MRSA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gronkowiec złocisty
MRSA SEM 9994 lores.jpg
Powiększenie 20 tys razy z elektronowego mikroskopu skaningowego
Systematyka
Królestwo bakterie
Typ Firmicutes
Klasa Bacilli
Rząd Bacillales
Rodzina Staphylococcaceae
Rodzaj Staphylococcus
Gatunek Gronkowiec złocisty
Podgatunek MRSA (ang. methicyllin-resistant Staphylococcus aureus)
Nazwa systematyczna
Staphylococcus aureus
F. J. Rosenbach, 1884
Synonimy
Staphylococcus pyogenes aureus (Rosenbach, 1884), Staphlococcus pyogenes citreus (Passet, 1885), Micrococcus aureus (Zopf, 1885), Micrococcus pyogenes (Lehmann i Neumann, 1896)
Systematyka w Wikispecies Systematyka w Wikispecies
Kolonie gronkowca złocistego. Makroskopowo i mikroskopowo niemożliwe jest odróżnienie szczepów MRSA od metycylinowrażliwych MSSA (ang. Methicillin-Sensitive Staphylococcus aureus) – należy wykonać antybiogram
Gronkowiec złocisty na podłożu Müllera-Hintona. Niewrażliwość na oksacylinę (oznaczenie "OX") oznacza krzyżową oporność na wszystkie antybiotyki beta-laktamowe

Gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, MRSA (ang. methicyllin-resistant Staphylococcus aureus)[1] – oporne na metycylinę szczepy gronkowca, będące częstą przyczyną zakażeń wewnątrzszpitalnych. Stanowi on poważny problem finansowy dla służby zdrowia[2]. Wykształcony przez drobnoustroje typ oporności oznacza brak wrażliwości na wszystkie antybiotyki z grupy beta-laktamów – w tym penicyliny, cefalosporyny, monobaktamy czy karbapenemy. Szczepy MRSA są jedynymi bakteriami Gram-dodatnimi, na które nie działają karbapenemy.

Oporność nie polega na syntezie enzymów rozkładającego lek, ale nowego białka wiążącego antybiotyk – tzw. PBP. Zmienione białko PBP nie wykazuje powinowactwa do beta-laktamu. Opisano pięć genów syntetyzujących różne nowe białka PBP, dlatego ten typ oporności charakteryzuje się heterogennością. Szczepy MRSA są oporne na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, a w 90% występuje ponadto krzyżowa oporność z makrolidami oraz fluorochinolonami. Jeżeli bakteria jest częściowo oporna na tę grupę antybiotyków, ale można je leczyć podając maksymalne dawki, używa się terminu MISA.

Leczenie i zapobieganie[edytuj | edytuj kod]

Spośród środków doustnych wobec szczepów MRSA aktywność zachowuje sulfametoksazol, trimetoprim oraz linezolid[3]. Ze względu na częstą oporność, użycie klindamycyny oraz fluorochinolonów jest dyskusyjne[3].

Ogromną rolę w zapobieganiu transmisji bakterii odgrywa dokładne mycie rąk[4][5].

Pojawianie się szczepów MRSA wiązane jest z częstszym występowaniem owrzodzeń skóry[6]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Alternatywne nazwy: multi-resistant Staphylococcus aureus (MRSA; gronkowiec złocisty oporny na wiele leków), oxacillin-resistant Staphylococcus aureus (ORSA; gronkowiec złocisty oporny na oksacylinę)
  2. Clements A., Halton K., Graves N., Pettitt A., Morton A., Looke D., Whitby M. Overcrowding and understaffing in modern health-care systems: key determinants in meticillin-resistant Staphylococcus aureus transmission.. „Lancet Infect Dis”. Jul;8. 7, s. 427-34, 2008. doi:10.1016/S1473-3099(08)70151-8. PMID 18582835. 
  3. 3,0 3,1 Powell JP., Wenzel RP. Antibiotic options for treating community-acquired MRSA.. „Expert Rev Anti Infect Ther”. Jun;6. 3, s. 299-307, 2008. doi:10.1586/14787210.6.3.299. PMID 18588495. 
  4. Weber CJ. Update on methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA).. „Urol Nurs”. Apr;28. 2, s. 143-5, 2008. PMID 18488593. 
  5. Romero DV., Treston J., O'Sullivan AL. Hand-to-hand combat: preventing MRSA.. „Nurse Pract”. Mar;31. 3, s. 16-8, 21-3; quiz 23-5, 2006. PMID 16518193. 
  6. Adam J. Singer, David A. Talan. Management of Skin Abscesses in the Era of Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus. „N Engl J Med”. 370, s. 1039-47, 2014. doi:10.1056/NEJMra1212788. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.