytuj] Zastosowanie
- Jest uprawiany jako roślina ozdobna, szczególnie w parkach. Dobrze nadaje się na żywopłoty. W Europie uprawiany jest w krajach śródziemnomorskich. W Polsce nie jest w pełni mrozoodporny (strefy mrozoodporności 7-10)[5].
- W tradycyjnej medycynie chińskiej dojrzałe i wysuszone jagody są stosowane jako działające tonizująco yin, w przypadku szumów w uszach i przypuszczalnie jako pobudzające układ odpornościowy[6]. W Chinach drzewo uznawane jest za symbol czystości seksualnej[6].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
- ↑ Broad-leaf privet (ang.)
- ↑ Górskie rośliny trujące – Ligustrum vulgare
- ↑ Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
- ↑ 6,0 6,1 Ligustrum lucidum – medicinal uses (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 258-259. ISBN 83-7129-141-8.
