Lis piaskowy
| Lis piaskowy | |
| Vulpes rueppellii[1] | |
| (Schinz, 1825) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | psokształtne |
| Rodzina | psowate |
| Rodzaj | Vulpes |
| Gatunek | lis piaskowy |
| Synonimy | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Lis piaskowy (Vulpes rueppellii) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Występuje na skalistych i piaszczystych terenach pustynnych od Maroka do Afganistanu.
Spis treści |
Charakterystyka ogólna [edytuj]
Krótkie nogi i szerokie uszy. Futro miękkie i gęste w kolorze jasnopiaskowym z ciemnymi plamami na pysku i białym końcem ogona. Jest podobny do fenka i często z nim mylony.
Wymiary [edytuj]
- długość ciała
- 40-50 cm
- długość ogona
- 25-35 cm
- wysokość w kłębie
- ok. 30 cm
- masa ciała
- 1,2-3,6 kg
Pokarm [edytuj]
Wszystkożerny, prawdopodobnie preferuje owady.
Rozród [edytuj]
Biologia rozrodu tych zwierząt jest słabo poznana. W miocie najczęściej są 2-3 młode.
Tryb życia [edytuj]
Aktywny wieczorem i w nocy; żyje prawdopodobnie w parach, które mogą zajmować terytorium o powierzchni ok. 50 km².
Podgatunki [edytuj]
Wyróżnia się pięć podgatunków lisa piaskowego[3]:
- V. rueppellii caesia Thomas & Hinton, 1921
- V. rueppellii cyrenaica Festa, 1921
- V. rueppellii rueppelli (Schinz, 1825)
- V. rueppellii sabaea Pocock, 1934
- V. rueppellii zarudneyi Birula, 1913
Status [edytuj]
Status lisa piaskowego nie jest określony. Wiadomo, że Beduini czasem zabijają go dla mięsa.
W niewoli żyje do około 7 lat.
Przypisy
- ↑ Vulpes rueppellii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Vulpes rueppellii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Vulpes rueppellii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 października 2009]
Bibliografia [edytuj]
- Tadeusz Kaleta: Dzikie psy i hieny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1998. ISBN 8321410960.