Manny Pacquiao

Manny Pacquiao
Pseudonim	Pac Man
Data i miejsce urodzenia	17 grudnia 1978 Kibawe
Obywatelstwo	Filipiny
Styl walki	leworęczny
Kategoria wagowa	półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk	61
Zwycięstwa	54
Przez nokauty	38
Porażki	5
Remisy	2
Nieodbyte	0

Manny Pacquiao, właśc. Emmanuel Dapidran Pacquiao (ur. 17 grudnia 1978 w Kibawe) – filipiński bokser, były mistrz świata organizacji WBC w wadze muszej, IBF w wadze junior piórkowej, WBC w wadze junior lekkiej, WBC w wadze lekkiej, WBO w wadze półśredniej oraz WBC w wadze junior średniej.

Waga musza

Pacquiao rozpoczął swoją karierę w 1995. Pierwszą walkę stoczył w kategorii junior muszej, później zmieniał kategorie wagowe na wyższe. Pierwszej porażki doznał już w swojej 12 walce - w lutym 1996 został znokautowany przez swojego rodaka Rustico Torrecampo. Po tej walce Pacquiao ostatecznie zaczął walczyć w wadze muszej. Po stoczeniu kilkunastu zwycięskich pojedynków, 4 grudnia 1998 zmierzył się z Chatchai Sasakulem w walce o tytuł mistrza świata WBC. Pacquiao znokautował Taja w ósmej rundzie i zdobył pas mistrzowski. Tytuł stracił już w swojej drugiej obronie, 17 września 1999, w pojedynku z Medgoenem Singsuratem. Pacquiao został znokautowany w trzeciej rundzie ciosem na korpus, lecz tytuł stracił jeszcze przed pojedynkiem, ponieważ nie zdołał zmieścić się w limicie wagowym.

Waga junior piórkowa

Po tej porażce przeniósł się do kategorii junior piórkowej. W ciągu niemal dwóch lat stoczył kilka zwycięskich pojedynków, a 23 czerwca 2001 dostał szansę walki o mistrzostwo świata IBF z Lehlohonolo Ledwabą. Pacquiao przystąpił do tego pojedynku bez dłuższych przygotowań, w ostatniej chwili zastępując innego boksera. Mimo tego pokonał Ledwabę przez techniczny nokaut w szóstej rundzie i zdobył swój drugi w karierze tytuł mistrza świata.

10 listopada 2001, w pierwszej obronie tytułu, zremisował z Agapito Sanchezem - sędzia w szóstej rundzie przerwał walkę z powodu rozcięcia łuku brwiowego nad prawym okiem Pacquiao, a po podliczeniu punktów ogłoszono remis. W 2002 walczył dwukrotnie, wygrywając z byłym mistrzem WBA i WBO w kategorii koguciej, Jorge Eliecerem Julio (TKO w 2 rundzie) oraz z oficjalnym pretendentem do tytułu, Fahprakorbem Rakkiatgymem, nokautując go już w pierwszej rundzie.

Waga piórkowa

W następnym roku jeszcze raz obronił swój pas mistrzowski, pokonując w trzeciej rundzie przez techniczny nokaut Emmanuela Lucero, a następnie znów zmienił kategorię na wyższą - piórkową, aby móc zmierzyć się z Marco Antonio Barrerą. Do pojedynku doszło 15 listopada 2003. Pacquiao wygrał go przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie, kiedy to trener Meksykanina wszedł na ring przerywając walkę. Pacquiao już w pierwszej rundzie leżał na deskach, z kolei Barrera był liczony w rundzie trzeciej i jedenastej, sędzia w dziewiątej rundzie odebrał mu też jeden punkt za uderzenie po przerwie.

8 maja 2004 zmierzył się z mistrzem świata WBA i IBF, Juanem Manuelem Márquezem. Pojedynek zakończył się remisem, mimo iż Márquez w pierwszej rundzie trzykrotnie leżał na deskach. Jeden z sędziów przyznał później, że błędnie przyznał punkty za pierwszą rundę - w protokole wpisał 10:7 dla Pacquiao, zamiast 10:6. Gdyby się nie pomylił, Filipińczyk wygrałby pojedynek na punkty. Jeszcze w tym samym roku pokonał w czwartej rundzie Fashsana 3K Battery.

Waga junior lekka

W 2005 zdecydował się po raz kolejny zmienić kategorię wagową na junior lekką, aby móc walczyć z Erikiem Moralesem. 19 marca 2005 przegrał jednak z Meksykaninem jednogłośnie na punkty. Sześć miesięcy później pokonał w szóstej rundzie Hectora Velazqueza, a następnie 21 stycznia 2006 w walce rewanżowej pokonał Moralesa przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie.

