Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Olympic rings with white rims.svg
XXV Letnie Igrzyska Olimpijskie

Gtk-go-back-ltr.svg IO 1988 IO 1996 Gtk-go-forward-ltr.svg
Stolica igrzysk  Hiszpania
Barcelona
Liczba ekip 173
Liczba sportowców 9956
(7010 mężczyzn i 2851 kobiet)
Liczba konkurencji 286 w 32 dyscyplinach
Otwarcie 25 lipca 1992
Oficjalne otwarcie Juan Carlos
Zamknięcie 9 sierpnia 1992
Przysięga olimpijska Luis Doreste Blanco (sportowcy)
Eugeni Asensio (sędziowie)
Znicz olimpijski Antonio Rebollo
Stadion Estadi Olímpic Lluís Companys, Barcelona
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

XXV Letnie Igrzyska Olimpijskie odbyły się w Barcelonie w 1992 roku. Były to pierwsze igrzyska olimpijskie odbywające się w Hiszpanii.

Po raz pierwszy od wielu lat tej największej imprezy sportowej nie próbowano wykorzystać do celów innych niż sportowe. Historyczne przemiany polityczne, które z początkiem lat dziewięćdziesiątych XX w. nastąpiły w Europie Wschodniej (upadek rządów komunistycznych w państwach tego regionu), zaowocowały odzyskaniem przez niektóre kraje (Litwę, Łotwę, Estonię i Chorwację) suwerenności oraz umożliwiły im start w igrzyskach pod flagami narodowymi. Po zjednoczeniu obu państw niemieckich ponownie wystąpiła reprezentacja jednego kraju – Republika Federalną Niemiec. Sportowcy z byłych republik radzieckich po raz ostatni uczestniczyli jako jedna ekipa (w barwach Wspólnoty Niepodległych Państw), po raz ostatni na igrzyskach wystąpiła też ekipa Czechosłowacji.

Republika Południowej Afryki, która zaprzestała stosowania polityki apartheidu w swoim kraju, powróciła do rodziny olimpijskiej, wystawiając reprezentację mieszaną rasowo.

Z powodu międzynarodowych sankcji na start w igrzyskach nie pozwolono drużynie Jugosławii, MKOl zezwolił jednak, aby pochodzący z Jugosławii sportowcy startowali jako niezależna drużyna.

Ceremonię otwarcia igrzysk obserwowało 65 tysięcy widzów oraz blisko 3 miliardy telewidzów na całym świecie, a w bogatym programie artystycznym wystąpiły m.in. największe sławy muzyki poważnej.

Program igrzysk poszerzony został o trzy nowe dyscypliny: badminton, baseball i judo kobiet. W igrzyskach w Barcelonie masowo brali udział sportowcy, którym do tej pory (ze względu na ich status zawodowca) uniemożliwiono występy na arenach olimpijskich.

Państwa biorące udział w igrzyskach[edytuj | edytuj kod]

Państwa uczestniczące

Na start w igrzyskach nie pozwolono drużynie Jugosławii, jednak jej sportowcy wystąpili pod flagą olimpijską jako niezależna ekipa: IOP Independent Olympic Participants (IOP; Niezależni Uczestnicy Igrzysk).

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Stadion olimpijski w Barcelonie

Dyscypliny pokazowe[edytuj | edytuj kod]

Medale zdobyte przez Polaków[edytuj | edytuj kod]

Gold medal.svg Złote[edytuj | edytuj kod]

Silver medal.svg Srebrne[edytuj | edytuj kod]

Bronze medal.svg Brązowe[edytuj | edytuj kod]

Statystyka medalowa[edytuj | edytuj kod]

W Barcelonie medale zdobyli zawodnicy z 64 krajów. Wśród nich była utworzona po rozpadzie ZSRR reprezentacja 12 nowo powstałych republik – jako Wspólnota Niepodległych Państw, wraz z Gruzją (w WNP od 1993 r.) – osobno startowały Estonia, Litwa i Łotwa (które nie weszły w skład WNP), a także Jugosławia (bez Słowenii i Chorwacji), ostatni raz Czechosłowacja i już zjednoczone Niemcy.

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1 Olympic flag.svg Wspólnota Niepodległych Państw 45 38 29 112
2  Stany Zjednoczone 37 34 37 108
3  Niemcy 33 21 28 82
4  Chiny 16 22 16 54
5  Kuba 14 6 11 31
6  Hiszpania 13 7 2 22
7  Korea Południowa 12 5 12 29
8  Węgry 11 12 7 30
9  Francja 8 5 16 29
10  Australia 7 9 11 27
... ... ... ... ... ...
19  Polska 3 6 10 19
Zobacz pełną klasyfikację medalową


Maskotka[edytuj | edytuj kod]

Cobipies zaprojektowany przez hiszpańskiego grafika Javiera Mariscala. Pies był jasnożółtego koloru.