Maria Kownacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maria Kownacka
Maria Kownacka.jpg
Kownacka z kukiełką szewczyka Dratewki
Data i miejsce urodzenia 11 września 1894
Słup
Data i miejsce śmierci 27 lutego 1982
Warszawa
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Plastusiowy pamiętnik
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Order Uśmiechu [1]
Nagrody
nagroda Prezesa Rady Ministrów, nagroda m. Warszawy, Orle Pióro (1978)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Maria Kownacka w Wikicytatach
Grób Marii Kownackiej na Starych Powązkach w Warszawie
Figurka Plastusia na grobie Marii Kownackiej na Starych Powązkach w Warszawie

Maria Ludwika Kownacka (ur. 11 września 1894 w Słupie, zm. 27 lutego 1982 w Warszawie) – polska pisarka, tłumaczka z jęz. rosyjskiego, autorka "Dziennika Dziecięcego" (pierwsze 5 numerów nosiło tytuł "Jawnutka") redagowanego w czasie powstania warszawskiego, sztuk scenicznych i słuchowisk radiowych dla dzieci. Współpracowała z czasopismem "Płomyk", na łamach którego debiutowała w 1919 roku[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Przed II wojną światową pisarka sprowadziła się do Warszawy na Żoliborz, na ulicę Słowackiego 5/13 m 74, gdzie obecnie znajduje się Izba Pamięci Marii Kownackiej, oddział Muzeum Książki Dziecięcej. W 1939 nabywa plac pod dom letniskowy w Łomiankach przy ul. Szpitalnej, jednak wybuch wojny i lata powojenne nie sprzyjały wzniesieniu tu domu. Dopiero w 1958 powstał tu domek letniskowy Plastusiowo, gdzie pisarka oddawała się swoim hobby – tkaniu gobelinów, wytwarzaniu miedzianej biżuterii, wyrobowi domowych przetworów, a także obserwacji ptaków, o których posiadała dużą wiedzę[3]. W tym domu powstały m.in. Na tropach węża Eskulapa, czy Za Żywopłotem[4].

Pisarka jest pochowana na Starych Powązkach w Warszawie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

z Marią Kowalewską:

z Janem Edwardem Kucharskim:

z Kazimierzem Garstką:

  • 1980 – Na tropach węża Eskulapa

z Zofią Malicką:

  • 1951 – Dzieci z Leszczynowej Górki

Nagrody[potrzebne źródło][edytuj | edytuj kod]

Na wniosek dzieci została Kawalerem Orderu Uśmiechu. W roku 1979 w plebiscycie czytelników "Płomyka" otrzymała "Orle Pióro".

Przypisy

  1. Zespół Szkolno-Przedszkolny w Wiskitkach. Życie i twórczość Marii Kownackiej. [dostęp 2012-06-13].
  2. Kownacka Maria, w: Słownik literatury dla dzieci i młodzieży, Warszawa 1964, str. 169.
  3. Jej znajomość z ornitologiem, prof. Janem Sokołowskim zaczęła się od listu, w którym zwróciła uwagę wybitnemu znawcy na błąd w opisie zachowania któregoś z małych ptaków.
  4. Dom podpalony został w nocy z 10/11 marca 1976, odbudowany w 1977 służył pisarce aż do śmierci.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kownacka, Maria (1894-1982). W: Katalog Biblioteki Narodowej [on-line]. bn.org.pl. [dostęp 2012-06-26].
  • Aleksandra Michałowska: Jubileusz Plastusia - 80 lat z Plastusiem (1931–2011); aneks jubileuszowy. W: Maria Kownacka: Plastusiowy pamiętnik, Przygody Plastusia. Wrocław: Siedmioróg, 2011, s. I-XVI. ISBN 9788375687514.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]