Nate Campbell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Nate Campbell
Pseudonim The Galaxxy Warrior
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1972
Jacksonville
Obywatelstwo Stany Zjednoczone
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 50
Zwycięstwa 37
Przez nokauty 26
Porażki 11
Remisy 1
Nieodbyte 1

Nate Campbell, właśc. Nathaniel Campbell (ur. 7 marca 1972 w Jacksonville) – amerykański bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji IBF, WBO i WBA w kategorii lekkiej (do 135 funtów).

Zawodową karierę rozpoczął w lutym 2000 roku. Pierwszych 17 pojedynków zakończył zwycięstwami przez nokaut. Do końca 2002 roku wygrał 23 walki. Pierwszej porażki doznał 25 stycznia 2003 roku w pojedynku ze złotym medalistą olimpijskim z Barcelony, Joelem Casamayorem.

14 marca 2004 roku został znokautowany w piątej rundzie przez Robbiego Pedena, w walce eliminacyjnej IBF w kategorii junior lekkiej. Campbell w pewnej chwili z niewiadomych powodów całkowicie opuścił ręce na dół i przestał się bronić, co wykorzystał Peden zadając nokautujący cios[1]. Rok później, w walce o wakujący tytuł mistrza świata IBF tej samej kategorii, ponownie przegrał z Pedenem, tym razem przez techniczny nokaut w ósmej rundzie[2]. Cztery miesiące później doznał czwartej porażki w karierze, przegrywając z Franciskiem Lorenzo[3].

Po wygraniu kolejnych dwóch pojedynków, 7 kwietnia 2006 roku Campbell przegrał niejednogłośnie na punkty z Isaakiem Hlatshwayo[4]. Była to jak na razie jego ostatnia przegrana. Jeszcze w tym samym roku pokonał jednogłośnie na punkty Polaka Macieja Zegana[5]. W 2007 roku stoczył dwie zwycięskie walki - w marcu pokonał na punkty Ricky Quilesa, a w lipcu Wilsona Alcorro (TKO w 6 rundzie).

8 marca 2008 roku zmierzył się z Juanem Díazem. Stawką pojedynku były trzy mistrzowskie pasy:IBF, WBA i WBO. Po zaciętej walce niejednogłośną decyzją na punkty wygrał Campbell i został niekwestionowanym mistrzem świata w kategorii lekkiej[6]. Na początku 2009 roku zrzekł się tytułu mistrza świata organizacji WBA[7].

14 lutego 2009 roku zmierzył się z Ali Funeką z RPA. Stawką pojedynku miały być pasy mistrzowskie federacji IBF i WBO, jednak Campbell nie zdołał zmieścić się w limicie wagowym i został pozbawiony swoich tytułów. Ostatecznie walkę wygrał Amerykanin decyzją większości na punkty[8].

Po tej walce Campbell zmienił kategorię wagową na wyższą. 1 sierpnia 2009 roku zmierzył się z Timothy Bradleyem w walce o tytuł mistrza świata WBO w kategorii junior półśredniej. W trzeciej rundzie Campbell w wyniku przypadkowego zderzenia głowami doznał dużego rozcięcia skóry nad lewym okiem. Pojedynek został przerwany w przerwie między trzecią i czwartą rundą, ponieważ kontuzja uniemożliwiała bokserowi dalszą walkę. Zwycięzcą został ogłoszony Bradley[9]. Jednak po proteście złożonym przez Campbella kilka tygodni później walka została uznana za nieodbytą, ponieważ kontuzja nie została spowodowana ciosem rywala, lecz przypadkowym zderzeniem głowami[10].

Przypisy

  1. Fiona Manning: Peden Bombs Campbell (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 2009-11-07].
  2. Ray Wheatley: Peden TKOs Campbell, claims IBF title! Soliman, Taylor victorious on undercard (ang.). Fightnews.com, 24.02.2005. [dostęp 2009-11-07].
  3. Joe Tessitore: Campbell not letting ups and downs define him (ang.). ESPN.com, 27.02.2007. [dostęp 2009-11-07].
  4. Christopher P. Cook, Aaron B. Dye: Hlatshwayo Wins Eliminator! (ang.). Fightnews.com, 08.04.2006. [dostęp 2009-11-07].
  5. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 2009-11-07].
  6. Graham Houston: Nate Campbell W12 (split) Juan Diaz (ang.). Fightwriter.com. [dostęp 2009-11-07].
  7. Campbell vacates WBA title! (ang.). Fightnews.com, 10.01.2009. [dostęp 2009-11-07].
  8. Frank Gonzalez Jr.: Campbell Beats Funeka but Lost His Titles on the Scale (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 2009-11-07].
  9. Francisco Salazar: Bradley retains WBO title! (ang.). Fightnews.com, 01.08.2009. [dostęp 2009-11-07].
  10. Bradley-Campbell result changed; CSAC rules bout was a no decision (ang.). Fightnews.com, 24.08.2009. [dostęp 2009-11-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]