Litania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy modlitwy. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Litania (łac. 'litania' pochodzi z gr. słowa 'λιταυεία' błaganie od 'litē' prośba, modlitwa) – jedna z form modlitwy, używana w liturgii kościołów chrześcijańskich, wyrażająca błaganie czy też prośbę o pomoc Osób Boskich lub świętych. Litania może być odmawiana lub śpiewana. Charakteryzuje się tym, że na wezwanie osoby prowadzącej lud odpowiada zawsze jednakowo, np. Kyrie eleison lub Módl się za nami.

W Kościele katolickim litanię zwykle odmawia się przy wystawionym Najświętszym Sakramencie. Rozpoczyna się ją śpiewem ku czci Eucharystii, najczęściej jest to pieśń "O Zbawcza Hostio", podczas tego śpiewu (często także przy akompaniamencie dzwoniących dzwonków) kapłan otwiera tabernakulum i wystawia Najświętszy Sakrament w monstrancji, potem następuje okadzenie Najświętszego Sakramentu. Po tych czynnościach następuje właściwa modlitwa zwana litanią. Po litanii w kościele znowu rozlega się dźwięk dzwonków i śpiew ku czci Eucharystii (w tym miejscu najczęściej jest to pieśń "Przed tak Wielkim Sakramentem"), równocześnie kapłan okadza Najświętszy Sakrament i zakłada welon. Gdy śpiewy zostaną zakończone, kapłan błogosławi wiernych Najświętszym Sakramentem (w tym samym czasie ministrant okadza Najświętszy Sakrament), po czym odkłada monstrancję, chowa Najświętszy Sakrament do tabernakulum i razem z usługującymi ministrantami odchodzi do zakrystii.

Kościół katolicki zatwierdził i obdarzył odpustami 6 litanii, przeznaczonych do publicznego odmawiania:

Przykłady litanii[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]