2 lipca 2006 pokonał na punkty kolejnego Meksykanina, byłego mistrza świata WBC w kategorii junior piórkowej, Oscara Lariosa. We wrześniu tego samego roku podpisał kontrakt na siedem walk z grupą promotorską Oscara de la Hoi, Golden Boy Promotions.

18 listopada 2006 po raz trzeci zmierzył się z Moralesem. Tym razem był zdecydowanie lepszy od Meksykanina i znokautował go już w trzeciej rundzie.

W 2007 walczył dwa razy. W kwietniu w ósmej rundzie znokautował Jorge Solisa, natomiast w październiku w drugim pojedynku z Marco Antonio Barrerą pokonał Meksykanina jednogłośnie na punkty.

15 marca 2008 po raz trzeci zdobył tytuł mistrza świata, tym razem organizacji WBC, po bardzo wyrównanym pojedynku pokonując Juana Manuela Márqueza (w ich pierwszej walce w 2004 padł remis) niejednogłośną decyzją na punkty.

Waga lekka

28 czerwca 2008 pokonał przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie Davida Díaza i zdobył tytuł mistrza świata WBC w kategorii lekkiej. Kilkanaście dni później zrezygnował z wywalczonego w marcu tytułu mistrza świata WBC w kategorii junior lekkiej.

Pojedynek z Oscarem de la Hoya

6 grudnia 2008 roku Pacquiao zmierzył się z Oscarem de la Hoya. Stawką walki nie był żaden tytuł mistrzowski. Pojedynek odbył się w kategorii wagowej półśredniej. Część komentatorów bokserskich uznała, że różnica wagi między de la Hoyą i Pacquiao jest zbyt duża i Filipińczyk nie będzie w stanie nawiązać równej walki z Amerykaninem. Jednak Pacquiao wygrał pojedynek przez techniczny nokaut, po tym jak jego rywal zrezygnował z dalszej walki w przerwie między ósmą i dziewiątą rundą. Filipińczyk miał dużą przewagę przez cały pojedynek i był o wiele szybszy od de la Hoi.

Walka z Ricky Hattonem

2 maja 2009 roku stoczył pojedynek z Ricky Hattonem. Już w pierwszej rundzie Brytyjczyk dwukrotnie był liczony, a pod koniec drugiej rundy Pacquiao lewym sierpowym ciężko znokautował Hattona i wygrał cały pojedynek. Anglik przez kilka minut po zakończeniu walki nie był w stanie podnieść się z ringu.

Walka z Miguelem Cotto

14 listopada 2009 roku podczas gali w Las Vegas w 12 rundzie wygrał pojedynek poprzez TKO. Zwycięstwo to dało mu siódmy tytuł w siódmej kategorii wagowej.

Walka z Antonio Margarito

14 listopada 2010 roku podczas gali w Dallas Pacquiao pokonał Antonio Margarito na punkty, trafiając go 474 razy. Po walce Margarito trafił do szpitala. Dzięki tej wygranej Manny zdobył tytuł mistrza świata federacji WBC w wadze junior średniej.

Walka z Shanem Mosleyem

7 maja 2011 roku podczas gali w Las Vegas "Pacman" pokonał na punkty Shane'a Mosleya. Manny wyprowadził 592 ciosy i jednogłośną decyzją sędziów (120-107, 119-108, 120-108) zwyciężył w pojedynku, broniąc tym samym pas WBO.

Walka z Juanem Manuelem Marquezem

12 listopada 2011 doszło do trzeciego pojedynku z Juanem Manuelem Márquezem,która zakończyła się punktową wygraną filipińczyka. (115-113, 116-112, 114-114).

Walka z Timothym Bradleyem

9 czerwca 2012 stracił pas WBO w wadze półśredniej po porażce przez niejednogłośną decyzję z Timothym Bradleyem. Według wielu ekspertów to Filipińczyk zasłużył na zwycięstwo.

Pacquiao vs Marquez IV

8 grudnia 2012, doszło do kolejnej wielkiej wojny pomiędzy Pacquiao , a Marquezem. Manny rozpoczął świetnie dwie pierwsze rundy, dopiero w 3 niespodziewanie po silnym prawym sierpowym znalazł się na deskach. W 4 rundzie lepsze wrażenie sprawiał Juanma, powoli zyskując przewagę w początkowej fazie pojedynku. Gdy wydawało się, że Marquez zyskuję przewagę, PacMan posłał go na deski w 5 rundzie, jednak na wykończenie zranionego Marqueza zabrakło czasu. Pomimo dobrego początku w 6 rundzie, Marquez potężnie skontrował nacierającego Filipińczyka prawym prostym i Pacquiao upadł nieprzytomny na deski.

Linki zewnętrzne

• Lista walk zawodowych Manny Pacquiao
• Strona oficjalna