Nazireat
.jpg)
Nazireat (od hebr. נזיר, nazir, poświęcenie) – opisany w Biblii i oparty na prawie Mojżesza, czasowy lub wieczysty ślub pełnego poświęcenia się Bogu Jahwe[1]. Osoba składająca śluby, czyli nazirejczyk (nazyrejczyk), zobowiązywał się na cały czas trwania ślubów do:
- abstynencji od wszelkich napojów i pokarmów przygotowywanych z winogron (Lb 6,3),
- niestrzyżenia włosów i brody (Lb 6,5),
- niezbliżania się do zwłok (Lb 6,7).
W przypadku naruszenia zasad nazireatu musi zostać on przerwany i unieważniony. Po złożeniu odpowiedniej ofiary i oczyszczeniu ślub nazireatu może zostać złożony na nowo.
Spis treści |
Stary Testament [edytuj]
Przepisy nazireatu są regulowane w 6 rozdziale Księdze Liczb:
| „ |
Tak mów do Izraelitów: gdy jaki mężczyzna lub kobieta złoży ślub nazireatu, aby się poświęcić dla Pana, musi się powstrzymać od wina i sycery, nie może używać octu winnego i octu z sycery ani soku z winogron; nie wolno mu jeść winogron zarówno świeżych, jak i suszonych. Przez cały czas trwania nazireatu nie będzie niczego spożywać z winnego szczepu, począwszy od winogron niedojrzałych aż do wytłoczyn. Przez cały czas trwania nazireatu nożyce nie dotkną jego głowy. Dopóki nie upłynie czas, na który poświęcił się Panu, będzie święty i ma pozwolić, by włosy jego rosły swobodnie. W okresie, kiedy jest poświęcony dla Pana, nie może się zbliżyć do żadnego trupa. Nawet przy swoim zmarłym ojcu, matce, bracie czy siostrze nie może zaciągnąć nieczystości, gdyż nosi na swej głowie [znamię] poświęcenia dla Pana. Podczas całego okresu trwania nazireatu jest poświęcony dla Pana. |
” |
| — Lb 6, 2-8[2] | ||
Nazirejczycy podlegali szczególnemu traktowaniu w społeczności Izraela, dlatego w Księdze Amosa znajduje się opis kary, jaką Bóg zsyła na tych, którzy podają im wino[3].
W Starym Testamencie jako nazirejczycy zostali przedstawieni sędziowie: Samson[4] oraz Samuel[5]. Wspomniani są również w deuterokanonicznej 1 Księdze Machabejskiej[6].
Nowy Testament [edytuj]
Nazirejczykiem opisanym w Nowym Testamencie był Jan Chrzciciel. O nazireacie wspomina anioł, który ukazał się w świątyni jego ojcu, Zachariaszowi[7].
Nazirejczycy pojawają się również w Dziejach Apostolskich, kiedy Paweł z Tarsu by uzyskać zaufanie chrześcijan z Jerozolimy składa w świątyni ofiarę za ich ostrzyżenie[8].
Nazireat w Ruchu Rastafari [edytuj]
Nazireat przestrzegany jest przez rastamanów jako element pozwalajacy osiągnąć stan wyższej świadomości duchowej, czego dowodem są np. dredy które są oparte na ślubie nazireatu. Wielu rastamanów uznaje zakaz stykania się z umarłymi i ze śmiercią za zakaz spożywania ciał zmarłych zwierząt i nie je mięsa. Znaczna część rasta idzie nieco dalej i jest weganami.
