Lowell Thomas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lowell Thomas
Lowell Thomas w Arabii, 1918
Lowell Thomas w Arabii, 1918
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1892
Woodington, Ohio, USA
Data i miejsce śmierci 29 sierpnia 1981
Pawling, Nowy Jork, USA
Zawód dziennikarz, pisarz

Lowell Thomas (ur. 6 kwietnia 1892 w Woodington, zm. 29 sierpnia 1981 w Pawling)[1][2]amerykański pisarz i dziennikarz.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Woodington, w Ohio. Jego ojciec - Harry Thomas - był lekarzem; a jego matka - Harriet Thomas - nauczycielką[3]. W 1900 rodzina przeprowadziła się do Victor w Kolorado[3]. W 1910 ukończył Victoria High School, gdzie jedną z jego nauczycielek była Mabel Barbee Lee. W 1911 otrzymał stopień bakałarza w Valparaiso University w Valparaiso w Indianie[3]. W 1912 uzyskał tytuł magistra na University of Denver[3]. W latach 1912-1914 pisał dla Chicago Evening Journal i wykładał retorykę w Chicago-Kent College of Law[3][4].

Lawrence z Arabii[edytuj | edytuj kod]

Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej uzyskał, dzięki poparciu sekretarza Departament Zasobów Wewnętrznych USA Franklina Lane'a, zgodę administracji prezydenta Woodrowa Wilsona dla swojej podróży do Europy jako "nieoficjalny historyk wojny"[5]. Zamierzał propagować udział Ameryki w wojnie, lecz również zgromadzić materiały do dzienników z podróży, które zamierzał wykorzystać komercyjnie[5]. W lipcu 1917 utworzył Thomas Travelogues Inc. i zebrał (wg własnych szacunków) około 100 tys. USD na ten cel[5]. Wyruszył wraz z żoną i kamerzystą Harrym Chase'm do Francji filmować działania wojenne[4]. Następnie wyruszył na Bliski Wschód. W Jerozolimie poznał T.E. Lawrence'a, który zaprosił go do obozu księcia Fajsala na pustyni[4]. W obozie na pustyni zrobił zdjęcia T.E. Lawrence'a i nakręcił o nim film, który obejrzało ponad 4 miliony widzów w Anglii, USA, Australii, Nowej Zelandii, Azji Południowo-Wschodniej, Indiach i Kanadzie[4]. Film przyniósł sławę T.E. Lawrence'owi i miliony dolarów Lowellowi Thomasowi[4]. W 1924 Lowell Thomas wydał swoją pierwszą książkę With Lawrence in Arabia[2]. Łącznie napisał ponad 50 książek[6].

Radio i telewizja[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wiadomości radiowe poprowadził 29 września 1930[2]. Prowadził wiadomości radiowe aż do 14 maja 1976[2]. Był jednym z najlepiej zarabiających prezenterów radiowych. W 1948 roku zarobił 420,3 tys. USD i rzadko otrzymywał mniej niż 375 tys. USD rocznie[6]. Był pierwszą osobą, która poprowadziła audycję radiową z pokładu statku, samolotu i śmigłowca[6]. Inne audycje radiowe nagrywał prawie aż do swojej śmierci w 1981[6]. W 1939 poprowadził pierwsze w historii wiadomości telewizyjne[6].

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

W 1917 poślubił Frances Ryan. Byli małżeństwem przez 58 lat, aż do jej śmierci w 1975[6].

W 1977 poślubił 49-letnią wdowę Mariannę Munn[6].

Zmarł w wieku 89 lat.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Został uhonorowany dwiema gwiazdami (za osiągnięcia radiowe i za osiągnięcia telewizyjne) na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd[7].

W 1977 otrzymał z rąk prezydenta Geralda Forda Presidential Medal of Freedom[8].

W kulturze popularnej[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lowell Thomas w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Steve Emmons: Lowell Thomas (ang.). Los Angeles Times, 1981-08-30. [dostęp 2014-01-18].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Lowell Thomas (ang.). walkoffame.com (official website of Hollywood Walk of Fame). [dostęp 2014-01-21].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Devillier Donegan Enterprises: Lawrence of Arabia. Lowell Thomas (ang.). pbs.org (Public Broadcasting Service). [dostęp 2014-01-21].
  5. 5,0 5,1 5,2 Joel Hodson: Lowell Thomas, T.E. Lawrence and the Creation of a Legend (ang.). history.net. [dostęp 2014-01-21].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Lowell Thomas, A World Traveler and Broadcaster for 45 Years, Dead (ang.). history.net (źrodło: The New York Times), 1981-08-31. [dostęp 2014-01-21].
  7. Lowell Thomas - Hollywood Star Walk - Los Angeles Time. Los Angeles Times, 1981-08-30. [dostęp 2014-01-20].
  8. Gerald Ford: Remarks Upon Presenting the Presidential Medal of Freedom (ang.). Gerhard Peters, John T.Woolley. The American Presidency Project, 1977-01-10. [dostęp 2014-01-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]