Most Fabrycjusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Most Fabrycjusza

Most Fabrycjusza (wł. Ponte Fabricio) – dwuprzęsłowy most, zbudowany w 62 p.n.e. przez Lucjusza Fabrycjusza, urzędnika zajmującego się stanem dróg. Świadczą o tym zachowane inskrypcje umieszczone po obu stronach budowli. Most łączy wysepkę Insula Tiberia położoną na Tybrze z lewym, wschodnim, brzegiem rzeki i centrum miasta. Jego długość wynosi 57,0 m, a szerokość 5,60 m. Jest to najstarszy zachowany most w Rzymie. Przetrwały zapiski mówiące o odmowie Senatu uiszczenia zapłaty za jego budowę, dopóki nie zostanie sprawdzona wytrzymałość konstrukcji.

Remontowany w II wieku oraz kilkakrotnie w późniejszym okresie, po uszkodzeniach spowodowanych przez powodzie.

W okresie średniowiecza nazywany był Mostem Żydowskim (Ponte Judeurum), ponieważ leżał na drodze z miasta do getta na Zatybrzu.

Po remoncie przeprowadzonym na polecenie Sykstusa V umieszczono na nim dwie czterogłowe hermy przedstawiające Janusa. W tym czasie most nazywano Mostem Czterech Głów (Ponte dei Quattro Capi).

Commons in image icon.svg