Monotlenek diwodoru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monotlenek diwodoru w stanie ciekłym
Ostrzeżenie przed wysoką zawartością wodoru w wodzie, Louisville

Monotlenek diwodoru (ang. dihydrogen monoxide, w skrócie DHMO) – technicznie poprawna, ale w praktyce niestosowana nazwa wody. Termin ten został wykorzystany na potrzeby serii głośnych mistyfikacji, które miały pokazać skutki ignorancji naukowej i ośmieszyć zjawisko publicznego lęku przed nieznanymi nazwami substancji chemicznych.

Pierwsze żartobliwe wzmianki o DHMO pojawiły się w 1990 roku za sprawą studentów UC Santa Cruz Erica Lechnera, Larsa Norpchena i Matthew Kaufmana[1]; w 1994, zostały następnie rozwinięte przez Craiga Jacksona (także z UCSC)[2]. Mistyfikacja stała się znana w szerszych kręgach dzięki pracy czternastoletniego Nathana Zohnera, ucznia gimnazjum w Eagle Rock w stanie Idaho, który trzy lata później, w ramach swojego projektu szkolnego „How Gullible Are We?” („Jak łatwowierni jesteśmy?”), przeprowadził ankietę na temat „niebezpieczeństw związanych z monotlenkiem diwodoru”. Odzew na ową ankietę był przedmiotem komentarzy w prasie oraz innych mediach, a wkrótce stał się inspiracją dla podobnych akcji przeprowadzanych w innych miastach[3].

Na przestrzeni dziesięcioleci, na potrzeby kolejnych żartów z tej serii, stworzone zostało wiele kolejnych petycji i witryn internetowych, które opisywały zagrożenia i negatywne skutki środowiskowe powodowane przez ów związek chemiczny: erozja gruntów, niszczenie zabytków, przyspieszanie korozji metali, istotna rola w procesach cieplarnianych. Monotlenek diwodoru był też wskazany jako główny składnik kwaśnych deszczów oraz wielu niebezpiecznych odpadów przemysłowych; podkreślano, że przypadkowe wdychanie nawet niewielkich ilości substancji może prowadzić do śmierci, a postać gazowa często powoduje poważne oparzenia. Pisano także, że substancja ta znaleziona została w tkankach nowotworowych u wielu pacjentów. Petycje nawoływały do zdecydowanego odzewu i sprzeciwu wobec produkcji i wykorzystania DHMO.

Przypisy

  1. Erich Lechner: Warning! Dangerous Contamination!. Usenet rec.humor.funny archive, 1990-02-23.
  2. Karl S. Kruszelnicki: Mysterious Killer Chemical. Australian Broadcasting Corporation, 2006-05-17. [dostęp 2010-06-17].
  3. Dihydrogen Monoxide (ang.). Urban Legends Reference Pages, 2007-08-16. [dostęp 2010-06-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]