Mezolit (minerał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mezolit
Mezolit z dystryktu Jalgaon, Maharasztra, Indie (12,6 x 7,8 x 7,3 cm)
Mezolit z dystryktu Jalgaon, Maharasztra, Indie
(12,6 x 7,8 x 7,3 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy mesolit
Skład chemiczny uwodniony glinokrzemian sodu i wapnia
Na2Ca2[Al6Si9O30] x 8 H2O
Twardość w skali Mohsa 5
Przełam nierówny, muszlowy
Łupliwość dobra dwukierunkowa
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,27-2,29 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biała, szara, żółtawa czasami bezbarwny
Rysa biała
Połysk szklisty, perłowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mezolit (mesolit) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od gr. mesos = średni, środek i lithos = kamień, skała i oznacza „kamień znajdujący się w środku”: nawiązuje do chemicznego i fizycznego podobieństwa do natrolitu i skolecytu, między którymi stanowi ogniwo pośrednie.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym i włosowym. Kryształy wykazują prążkowanie zgodne a wydłużeniem słupa. Często występują zbliźniaczenia – przyjmują postać pseudorombową. Występuje w skupienach zbitych, nerkowatych, groniastych, promienistych. Jest bardzo podobny zewnętrznie do skolecytu i natrolitu, z którymi tworzy zrosty i przerosty. Jest kruchy i przezroczysty.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w pustkach skał wulkanicznych. Współwystepuje z innymi zeolitami: phillipsytem, stilbitem, apofyllitem, natrolitem.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • rzadki, ceniony kamień kolekcjonerski,
  • ma znaczenie naukowe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.
  • J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico 1997 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]